Schoon, of liever vies?

Uiteraard bedoel ik die, daar gaat de hele discussie over en het is zijn/haar topic.

Nou zo verwonderlijk vind ik mijn opmerking niet.
Als je je laatste zinnen leest.

En alleen maar geweldig dat hij mooie herinneringen oproept.
Dezelfde radio was volgens mij ook in een houten kast.
De BX454A?

Huub schreef : Dat radio van liane daar kan ook nog wel een platen speler op
aangesloten worden om de plaatjes te draaien ..
Ja rene dat is denk ik zo tanden borstel werk van jou
ziet wel goed uit maar maakt niks uit in geluid wel goed gedaan
zit van oorsprong geen bruin doek om de basse spieker ?
het heeft mischien met de bouwjaar van doen
huub

Klopt. De knop links, daar staat 'PU' op.

RR1957 schreef : a. Je kan de radio zo laten als hij is waarbij de tand des tijds en 60 jaar vuil of aanslag
(nicotine is een veel voorkomende aanslag!) zichtbaar is en daarmee de leeftijd van de radio.
b. Je kan de radio toonbaar schoonmaken en dan is zijn leeftijd ook nog zichtbaar.
Maar er zijn uiteraard radiokasten die totaal lelijk zijn geworden door slijtage en kasten
die er nog goed uitzien. Bij goed uitzien hoef je er uiteraard niet veel aan te doen of zelfs, na eenvoudige schoonmaak, geheel niets aan te doen.
c. Je kan een houten kast geheel (deskundig laten) restaureren tot nieuwstaat.
In alle drie de gevallen is het wenselijk de radio te (laten) reviseren of zelfs technisch te
restaureren.
Zelf kies ik voor optie B en zorg ervoor dat ik een zo gaaf mogelijk exemplaar op de
kop tik. Liefhebbers en hobbyisten zijn veelal op zoek naar specifieke modellen die
ze graag (in hun collectie) willen hebben. Mijn exemplaren zijn technisch bijzonder
goed gerestaureerd door een (helaas overleden) expert en vriend en staan dagelijks
aan. Ze zijn dan ook volkomen veilig.
Jij vond je radio bij toeval en het is een zoals eerder gezegd eenvoudig toestel met
een bakelieten kast, uit de jaren vijftig. Daar zijn er nog heel wat van en zelfs
gereviseerd zal je er maar weinig voor vangen als je het plan hebt hem te verkopen.
Laat je hem betaald reviseren om hem te verkopen, dan krijg je de revisie kosten er
echt niet uit. Al helemaal niet als er ook nog eens 'nieuwe' buizen of een geheel
'nieuwe' buizenset (behoort feitelijk niet tot een revisie) gekocht moet worden.
Feitelijk kan je hem voor verkoop het beste laten zoals hij is en niet meer aanzetten.
Een liefhebber/verzamelaar zit niet te wachten op een radio die niet deskundig
is behandeld. Revisies of technische restauraties doet men voor zichzelf als onderdeel
van de hobby (of laat dit doen). Rendabel voor verkoop is het bij dergelijke radio
vrijwel nooit, uitzondering bij bijzondere/zeldzame modellen daargelaten.
Zonder goede revisie zou ik hem sowieso niet meer aanzetten.... De onderdelen zijn
(meer dan) 60 jaar oud en er kan altijd iets fout gaan. De schade maakt revisie dan
alleen maar gecompliceerder en duurder als je het door een expert/hobbyist laat
doen. Een niet gereviseerde oude radio kan ook in het ergste geval ook brand
veroorzaken.
Denk niet dat de radio door zijn leeftijd een goede investering is want dan wordt je
teleurgesteld. Van alle soorten, modellen, merken en maten zijn er nog zat van,
alweer uitzonderingen daargelaten.
Bakeliet was voor de oorlog een luxe materiaal, na de oorlog werd het hopeloos
ouderwets gevonden en dergelijke radio's in de volksmond 'armeluis' radio's genoemd,
omdat de eigenaar dan kennelijk geen geld had om een mooie radio in een fraaie
houten kast te kopen. Tegenwoordig geldt dat uiteraard niet meer en moet de
bakelieten kast wel puntgaaf, breukvrij, krasvrij en netjes zijn. Feitelijk er WEL als
nieuw uitzien.

