ECL86’ers zijn er nog wel hoor.
Helaas wordt er bij het omwisselen van een ECL86 door een ECL82 niet bij stilgestaan dat de instelling van de ECL82 heel anders is. De kathodeweerstand moet een andere waarde krijgen (330 Ω i.p.v. 130 Ω) en de voedingsspanning voor het pethodegedeelte is ook lager (200 i.p.v. 250 V.). Ook de aanpassing is anders (4,5 kΩ i.p.v. 5,6 kΩ).
Een ECL82 kan wel ingesteld worden voor een hogere voedingsspanning, maar ideaal is het niet. In feite is de ECL82 bedoeld als raster oscillator en eindbuis voor t.v.’s en minder geschikt als versterker.
Sorry, maar het vervangen van de ECL86 door een ECL82 vind ik gewoon knoeiwerk.
En waarom niet gewoon zoeken naar de fout in plaats van op zo’n botte manier te werk te gaan? Neem bijv. eens de koppelcondensator los naar het rooster van de eindbuis. Als het gekraak dan weg is dan zit het in de voorversterker.
Het kan ook nog een slechte anodeweerstand van de triode zijn.
Op de foto’s zie je duidelijk dat de print nogal smerig was. Waarschijnlijk ook onder de buisvoet van de ECL86. Dat kan kruipstromen geven. Remedie is dan de buisvoet er uit halen en de print eronder goed schoon maken en dan meteen een porseleinen buisvoet erin. De ECL86 wordt behoorlijk warm en dat geeft problemen met de buisvoet.
En zo’n slechte buis is de ECL86 ook weer niet.
Groeten,
Peter
Peter Boin,
Opgegroeid met de buizentechniek en ondertussen meer dan 50 jaar ervaring met buizen.
Van transistors en halfgeleiders word ik ook niet bang.
