- Berichten: 174
Project Pupil
De onderdelen van de Pupil
30 nov 2014 12:39 - 30 nov 2014 13:35 #48511
door Marotick
Beantwoord door Marotick in topic De buis de DL92
De buis,
Het buisje van de Pupil is een batterijen buis met 7 aansluitpennen,
Een radiobuis heeft nu éénmaal 2 verschillende spanningen nodig. Eén spanning is nodig om het barium te verwarmen zodat er flink wat elektronen binnen de buis geproduceerd worden.
Dit verwarmen gebeurt met een gloeidraad dat je kan zien oplichten. Bij de ene buis zie je dit meer dan bij de andere. Bij de DL92 zie je een leuk puntje roodgloeiend worden.
De DL92 heeft twee gloeidraden en die staan in serie met elkaar.
Iedere gloeidraad heeft 1,5 Volt nodig en die zijn dan aan te sluiten op een gewone dikke ronde batterij. Het midden van de in serie staande gloeidraden is ook naar buiten uitgevoerd op pen 5 zodat de eerste gloeidraad zit tussen pen 1 en 5 en de volgende gloeidraad tussen pen 5 en 7.
Door pen 1 en 7 met elkaar te verbinden komen de gloeidraden parallel te staan.
Als nu een spanning aangesloten wordt tussen pen 5 met de doorverbonden pen 1 en 7 dan gaan beide gloeidraden gloeien.
Toch zit er een klein adertje onder het gras want de plus van de gloeidraadspanning moet op de pennen 1 en 7 komen en de min van de spanning op pen 5 die binnenin de buis ook nog is doorverbonden is met het bovenste rooster, dat is de reden dan ook.
Niet alleen heeft de buis een gloeidraadspanning nodig. Een zo genoemde anode spanning zorgt er voor dat de losgeraakte elektronen van de éne verhitte plaat naar de andere kan overvliegen.
De elektronen willen nu eenmaal naar de plus, de anode, dus als de spanning groot genoeg is dan gaat er spontaan een anodestroom lopen door de buis. Van min naar plus.
Het barium op de éne plaat, kathode, wordt verhit door de gloeidraad, de elektronen daarop willen weg en die worden een handje geholpen doordat er tussen kathode en anode een flinke spanning staat.
De overvliegende elektronen ondervinden onderweg hinder van een rooster dat met een hulp spanning de anode stroom kan regelen van nul tot maximaal. Hiermee wordt verkregen dat een kleine spanning een grote stroom door de anode (op de anode) kan laten variëren.
De DL92 werkt al goed bij een lage anode spanning maar hoe hoger deze spanning wordt des te beter werkt de buis. Het maximum is 90 Volt.
Binnenin de buis worden dus elektronen vrijgemaakt en elektronen zijn negatief en die willen naar de anode die positief is. Zodoende is er binnen de buis een anode stroom die loopt van min naar plus. Dat is niet gek want in een batterij bijvoorbeeld gebeurt hetzelfde. Buiten de buis loopt de anode stroom weer van plus naar min en is de cirkel weer rond.
Een buis met een kathode – rooster – en anode heet een triode.
De DL92 is een pentode want buiten de kathode en anode heeft de buis ook drie roosters.
informatie
www.radiomuseum.org/tubes/tube_dl92.html
www.hupse.eu/radio/tubes/DL92.htm
Het buisje van de Pupil is een batterijen buis met 7 aansluitpennen,
Een radiobuis heeft nu éénmaal 2 verschillende spanningen nodig. Eén spanning is nodig om het barium te verwarmen zodat er flink wat elektronen binnen de buis geproduceerd worden.
Dit verwarmen gebeurt met een gloeidraad dat je kan zien oplichten. Bij de ene buis zie je dit meer dan bij de andere. Bij de DL92 zie je een leuk puntje roodgloeiend worden.
De DL92 heeft twee gloeidraden en die staan in serie met elkaar.
Iedere gloeidraad heeft 1,5 Volt nodig en die zijn dan aan te sluiten op een gewone dikke ronde batterij. Het midden van de in serie staande gloeidraden is ook naar buiten uitgevoerd op pen 5 zodat de eerste gloeidraad zit tussen pen 1 en 5 en de volgende gloeidraad tussen pen 5 en 7.
Door pen 1 en 7 met elkaar te verbinden komen de gloeidraden parallel te staan.
Als nu een spanning aangesloten wordt tussen pen 5 met de doorverbonden pen 1 en 7 dan gaan beide gloeidraden gloeien.
Toch zit er een klein adertje onder het gras want de plus van de gloeidraadspanning moet op de pennen 1 en 7 komen en de min van de spanning op pen 5 die binnenin de buis ook nog is doorverbonden is met het bovenste rooster, dat is de reden dan ook.
Niet alleen heeft de buis een gloeidraadspanning nodig. Een zo genoemde anode spanning zorgt er voor dat de losgeraakte elektronen van de éne verhitte plaat naar de andere kan overvliegen.
De elektronen willen nu eenmaal naar de plus, de anode, dus als de spanning groot genoeg is dan gaat er spontaan een anodestroom lopen door de buis. Van min naar plus.
Het barium op de éne plaat, kathode, wordt verhit door de gloeidraad, de elektronen daarop willen weg en die worden een handje geholpen doordat er tussen kathode en anode een flinke spanning staat.
De overvliegende elektronen ondervinden onderweg hinder van een rooster dat met een hulp spanning de anode stroom kan regelen van nul tot maximaal. Hiermee wordt verkregen dat een kleine spanning een grote stroom door de anode (op de anode) kan laten variëren.
De DL92 werkt al goed bij een lage anode spanning maar hoe hoger deze spanning wordt des te beter werkt de buis. Het maximum is 90 Volt.
Binnenin de buis worden dus elektronen vrijgemaakt en elektronen zijn negatief en die willen naar de anode die positief is. Zodoende is er binnen de buis een anode stroom die loopt van min naar plus. Dat is niet gek want in een batterij bijvoorbeeld gebeurt hetzelfde. Buiten de buis loopt de anode stroom weer van plus naar min en is de cirkel weer rond.
Een buis met een kathode – rooster – en anode heet een triode.
De DL92 is een pentode want buiten de kathode en anode heeft de buis ook drie roosters.
informatie
www.radiomuseum.org/tubes/tube_dl92.html
www.hupse.eu/radio/tubes/DL92.htm
Laatst bewerkt 30 nov 2014 13:35 door Marotick.
Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.