Reparatie-restauratie-revisie van een Grundig TK23 recorder

Hans,

Voor zover ik mij kan herinneren (na zoveel jaren) werd er bij deze recorders géén "gedeelde" bandgeleider meer toegepast, maar een koperen "pennetje/staafje" naast de linker bandgeleider gebruikt, dat natuurlijk wel geïsoleerd stond opgesteld; deze, en de aan massa gelegen bandgeleider bewerkstelligde de afslagfunctie; aan dat "pennetje" behoort dus dat witte draadje.

Verder zou ik het probleem van het wegvallen van het geluid niet bij de kop zoeken, maar eerder denken aan de suggestie van Cees, en o.a. naar eventueel onderbrekende koppel C's; kan ook een warmteprobleem zijn: printbreuk/ slechte soldering enz.

(Zonder band en volume geheel open laten draaien, en door met een kunststof voorwerp op de print, opname/weergaveschakelaar en andere onderdelen te kloppen kun je het verschijnsel misschien localiseren; met koudspray en föhn kun je vaak de oorzaak vinden. leuk klusje : uitroeptek )

Bert

Cees,

Daar had ik nog niet aan gedacht. Maar dat van die verlopen rooster-lekweerstand klinkt aannemelijk. In een defecte weergavekop geloof ik ook niet want het probleem doet zich voor zowel bij het kop gedeelte voor spoor 1/2 als het kop gedeelte voor spoor 3-4. Het zou wel erg toevallig zijn als beide stuk zijn.
En de weergave herstelt zich door tegen een soldeerpunt verderop te tikken. Ik ga er morgen mee verder.

Verder een probleem met de automatische afslag aan het eind van de band: ik dacht dat een van de twee band geleiders de afslagmagneet zou aansturen d.m.v. een strook alu folie, maar dan moet een van de bandgeleiders uit twee van elkaar geïsoleerde delen bestaan en dat is niet het geval..... Waar zit dat het onderdeel dat de magneet aanstuurt........ Ze blijven je verbazen, die buizenapparaten......

Hans

Ja kort weg vallen aprupt en weer geluid geven
Mischien toch de draad nalopen
zoo nodig het toonkopje openen maar eerst de
daad van het kopje van dicht bij bewegen en de rest
Vast houden . en verders volgen aan bijde kanten
Dat word zoek werk . Huub

Zo maar een idee van mij; misschien een sterk verlopen rooster R.
Door het aan tikken met de schroevendraaier komt er heel even een negatieve
spanning op het stuur rooster van de buis, waardoor deze weer even "open" gaat.
En dan heb je weer even geluid.
Een dergelijk iets heb ik wel eens gehad met een TV.
Oorzaak, een rooster R van 10 M Ohm was oneindig hoog geworden.
De weergave kop zal wel goed zijn, want een echt defecte kop doet niets.
Een versleten kop geeft een dof geluid, net als of hij vervuilt is.
Vr gr Cees.

Beste forumlezers,

Bedankt tot nu toe voor jullie geduld om mee te denken en mee te lezen. Ik heb er echt veel van opgestoken. De recorder is inmiddels mechanisch weer helemaal hersteld; draaipunten gesmeerd, hevels, stangen, remmechanismes voor de haspels correct afgesteld en ook de netschakelaar van Bert V werkt perfect.

Nu de elektrische klacht - het af en toe bijna wegvallen van het geluid tijdens het afspelen - nog proberen te verhelpen en dan gaat de recorder weer naar een tevreden eigenaar terug. Dan kan hij weer genieten van een stukje jeugdsentiment.

De klacht heb ik inderdaad kunnen reproduceren. Gelukkig maar, want anders wordt het een zoekplaatje......
Als het geluid dan bijna wegvalt kan ik het onmiddellijk weer herstellen door met een schroevendraaiertje het soldeerpunt van het rode draadje dat uit de weergavekop komt, aan te tikken (zie gele pijl op de foto).



Net alsof er zich dan een condensator ontlaadt.
Tja, en vindt maar eens uit welke.......... Of kan het iets met de weergavekop zelf te maken hebben?
Dat wordt dus nog even puzzelen

Groeten, Hans

Hoi Bert,

Dank zij jouw goede zorg ben ik al weer een heel eind verder met de Grundig TK23. Het schakelaartje dat ik vandaag per post kreeg toegestuurd is inderdaad identiek aan de oorspronkelijke. Wie had ooit gedacht dat zoiets nog ergens te voorschijn zou komen. Ik in ieder geval niet..........
Ik zal het morgen voorzichtig overzetten op het pertinax grondplaatje, dan functioneert de aan/uit knop weer.



Inmiddels ben ik ook achter de functie van de los bungelende witte draad met het schroefoogje. Ik heb de draad gevolgd en hij komt uit bij de hefmagneet voor de automatische afslag als de band afgelopen is.

Dat is een leuk systeem dat ik al kende van de Grundig TK5 uit 1955: als de band aan zijn eind is dan maakt een strookje aluminium afslagtape een doorverbinding in de rechter bandgeleider naar de hefmagneet, waardoor deze de stop-knop bedient. De witte draad is de massa-aansluiting van de magneetspoel.



Maar waarom die witte draad zo lang is en helemaal naar de bovenzijde van het chassis loopt ??? Misschien zit er toch nog een addertje onder het gras..... Geduld is een schone zaak :smilythumb: .

Groeten, Hans