Wat is de beste weergave van 78 toeren platen?

Van mijn Moeder
Hoorde ik dat zij eind jaren '20 naalden van bamboe- of palmhout gebruikte. Had ze ook een speciaal slijptuigje voor, geen idee waar dat gebleven is. Maar het materiaal was dus niet echt hout! Bamboe en palmhout zijn ietwat buigzamer dan gewone houtsoorten.
Verder lijkt 't me de moeite waard om te beginnen met het zo schoon mogelijk maken van de groef. Daar zal in de loop der jaren echt wel de nodige hoeveelheid troep uit komen.
Op Otto's forum staat een aanbod van P van Hellemont (104602) met een hele collecties met draaitafels inclusief arm waaraan te zien was dat er uitwisselbare naalden in moesten (boutje uit de voorkant van de kop) Ik weet niet wat daarvan nog te koop is
Nico

"Jouw conclusie klopt niet. Integendeel: Tussen 1920 en 1925 had men het acoutische opname-procedé wel degelijk goed in de vingers. Men had wel de beperkingen die aan dat systeem verbonden waren, maar vocale opnames waren zeer acceptabel".

Daar kan ik me geheel mee vinden Jan.
We praten dan inmiddels over de eindperiode van de akoestische platen en de ontwikkeling
heeft niet stil gestaan. Terugkijkend in de geschiedenis vergeet je wel eens dat 20/25 jaar
uiteindelijk ook een lange periode was.
Mijn opmerking sloeg meer op de periode vóór de eerste WO.
Leuk in dit geval is om de biografie van Fred Gaisberg te lezen.
Ik heb hier wat platen van Caruso uit de periode 1920/25, maar het zijn 'herpersingen' van
opnames van hem uit 1902. Grappig is dat het etiket van de platen al een soort waarschuwing
bevat: er wordt gemeld dat het HISTORISCHE opnames zijn!
Voordeel van deze platen is dat ik die kan draaien en de echt oude (kostbare) met rust kan laten.

De genoemde platenspeler van mij is een Dual en ik heb hem hier al eens eerder aangekaart.
Of hij dezelfde voordelen heeft als de door jou genoemde HMV. weet ik nog niet.
Op de naalden zal ik zeker gaan letten.

In Duitsland is een bedrijfje voor re-tippen waar ik goede recensies van heb gelezen.
www.schallplattennadeln.de/REPARATUR-RETIPPING/

Groet
René

edit:
Ik heb hier bijvoorbeeld een plaat van Nelly Melba op haar 'eigen' roemruchte label
(Gramophone "Melba" Record, omdat diverse artiesten dat eiste van The Gramophone Company)
met 'Vissi d'arte e d'amore' en de opname zelf is zo slecht dat ze
amper te horen is. Toch historisch een zeer interessante plaat in ieder geval.

Het geeft ook nog een koffer grammofoon zweeds merk paillard of thorens ?
Daar kan men de weergever kop er afnemen En daar voor in de plaats
een Dyn kop er op doen met een losse draad. Dat vind ik nog wel goed
En meestal zit de kop in een goed doossje er bij dus goed tegen vogt
En ander warmte bronnen. de weergevers Dyn zijn veela uitgedroogt
En dat is de pest Voor behoorlijk geluid .De naald houder zit dan te vast
in het verdroogden rubber .En om dat te verhelpen Het gaat maar valt niet
Meer mee gezien de oorspronkelijke rubber ophanging .ook almede dat
men met Fentiel slang het toch soms nog wat te vast gaat zitten
Het kan maar daar is ook alles mee gezegt. Daar om zeg ik dit ook Bij aankoop
Opletten wat betreft het element En motor. Huub

"Er kwam geen vonkje elektriciteit aan te pas. Ook heerste nog de mentaliteit dat men al
lang blij was dat de opname geslaagd was. Over de kwaliteit maakte men zich nog niet zo
druk"

