Philips 22AH572 Laboratories pre amp

@ Cess, Ik denk dat we het apparaat onrecht aan doen om te zeggen dat de printen slecht zijn. De printen zijn van uitstekende kwaliteit en heeft niets van doen met de door jouw genoemde groene printen. Maar een printbreukje bij een transistor kan natuurlijk altijd wel eens voorkomen.

@Jeroen: Ik heb geen kwaad woord gezegd over Marantz, ook al begint het met dezelfde letters als Magnavox. Over het algemeen hoorde dat spul bij de degelijker helft en dat heb jij ook maar weer eens bewezen

@Cees: Daar kwam geen licentie aan te pas, licentieproductie voor of door Philips was in mijn beleving zeldzaam. Meestal was het gewoon inkoop of verkoop (OEM/ODM).

In het geval van Jeroen kocht Philips complete apparaten bij Marantz in, en aangezien ze toen aandeelhouder van Marantz waren was dat zelfs meer vestzak-broekzak. Technisch gezien was Marantz wel onafhankelijk, vandaar dus een geheel andere opbouw. In de jaren '80 en '90 kocht Philips op die manier bijvoorbeeld ook in bij Grundig. In de jaren '70 kwam sommige Philips hifi-apparatuur van Japanse fabrikanten waar Philips verder geen aandelen in had, denk daarbij bijvoorbeeld aan Foster en Aimor. Ook dat was simpelweg inkoop.

@ Jeroen L,
De Philips apparatuur uit de jaren eind '60 en de '70 ger jaren zat altijd vol
met los gebarsten print solderingen. DAT was toen de oorzaak van de meeste
uitval en defecten. Vaak al meteen als het nieuw uit de doos kwam.
En binnen 5 tot 8 jaar, die blauwe Philips elcotjes allemaal verdroogt.
Marantz zal licentie Philips zijn geweest, duidelijk beter van opbouw.
En dan een Japans merk als Akai, een '70 ger jaren receiver, na koning
innedag vele jaren geleden voor niets mee genomen, heeft zo'n 20 jaar
bij mij nog zijn best gedaan. Losse contacten zaten er niet in.
Degelijke printen.
Nu heb ik de eind versterker in een kast gemaakt en een paar elcotjes
vervangen. En dat staat nu aangesloten op een digitale tuner.
De tegen koppeling buiten werking gesteld.
En het speelt echt nog heel goed over een paar grote IMF boxen.
Dynamiek! Ik sta versteld wat het nu nog doet.
Degelijk opgebouwd ding was het. Daar kan het Philips materiaal uit
die zelfde tijd nog niet bij in de schaduw staan. Wat betreft degelijkheid
en weergave kwaliteit. En die degelijke Japanners waren toen nog
heel betaalbaar ook.
Cees.

Ja wat is troep...

Ik heb zo'n 15 jaar geleden een Philips-Marantz DFA-888 versterker met de bijbehorende tuner en cd-speler gekocht.
Een cassettedeck zat er niet bij en heeft er ook nooit bij gezeten volgens de voormalige eigenaar.
De set was toen al zo'n 10 tot 15 jaar oud en volgens mij de eerste versterker met ingebouwde DA-converter?
Ik meen dat het bouwjaar 1987 is, staat nog ergens in de gebruiksaanwijzing geschreven.
De prijs die ik er toen voor betaalde weet ik nog: 100 gulden.

Destijds vond ik het een schitterende solide en mooi klinkende installatie.
Het vermogen is ook zeer fors, ik meen 2x 115 Watt aan 4 Ohm.
De versterker is dan ook behoorlijk zwaar in gewicht.

Na aanschaf van een (eveneens gebruikte) Onkyo topklasse receiver met Dolblij 7.1 en de hele santenkraam er op en er aan, plus de bijbehorende cd-speler, verhuisde de Philips-Marantz set naar de werkplaats waar hij middels wat verloopkabels naar een paneeltje in het "instrumentenpaneel" en een aantal schakelaars als test-versterker wordt gebruikt, handig bij reparaties aan andere apparatuur.
De boxen zijn via 2 schakelaars zo om te schakelen naar een aantal aansluitpunten in hetzelfde paneel boven de werkbank.

