Aan de High Qualtity!

De bandbreedte van de FM middenfrequent en ratiodetector zijn niet gebouwd op
overmodulerende , compressie radiostations, verder werd er in die fabricagetijd ook geen
rekening gehouden met het Stereo spectrum en RDS en verkeersinfo rond de 56 kilohertz.

de philips radio,s zijn ook sterk voor versterkt
meer als de duitsen radio,s ze gaan dieper ook
voor al de hoog ohmigen radio,s ook de spiekers
zijn meer in basse de ovalen duitsen typens minder
Er zijn zelfs grundig radio,s die een PLOP basse bezitten
Het past gewoon niet meer aan de zenders
ik gebruik modern dat is goed past goed ook
dus Gewoon plaatjes draaien er mee of anders aangepast
modern , ik maak mij over de zenders niet druk .
Ben in staat om de ontvang buizen re verwijderen zelf
huub

Hallo Paul,
deFM is overgemoduleerd. De optimods bij zenders staan te hard
waardoor zenders het pomp effect krijgen en boemboem doen.
een buizen radio heeft er moeite mee dan een hedendaagse tuner.
pop zenders kunnen er wat van de 1 nog erger dan de ander
radio 4 klassiek komt het beste vanaf.
Als de radio op grammofoonstand staat met signaal van platen speler
is volumen ook daad werkelijk 0 als se volumen op 0 staat of laat hij geluid door
dan is het een kwest van weerstanden bij de volume potmeter te vervangen 
eigenlijk alle composiet weerstanden eruit gooien en moderne erin composieten zitten vaak ver boven de tolerantie waarden.
verder kun je bij revisie de Suntan condensatoren 630 volt gebeuiken bruine kussentjes van jukebox revival. 
de hoekbox een eindje van de muur zetten  
De huidige fm zenders gooien roet in het eten. Vele buizen radio heb er moeite mee
vroeger waren de zenders minder krachtig en geen optimod. En nu kunnen ze het niet eens instellen. 
gebruik de radio als je van klassiek houd of draai een plaat op of cd.
en radio ontvangst iets anders.
een audioset kun je beoordelen met externe bron plaat cd.
Fm is knudde op een enkeling na.
Doe eerst een hele goede revisie. Eigelijk alles eruit en op nieuw bouwen.
behalve je spoelen
succes
Remé

De problemen die je schetst ken ik niet.
En ik heb er toch heel wat gehad, juist ook met veelvuldig gebruik van elk.
In 20 jaar tijd. Bij mij zijn ze altijd intensief gebruikt, dagelijks zeg maar.
Daar zaten eenvoudig gereviseerde exemplaren bij en de laatste
jaren technisch gerestaureerde exemplaren. Huub gebruikte bewust niet
die gele condensatoren. Nooit.
Ik kan me alleen over de praktijk uiten, niet de technische kanten van elk.
Maar eerlijk gezegd kan ik me dergelijke ervaringen als die van jou  ook
niet herinneren met andere Hi-Q eigenaren in de afgelopen 20 jaar. 
Uiteraard ging niet alles van het lije dakje. 

Hier een relaas van onze beheerder van dit forum: 
Revisie B6X62A Hi-Q op de HiQGN site

En dan hier een relaas van de laatste B6X62A die door Huub Peters is
gerestaureerd. Dit was trouwens een gereviseerd toestel die volledig
opnieuw door hem aangepakt werd. Dit was in 2013. In 2016 heb ik 
deze omgeruild voor mijn huidige B7X73A (ook door Huub gerestaureerd). 
B6X62A door Huub Peters. Gebruikt van 2013 tot 2017.

Daarnaast is toch wel bekend inmiddels dat de oude radio's niet gemaakt 
zijn voor het huidige zenderpark. Bij de klassieke zenders gaat het nog het beste. 
Maar om de weergave van deze radio's uit de jaren vijftig te beoordelen qua
weergave met een huidige (pop)zender is in mijn ogen niet juist. 
Het beste is er een platenspeler op aan te sluiten en met platen uit dezelfde periode
te beluisteren en te beoordelen. Overigens zijn dat van 1955 tot 1965 vaak 
uitstekende opnames, gemaakt met buizen apparatuur. Deze periode wordt 
(althans in de jazz wereld) ook wel het gouden decennium genoemd qua opnames. 
Dergelijke opnames zijn de enige juiste referenties om een Hi-Q combinatie te
beoordelen. 

Dat moderne componente als condensatoren 'beter' zijn geloof ik niet zo erg.
De teercondensatoren waren helemaal nog niet zo slecht. Ze worden vervangen omdat 
ze na 60-70 jaar verouderen en verlopen. 
Huub (helaas vorig jaar overleden) had niet de intentie historische radio's te verbeteren
maar zodanig technisch op te knappen, dat die radio's de weergave zoveel mogelijk 
benaderen zoals ze nieuw uit de fabriek kwamen. Dat kon in zijn ogen nooit 100 procent,
maar was wel boven de 95 procent te benaderen. "je zal het aan de oudjes moeten
vragen hoe de radio's toen klonken", zei hij. "Maar helaas zijn de oudjes hun gehoor
voor een groot deel kwijt geraakt en na 60 jaar kan niemand zich meer herinneren hoe
de radio's precies klonken, toen". 
 

Wij hebben deze discussie al eerder gevoerd, maar ik ga toch nog eens mijn visie ventileren...