Hier een (veel luxere) radio die deels ontdaan is van een ernstige aanslag van nicotine.
Wel weer een extreem geval hoor....

Deze radio is toen gerestaureerd door Huub Peters, helaas deze zomer overleden.

Allereerst nog gecondoleerd nog met het overlijden van Huub Peters. Knap werk van hem, wat u laat zien op de foto's. Gewoon als nieuw! Mooi hoor!
Bedankt voor uw uitgebreide uitleg. Ik denk inderdaad dat het verstandig is om er niet te veel aan te doen en hem dan maar te verkopen aan een liefhebber. Ik vind hem ook eigenlijk te groot.
Ik heb niet het idee dat hij van nicotine te leiden heeft gehad. Dan was het stof aan de binnenkant meer geel kamelenhaar geweest, maar het was wit stof.
De bakelieten kast ziet er nog heel mooi uit. Alleen wat oppervlakkige krassen, dus dat is mooi.
Komt wel goed met 'm.
Groet, Liaan

Bert Kn schreef :

Dezelfde radio was volgens mij ook in een houten kast.
De BX454A?

De BX454A is een heel ander toestel (laag ohmig).
Tenzij je de radio van de topic starter bedoeld, dan zou het wel kunnen kloppen.

BX454A

Uiteraard bedoel ik die, daar gaat de hele discussie over en het is zijn/haar topic.
Een van mijn allereerste radio's. Gebruiksaanwijzing heb ik nog (steeds).
Overigens de 453 ook. Leuke radio's.
Zo te zien door de houten kast 50 gulden duurder (328 gulden) dan de bakelieten versie.

Dezelfde radio was volgens mij ook in een houten kast.
De BX454A?

De BX454A is een heel ander toestel (laag ohmig).
Tenzij je de radio van de topic starter bedoeld, dan zou het wel kunnen kloppen.

BX454A

De hoes om de basluidspreker van de toenmalige BX998A was origineel.
Dus een witte. Het feit dat hij ook stevig on de nicotine zat bewijst dat hij
er altijd in heeft gezeten.
Overigens was bij dit exemplaar de basluidspreker door Huub uiteindelijk
wel vervangen omdat die er in zat niet meer voldeed aan de juiste specificaties.

De term 'armeluis radio' heb ik van meerdere mensen gehoord die de
jaren vijftig bewust als volwassene hebben meegemaakt, o.a. wijlen mijn vader.
Omgeving Arnhem indertijd.
Het ging simpelweg om het bakeliet dat in de jaren vijftig niet meer de
luxe uitstraling had als voor de oorlog. Plastic was inmiddels aan het inburgeren,
maar feitelijk (nog) geen goedkoop materiaal en werd als hypermodern
beschouwd. Plastic op radio's of bijvoorbeeld platenspelers vond men zeer
modern van uitstraling. Het goedkope imago van tegenwoordig had het in de
jaren vijftig allerminst. Dat ontstond in de jaren zestig.
Tegenwoordig wil men bij de platenspelers uit die tijd nog wel eens opmerken,
door de plastic armen en dergelijke, dat het toen 'goedkope dingetjes' waren,
maar dat is beslist qua imago in die tijd niet het geval. Het plastic werd door
de fabrikanten juist als positief ervaren omdat de consument het geweldig
modern vond.
Mede daarom had bakeliet behoorlijk afgedaan en was ouderwets. Het heeft
ook wel met de geschiedenis te maken. Bakeliet herinnerde inmiddels aan
moeilijke tijden die men in de jaren vijftig vooral wilde vergeten.

De opmerking was niet bedoeld om de bedoelde radio neer te halen, want het is
nu in deze tijd een erg leuke radio. Het was gewoon als feitje uit de jaren vijftig
bedoeld.
En alleen maar geweldig dat hij mooie herinneringen oproept.
Dezelfde radio was volgens mij ook in een houten kast.
De BX454A?