Hoi Rene,

Jouw conclusie klopt niet. Integendeel: Tussen 1920 en 1925 had men het acoutische opname-procedé wel degelijk goed in de vingers. Men had wel de beperkingen die aan dat systeem verbonden waren, maar vocale opnames waren zeer acceptabel. Heel veel elektrische opnames uit de begintijd waren echter een ramp. Ook bij grote merken zoals Odeon en Polydor. Snijkoppen waren vaak niet bestand tegen de hoge tonen van sopranen (ook bij His Masters Voice) en hadden last van ernstige resonanties. Tevens vertoonden de toen gebruikelijke koolmicrofoons flinke pieken in midden en hoge tonen. Veel Nederlandse artiesten namen op voor goedkope Duitse merken, zoals Homocord en Rensie. Hier is duidelijk te horen dat men het electrische procedé nog niet onder de knie had. Pas na 1930 wordt er een zekere mate van perfectie bereikt.

Qua weergave van acoutische platen heb ik zelf goede ervaringen met een magnetische HMV-pickup uit de jaren 30. Door het beperkte frequentie-bereik fungeert deze tevens als een effectief ruisfilter.Het is wel zaak naalden te gebruiken die speciaal ontworpen zijn voor electrische pickup's. Deze zijn vaak wat langer dan naalden voor acoutische grammofoons. De laatste doen het vaak niet goed in combinatie met magnetische pickup's. Naarmate er lichtere magnetische en kristal-pickup's op de mark komen, zie je dat de naalden hiervoor weer korter worden. Deze naalden zijn vaak koperkleurig.

Ook met een Shure M44 kun je goed acoustische platen draaien. Je moet dan wel een naald hebben met een afrondingsstraal > 90u. Harrie Coster leverde die indertijd. Tevens heb je een speciale voorversterker met omschakelbare correcties en zeer drastische ruis en dreunfilters nodig.

Groet, Jan

Yep.

Ik heb inderdaad wel vaker gehoord dat men naalden gebruikte
van andere materialen dan staal. Er zijn ook verschillende
staalsoorten geweest. Ook extra harde die 20 keer gebruikt konden worden en
echt een aanslag op je platen waren en zijn. IJsbeertjes meen ik, met een
rode schacht. Het wordt afgeraden deze überhaupt te gebruiken.
Daarnaast heb ik ook wel eens cactusnaalden horen noemen.
Houten naalden werden zelfs speciaal vervaardigd in de vroegere tijden,
maar of de weergave er dan beter op wordt....en of ze ook toepasbaar
zijn in oude elektrische elementen?
Daarnaast heb ik wel eens een doosje gehad met stalen naalden die gemaakt
waren in diverse steeds kleiner wordende kronkels. De reden daarvan was me
niet duidelijk. Later begreep ik dat het was om de schelheid van de weergave
wat te temperen.
Als ik de site van John Hupse bekijk zijn er best wel veel elektrische
elementen geweest met verwisselbare stalen naalden. Maar wat de goede zijn
en of ze ook geschikt zijn voor de vroegste platen?

Groet
René

Ja rene daar heb je gelijk in Zoeken met de naald
Er waren zelfs houten naalden . en van meer maatrialen
Denk ook wel dat de naald het uitmaakt .
Zoo is of was er van shure destijds bij de weergever
Drie soorten naalden gebruik . ook Speciaal voor de
Heel ouden platen ik Meen radius 90.
Ja ouden spullen daar voor gebruiken lijkt mij ook goed
Er zijn ook nog zoo veel merken en typens van stalen naalden
hard en zachter korter langer gebogen . Ik heb zoo nog wel wat
en heb die ouden elecktriesen machienenens hier voor repp
nu nog een HMV .Maar het element is zacht . Rubber van de naald houder
Zal wel verdroogt zijn .na ja met Fentiel slang mischien .
Heel vaak is dat het geval met die ouden dyn weergevers . Hub