klassiek favoriet.

Een serie fraaie platen uit het prille begin van het vinyl tijdperk, 1948-1954.

Vader en zoon en schitterende muziek uiteraard.

Dit repertoire werd haar door critici kwalijk genomen,
omdat men het niet passend vond bij haar stijl en repertoire van klassieke muziek.
Maar ze had er plezier in en het werd succesvol.
Inmiddels dus een klassieker uit haar korte carrière.
Deze plaat behoort overigens tot een serie die vrijwel haar hele oeuvre behelst.

Heel mooi, zo op de dinsdagmiddag.

Heel fijn op[ de maandag.



En een heel fraaie hedendaagse versie.
Klassieke muziek is altijd tijdloos.

Winterreise, Schubert

Zie ook de andere 'Favorieten' topic, waarin ik stel (het citaat geheel overnemend):

"Bij platen met klassieke muziek is dat TOTAAL anders. Ook bijna uitsluitend mono
platen in mijn geval, nog doelgerichter dan bij de jazz platen. Maar al mijn platen
met klassieke muziek komen wèl hoofdzakelijk bij de kringloop vandaan.
Klassieke muziek is altijd nog de kroon van de muziek, maar in de huidige vinyl tijd
een ondergeschoven kind geworden.
Je vindt ze ook bijna alleen nog maar bij de kringloop".


Tot twee jaar terug was er een leuk kringloop winkeltje bij mij in de buurt. Ze hadden
een grote bak vol met LP's . Tussen al die platen uit het stereo tijdperk van vinyl vond
ik na twee uur zoeken acht mono platen uit de jaren vijftig. Bij betaling zei de eigenaar
dat ik wel de oudste exemplaren uit zijn voorraad had gevonden, waarop ik niet anders
kon antwoorden dan : maar ik heb waarschijnlijk wel de meest kostbare daarmee uit jullie
voorraad gepakt. Hij keek me verbaasd aan. Mijn opmerking was uiteraard historisch
bedoeld, niet in financiële zin.
De platen bleken behoorlijk bijzonder te zijn en uit de vroegste generaties van het ontstaan
van het vinyl vanaf 1948. Twee waren van voor 1950 en de rest uit de eerste jaren van
de jaren vijftig. Dat had ik wel herkend, want de hoezen waren van dik karton, de platen
zwaar en dik, sommige zelfs 200 gram. Ook de hoesontwerpen zeggen ook wel iets.
Het zijn platen van Columbia en RCA en ze moeten geïmporteerd zijn in die tijd, want de
vinyl-markt was nog marginaal in die tijd. De toenmalige koper moet een rijk gevulde beurs
gehad hebben.

De laatste bijdrage was wel een hele mooie om deze draad (voor mij) af te sluiten. Bij deze.

Groet
René