Er is waarschijnlijk iets aan de hand met (sommige van) deze toestellen waardoor de FM veel te hard/luid doorgegeven wordt. De loudness schakeling werkt dan te goed omdat het volume al bij een lage stand van de volume regelaar behoorlijk hard is. De pickup ingang is echt veel zachter. Natuurlijk zou ik graag de kern van het probleem (de te luide FM) opsporen. Maar dat lukt me niet. Heb ik me de vorige keer op stuk gebeten. Alle, maar dan ook echt alle weerstanden gecontroleerd. Condensatoren grotendeels vervangen door moderne gele. En de rest allemaal gemeten. Misschien zit daar wel het probleem. Zijn de gele condensatoren te goed? Of net afwijkend qua waarde. De nog niet gereviseerde BX642A heeft van dit fenomeen geen last. De akoestiek verandert niet als ik een ander toestel aansluit. Ben erg benieuwd of de 642A ook zo luid wordt na revisie. Zo ja, dan ligt het aan de nieuwe (betere) componenten. Zo niet dan is het echt een eigenschap van het toestel, Misschien kan hij wel gewoon niet zo goed omgaan met de huidige manier van FM uitzenden. Een zwakke zender geeft een beter geluid.
De oplossing is simpel en ten alle tijde omkeerbaar. Er zit een bruin draadje in de radio. Deze gaat vanaf de FM detector naar de FM schakelaar en vervolgens gaat het signaal naar de ECC83 (voorversterker) buis. Dit draadje soldeer ik aan een kant los. Proefondervindelijk heb ik vastgesteld dat een weerstand van 1,3 Megaohm ongeveer hetzelfde volume geeft als op de pickup ingang. Om het hoog en midden weer wat op te halen zet ik over deze weerstand een condensator van 680pf of 1nf ongeveer plusminus. Beetje experimenteren. Bij de High Quality radio werd het hoog iets te luid. Dus in serie met deze condensator nog een weerstand van 1 Megaohm. En het geluid op de FM is prachtig gebalanceerd. Mooie strakke bas. Niet boemerig. En helder hoog zonder te scherp te zijn. Binnen 1 minuut is de modificatie er weer uit mocht iemand het willen.

Leuk om je verhaal te lezen en veel plezier/succes uiteraard.

Mijn ervaring in 20 jaar met Hi-Q (officieel was het Highest Quality) sets is dat een goede opstelling van het grootste belang is.
Ook de akoestiek van de omgeving, daar zijn ze gevoelig voor.
Interieurs waren toentertijd totaal anders en daar werd toen rekening mee gehouden. Veel warmer en veel meer 'obserberend'. 
Hoe Philips over de opstellingen dacht is te lezen op mijn site.
Maar ze hadden het advies er bij om net zo lang te experimenteren tot men tevreden was.
Feitelijk is de opstelling lastiger dan een stereo set. Veel lastiger.
Opstelling niet goed dan is er al gauw teleurstelling. Zijn ze gauw te bassig zoals jij ook schrijft en kunstmatig hebt aangepast. Ik heb dat nooit (laten) doen en zocht altijd tamelijk intensief (en fanatiek) naar de voor mij naar tevredenheid makende opstelling. Dan is het bas probleem ook opgelost. Daarnaast was de smaak van toen anders dan de smaak van tegenwoordig, in de weergave. Velen moesten zelfs nog leren naar audio of hifi kwaliteit te luisteren.
Daarnaast 'boemt' een opgesloten baskast ook veel meer. Een vrije(re) opstelling (ook lucht bij de beide achterkanten van deze kasten) of juist niet in de hoek geeft ook een (veel) beter resultaat. Zelf heb ik nog nooit een opstelling gehad waarbij alles dicht bij elkaar stond. Bij een ruime opstelling is het van belang (bij de laag ohmige versies) dat één van de satellieten niet ver is opgehangen van de baskast.
Geen van de verschillende types klinkt hetzelfde. Ik heb ze allemaal gehad en verschillende keren hetzelfde model zelfs. Zo bouwde ik mijn ervaringen over elk type op.
Het resultaat is echter dat ik de B7X73A in alles (vormgeving, maar dat is zeer persoonlijk) het fraaist vind. Zeker ook qua weergave. De baskast hoeft ook (gelukkig) niet in een hoek te staan.
Voor mij is mijn Hi-Q niet 'een radio er bij' maar altijd ruim opgesteld als hoofd-weergave in de woonkamer. Eerst de opstelling van de Hi-Q en dan pas de inrichting.

Je B6X62A ziet er op de foto nog netjes uit. Bij de BX642A zit meestal het vinyl behoorlijk los. Men had het verlijmen nog niet erg goed onder de knie. Bij de B6X72A ging het al veel beter en bij de B7X73A zit het meestal nog wel goed. Dat is ook nog eens een ander soort vinyl. Doeken van je luidsprekers zijn ook nog netjes, dat zie je vaak wel anders. Meestal vochtvlekken dan.
De BX642A begon in 1954 met de bakelieten (Philite) kastjes, die Philips voor andere doeleinden (omroepinstallaties al in huis had zeg maar. Nog voor de B6X62A op de markt kwam in 1957 waren de houten kastjes al bedacht en in productie. Het is dus geen wet van die Meden en Perzen dat de BX642A persé die bakeliten kastjes moet hebben. 
Bij Hi-Q combinaties is het de bedoeling om een zo gelijkmatig mogelijke (mono) weergave te krijgen in de gehele luisterruimte. Dat is dus heel wat anders dan de beperkte opstelling (van de luisteraar) bij een stereo installatie. 

Veel plezier.