Philips radio zoals op onderstaande foto

Helaas Hans, het is een voldongen historisch feit, genoteerd in literatuur.
Uiteraard is dit na onderzoek, al dan niet heden ten dage, vastgesteld.
Zo'n 20 procent van de huishoudens in NL hadden in 1960 geen radio om
welke reden dan ook.
Maar ik heb gewoon geen zin om aan bronvermelding te doen als men er zo
stellig een andere mening over heeft, zonder dat te kunnen boekstaven of
onderbouwen met literaire bronnen, echter alleen met vermoedens.
Allemaal goed en vriendelijk bedoeld uiteraard.
Ik hou me echter aan de feiten zoals die zijn vastgelegd in de literatuur.
Boeken dus.

Ik zal echter wel een paar tips geven,
een kleine greep uit mijn boekenreeks over dit onderwerp.

 

 

 

Beste René R,

Geloof mij maar en niet alleen jouw getuige met tien kinderen, dat iedereen die dat wilde in 1960 wel een radio in huis had of in de auto.
Maar als je geen geld had om het toenmalige kijk- en luistergeld te kunnen betalen was het natuurlijk anders.   Pas in 2000 werden deze omroep bijdragen in Nederland definitief afgeschaft en brachten de irritante reclame boodschappen zoals wij die kennen geld in het omroep laadje.   

Groeten,   Hans
 

Ik had ook een vriend dicht bij wonen met zo,n grote bruine kast
Met draad omroep maar OOK Eten ze Regerings brood
dat grijze brood . er zat wel en ouwsige smaakje aan
vond het niet zo luik als ik mee mocht eten maar deet het wel
Het was in de paul vlaanderen tijd met vieze kaniene in het stuk
ook veel oude dans muziek toch wel gezellig hoor de grote
vier kante glaze asbak op tafel . en vier kante zuirtjes zuigen boter balletjes
kopje thee er bij ...zo was de tijd
huub

Ten eerste had ik het over het jaar 1960 en dus ook daarvoor, niet daarna, wat betreft het bezit van radio. In de jaren vijftig was er een andere mentaliteit: velen hadden geen behoefte aan een radio. Je moet nu eenmaal nooit de huidige mentaliteit opleggen bij periodes in de geschiedenis zoals de jaren vijftig, waarin men vaak heel anders dacht en het in feite een totaal andere tijd , een ander Nederland , was. Mentaliteitsgeschiedenis is een interessant onderwerp en geeft je een heel andere kijk op andere tijden. Hoe men toen dacht was in veel gevallen totáál anders dan tegenwoordig. De blik op de wereld was toentertijd totaal anders dan tegenwoordig. Ervaringen eveneens geheel anders.
Luisteren naar de radio was toen totaal anders dan tegenwoordig. Het luisteren was ook sterk zuil-gericht (uniek en absurd in Nederland) en de meesten luisterden op vaste tijden en onder leiding van pa, die bepaalde waar naar geluisterd werd. De radio stond maar bij weinig mensen de hele dag aan. Continue zenders die één bepaalde soort muziek liet horen bestond nog niet. Hilversum 3 kwam pas in 1965. Nederland 2 in 1964. Reclame kwam in 1968 met afspraken met de kranten omdat die bang waren hun inkomsten van advertenties te verliezen (de eerste reclame op tv was dan ook van de kranten gezamenlijk!). En voorlopig nog geen reclame op de zondag! 
Rock and Roll moest je zoeken op radio Luxemburg als pa het tenminste goed vond en dat was meestal niet het geval!  Ouderen vonden het 'apenmuziek' en slecht voor de opvoeding. Progressief denkende opvoeders waren sterk in de minderheid en als zonderlingen gezien. Nederlandse artiesten en liefhebbers van dit genre gingen naar de havens van Rotterdam waar een levendige handel was van platen uit de VS, meegenomen door de zeevaarders die daar een mooi handeltje in zagen. Het was DE mogelijkheid om op de hoogte te komen van  de nieuwste hits aldaar. Vaak alweer een beetje achterhaald door de tijdsduur van het vervoer. 
Steden hadden nog een katholieke en een protestante winkelstraat en oh wee als je bij de 'andere' je boodschappen deed. Tot in de jaren zeventig kwam dat nog voor! Zelf meegemaakt in Hoorn, waar ik opgroeide. Mijn moeder had een winkel in de katholieke winkelstraat (zuiver toeval) en ik ging wel eens een boekenwinkel in die 'andere' straat in. Kwamen er mensen bij mijn moeder in de winkel waarom ze het 'toestond' dat haar zoon in winkels kwam "in die andere straat". Dit voorbeeld was nog veel sterker en strenger in de jaren vijftig! 

De jaren vijftig waren vooral ook de tijd van vastgeroeste traditionele principes -veel ervan nog tot ver in de jaren zestig- die we heden ten dage absoluut niet meer accepteren. 
Het zijn gewoon wetenswaardigheden en statistieken die in de wetenswaardige literatuur terug zijn te vinden.
Gewoon een kwestie van boeken lezen.

Vroeger was er de draad omroep
dus mensen die het niet breed hadden konden aangesloten worden op het draad omroep ging via telefoonlijn een schakelaar er tussen met 4 kanalen volume regelaar en in sommige gevallen had je een versterker.
ook waren winkel die toestellen inruilden en verkocht aan de armen
tweedehands winkel waren wel in de jaren 50 tot laat in de jaren 80
of het waterlooplein voor de handige harries was jatuurlijk afwachten of het toestel nog deed
hier in zaandam had je tot het jaar 2000 Luke TV 
die verkocht radio maakt niet uit en tv k7/9/11 enz gezien daar werd ook geroareerd
daar ook in het begin buisjes gehaald een vriendelijke man.
 

1962 is geen 1960.
In 1962 werd ook de mijlpaal van de miljoenste televisie in de huiskamer bereikt, terwijl er in 1960 nog aanzienlijk minder waren (in 1959 een half miljoen). In 1965 had 68 procent van de Nederlanders televisie in huis, eind jaren zestig 83 procent. 
De radio distributie was een erfenis van de tweede wereld oorlog, toen de Duitsers vonden dat de luisteraar alleen naar de door hen goedgekeurde zenders mocht luisteren. In 1943 kreeg de PTT de rechten van de radiodistributie en behielden die monopolie tot 1975, het jaar waarin de draadomroep werd opgeheven. En daarnaast: wat standaard geïnstalleerd werd in die flat wil nog niet zeggen dat alle bewoners er gebruik van maakte. Uiteindelijk hadden veel mensen de mogelijkheid tot de draadomroep, maar velen maakten er geen gebruik van, bijvoorbeeld omdat ze een radio in huis hadden.