Als het aan de gloeidraad van de beeldbuis ligt, bijvoorbeeld door gedeeltelijke sluiting in de gloeidraad, zal de gloeispanning lager zijn dan normaal (meestal de helft). Het beeld is dan te donker en er ligt een soort zilverglans op het beeld (beeld is onscherp). De afbuiging is dan echter normaal, dus geen vlek in het beeld.
Dus daar ligt het niet aan.
Is de hoogspanning te laag, dan is de snelheid van de electronen veel hoger geworden. Dan onstaat in het midden een donkere vlek. Een normaal beeld zal dan veel te groot zijn. Ook is het beeld donkerder dan normaal.
Nogmaals: Het is niet normaal dat de gloeidraadwikkeling van de DY ineens meer windingen nodig heeft. Het is voorheen toch altijd goed geweest? Er is dus iets anders aan de hand waardoor de trafo te veel gedempt wordt.
Draaien aan de helderheid zal weinig effect hebben, daar de hoogspanning constant te laag is, dit in tegenstelling tot een uitgebluste DY, daar in dat geval de hoogspanning in elkaar zakt bij grotere helderheid.
Als ik het zeker wilde weten, dan haalde ik de lijntrafo uit het toestel, haalde de hoogspanningsspoel er af en zette de trafo weer terug. Als de DY dan wel normaal gloeide, dan zat de fout duidelijk in de hoogspanningswikkeling.
De gloeispanning van de DY meten lijkt me een lastig en gevaarlijk idee, je zit immers aan de hoogspanning vast. Bovendien zal je meter geen raad weten met de spanningsvorm van de gloeispanning.
Er wordt ook gezegd dat je een DY niet ziet gloeien vanwege de lage gloeispanning. Nou wel degelijk hoor! Ik heb er heel wat zien gloeien.
Als je een hoogspanningsprobe of meter kunt lenen, kun je hoogspanning controleren. Met een ringer kun je de trafo ook meten.
En met een scoop zal ook een afwijking te zien zijn.
Groeten,
Peter
Peter Boin,
Opgegroeid met de buizentechniek en ondertussen meer dan 50 jaar ervaring met buizen.
Van transistors en halfgeleiders word ik ook niet bang.