Ook hangt hij aan de daar aanwezige pc om de audio te verzorgen als ik eens een instructie of reparatiefilmpje wil bekijken of gewoon een webkanaal van een radiostation o.i.d.

Tijdens mijn verhuizing begin dit jaar gleed de versterker van een stapel dozen af en donderde hard op de betonnen vloer van de garage...jammer, kap ontzet en de assen van de balans en basregeling krom.

Ik heb de kap weer recht gemaakt door middel van een paar hardhouten latjes en een plaatwerkershamer met nylon kop.

De aluminium potmeter-asjes waren zo weer recht door er een oude passende knop op te drukken waar een stukje electrabuis over heen werd geschoven om zo de zaak weer recht te zetten.

De versterker functioneert nog steeds prima en alles werkt.
De tuner idem dito.
De cd-speler heeft behoudens een verholpen probleem met de lade (oud hard vet) en een vuil lasertje ook nooit geweigerd.

Om dit nou troep te noemen?

De set loopt tegen de 30 jaar oud, volgens mij is dit uitstekende kwaliteit. :lol:

In de jaren 90 ging het pas echt mis met de kwaliteit en levensduur van consumenten-electronica.
Kijk maar eens op een site als Marktplaats, er valt mij op dat er echt een "gat" zit tussen pakweg 1990 en 2005.
Apparatuur uit de jaren 70 en 80 met blank of zwart aluminium fronten is er genoeg.
Aan het andere eind begint het met de bekende "surround-receivers" van pak-em-beet maximaal 10 jaar oud.

De jaren 90 waren het tijdperk van de micro, mini en midi-setjes....dat was nog eens troep want het is zo goed als van de aardbodem verdwenen.

Half de jaren 90 kwamen de "surroundreceivers" met bosjes op de markt en iedereen moest zo'n ding hebben, gewone stereo-installaties werden bijna niet meer verkocht.
Maar de oudere surround-typen hebben minder (weergave)mogelijkheden en die wil dus geen mens meer hebben, weg er mee!

Recentelijk had mijn vader de zolder eens opgeruimd, daarbij kwam hij zijn in 1975 aangeschafte Akai receiver met boxen, pick-up en bovenlader cassettedeck tegen.

Voor de lol hebben we het spul weer eens aangesloten, zoals te verwachten viel waren de pick-up en cassettedeck defect (snarenwerk) maar de receiver deed nog prima zijn werk zonder kraken of storingen.

De Japanners maakten dus 40 jaar geleden echt wel heel goed materiaal :thumbsup:

Groet,
Jeroen

Deze topversterker heeft niets met Philips zoals wij dat kennen te maken. Het zou me verbazen als de printplaten volgens hetzelfde procede of in dezelfde fabriek gemaakt zijn.

Wat natuurlijk niet wegneemt dat het flut kan zijn, Magnavox had geen fantastische reputatie.

@ Henk K,
Tja, die fragiele groene Philips printen ook!
Dat was het eerste waar ik mee begon toen ik nog werkte.
Solderingen, vaak scheurtjes, soms niet zichtbaar, goed na kijken.
Erg veel voorkomend bij Philips en ook bij Grundig.
Waren twee "losse contacten merken".
Altijd maar weer opnieuw die vele losse print contacten.
Heel erg veel jaren lang steeds opnieuw.
Ze leerden daar kennelijk helemaal NIETS! van hun in het verleden
gemaakte fouten (blunders).
Ook het merk Kuba Imperial had enkele probleem chassis.
Maar dat Philips dat ook had bij een "top" versterker, vind ik een
absolute misser! De Jappen deden dat een stuk beter.
Met Philips, van af dat ze met torren en printen begonnen, heb ik het wel zo'n beetje gehad.
Cees.