Hoi heren.
Hier kan Huub ook zijn hart ophalen, maar er zit wel een beperking aan de vraag!
Zelf heb ik nog een flinke voorraad akoestisch opgenomen platen van vóór 1925.
De meeste zijn zelfs van voor de eerste WO en de vroegste die ik heb is uit nov.
1902. Daar zitten best wel kostbare bij waar je zuinig op wilt zijn.
Er zijn zelfs liefhebbers die het draaien van deze platen bekritiseren.
Toch zou ik dat graag nog zo af en toe eens willen doen, maar niet meer met een
slingergrammofoon.
Het afspelen van elektrisch opgenomen platen van na 1925 is over het algemeen geen
probleem. Er zijn genoeg mogelijkheden waar de markt in de verschillende decennia
op inspeelde en dat is dan ook de discussie hier niet.
Maar bij de eerste generatie schellak platen is het wel een probleem. Afspelen met
een naald die wel geschikt is voor 78 toeren (voor elektrische opnames) geeft
weinig soelaas. De weergave is heel zacht en komt vaak zelfs nauwelijks boven de ruis
uit. Dit laatste ligt niet altijd aan slijtage van de plaat, maar kan ook een gevolg
zijn van de (slechte) opnametechniek. Het was immers voor een groot deel handwerk.
Er kwam geen vonkje elektriciteit aan te pas. Ook heerste nog de mentaliteit dat men al
lang blij was dat de opname geslaagd was. Over de kwaliteit maakte men zich nog niet zo
druk. De opname an sich was al een wonder aan het begin van de vorige eeuw.
Je kan je dan ook zelfs afvragen of het wel zin heeft om ze elektrisch af te spelen.
Maar stel dat je dat zou willen, wat is dan een goede methode?
Een elektrisch element met verwisselbare stalen naalden? Of een qua formaat 'permanente'
flinke naald in een elektrisch element uit vervlogen tijden? Dergelijke naalden zijn niet
te koop en de enige mogelijkheid is om een element te re-tippen.
Maar wat is dan de ideale naalddruk waarbij de plaat ook nog eens zo veel mogelijk
gespaard wordt?
Zelf ga ik het eens proberen met mijn Philips 529Au als deze gereed is. Op de laatste
NVHR beurs kon ik een bijpassende platenspeler op de kop tikken en het was ook nog
eens de juiste met een volume regeling, wat nodig is bij de radio. Het is de methode met
stalen naalden.
Ik ben benieuwd hoe een dergelijke 'installatie' uit ± 1935 gaat werken.
Overigens is het geen methode om de platen te sparen, want de naalddruk is bij een
dergelijke platenspeler nog steeds extreem hoog.
Groet
René
Onderwerp Auteur
