Maar we hebben het hier over een klein zendertje. Als je de uitgangskring goed afstemt op de oscillatorfrequentie heb je al enige onderdrukking. Als je er bovendien geen goede antenne aan hangt, is het uitgestraalde vermogen nihil en de kans op storing dus ook.
Ik blijf me verwonderen over de stelligheid van zulke uitspraken. De praktijk bewijst namelijk het tegendeel.
Twee voorbeelden (er zijn er veel meer) die ik in mijn loopbaan als onderhoudstechnicus van radiocommunicatieapparatuur heb meegemaakt:
Een Wang mini-computer (model forse koelkast) die in gebruik was bij een notariskantoor legde in een straal van 800 meter rond het kantoor de communicatie van de hulpdiensten plat. Die computer was beslist niet gebouwd om te kunnen zenden, maar door de aanwezige oscillators en de externe bekabeling straalde hij voldoende hoogfrequentsignaal uit om het mobilofoonverkeer te verstoren.
Een bepaald type portofoon was voorzien van een ontvangeroscillator die, bij het aansluiten van een meetsnoer van de universeelmeter, het basisstation van een mobilofoonnet op een kilometer afstand plat legde. Die portofoons mochten daarom alleen in de kooi van Faraday worden gerepareerd.
Nu gaat het bij deze voorbeelden over VHF en niet over Middengolf, maar de principes blijven gelijk. Zonder dat er op de juiste wijze met de juiste meetinstrumenten is gemeten mag je er niet vanuit gaan dat hetgeen je
veronderstelt ook wáár is.
Niets is zeker, en zelfs dát niet!
Ed van der Weele
Onderwerp Auteur
