AES ingang AG9000 (1954)/RiAA ingang AG9006 (1957).

René, in het boekje 'ontwerpen van versterkers' vind ik o.a. drie correctiegegevens voor AES: 1. AES 78: 500hz, 2500hz, 64 microsec., +12 dB op 10000hz. 2. AES 33 t oud: 500hz, 2500hz, 64microsec, +12dB op 10000hz. 3. nieuw AES: 500hz, 2120hz, 75 microsec. +13,8 dB op 10000hz en 50 hz roll off.
De eerste freq is de lage kantelfreq, de tweede de hoge, de tijdsconstante is de RC filter. De laatste AES gegevens stemmen overeen met de RIAA, NAB en de RCA "new orthophonic" correcties. Over de gevoeligheden wordt niets geschreven. Voor 78 toeren staan er aparte correcties voor: oude amerik. en oude europ.; EMI (HMV); Decca FFRR; Col; RCA 78+45.
Voor 33 toeren/min: Decca LP; London + Col.; RCA oud.
Dus let op welke platen je draait! Het boekje is uitgegeven in 1958 en mijn versie is de uitgave 3 van 1963.
Groet.

De 90 mV ingang van de AG9000 is bedoeld voor gecorrigeerde kristalelementen, de 250 mV ingang is bedoeld voor ongecorrigeerde elementen. Dat betekent dat de Philips AG1102 steeds wordt aangesloten op de 90 mV ingang. De Philips AG1100 en de andere Philips grammofoons die in 1954 werden geleverd moeten worden aangesloten op de 250 mV ingang. Het feitelijke verschil zit 'm in de afsluitweerstand van het kristal, bij de AG1102 platenspeler is hiervoor een extra weerstand ingebouwd.

Het voordeel is dat bij het afsluiten van een kristal element met een correctie netwerk (in dit geval met een enkele weerstand) de opnamecorrectie (in dit geval volgens de AES-norm) nauwkeuriger wordt. Er werden zelfs speciale elementen voor gemaakt (Philips AG3012, AG3013, AG3015 en AG3025).

De ingangsgevoeligheid van de AG9004 kan je per geluidsbron apart instellen m.b.v. instelpotmeters die aan de achterkant zijn gemonteerd. Daardoor lijken de opgegeven gevoeligheden misschien wat hoog, ze zijn echter te wijzigen met een factor 10 indien nodig. Voorbeeld: de ingangsgevoeligheid van de MD ingang wordt opgegeven als 5,5 mV, je kan deze echter instellen tussen 5,5 en 50 mV.

Er is verschil tussen volgens AES (1951) en RIAA (1954) opgenomen grammofoonplaten, zowel de correctie van het laag als die van het hoog is anders. Dit verschil is in de praktijk vrij goed te corrigeren m.b.v. de toonregeling van de AG9004. Overigens was pas rond 1960 vrijwel elke platenmaatschappij overgestapt op de RIAA norm, bij jaren '50 platen kunnen dus verschillende opnamecorrecties zijn toegepast. Berucht was b.v. de His Master's Voice correctie.

Een normale naalddruk in 1954 is ongeveer 10 gram. Voor het aftasten van mono platen is dit geen echt probleem, de kwalificatie "kachelpook" hiervoor is echt onjuist. In 1958 wordt de situatie anders, omdat dan de stereo grammofoonplaat wordt ingevoerd. Een normale naalddruk is dan 5 gram, voor het aftasten van stereo platen is dit geen probleem. Shure b.v. heeft het in 1958 over 3 tot 6 gram, B&O maakt in 1958 al een element dat goed werkt tussen 2 en 4 gram. Gebruik bij dit soort cijfers bij voorkeur niet de laagste waardes, deze leveren extra slijtage op bij het afspelen van wat "lastiger" platen.

Kijk,
ik besef best wel dat ik met oude materie bezig ben, met de prehistorie
van de hifi: de jaren vijftig. Dat is nu juist de clou.
Hifi zat toen nog in een experimentele fase en werd alras beter. Het is de
DNA van de moderne hifi. Het moest ergens beginnen. De AG9000 was nu eenmaal de eerste
losse versterker van Philips in de tijd dat de tv net om de hoek kwam kijken en bijna
iedereen een tafelmodel radio (al dan niet groot of klein) in huis had. Veel mensen
hadden nog een slingergrammofoon staan om hun eigen schellak platen aan te horen.
Ook omdat er geen geld was om nieuwe elektronica te kopen of men vond het gewoon niet nodig.
Ik haalde het voorbeeld van de telefoon al eens aan.
Omdat je met die vroege hifi bezig bent zitten er ook nadelen aan. Het is nu eenmaal
niet van het ene moment op het andere volmaakt. Het zat in een ontwikkelfase. Zie de
verschillen alleen maar tussen de AG9000 en de AG9006. In die paar jaar is de AG9006 nagenoeg
alleen uiterlijk hetzelfde gebleven. Je wil de AG9000 echt niet hebben voor dagelijks gebruik
zoals ik met zijn jongere broertje doe, die toch een stuk volwassener is.
Om met die materie om te gaan is een keuze en dan moet je ook de nadelen aanvaarden.
Dat doen de liefhebbers ook met hun vooroorlogse radio's. Die gaan ze ook niet vergelijken
met een moderne tuner en aanpassen dat hij 'een modern geluid' produceert.
Nee, je koestert de authenticiteit.
Dat doe ik dus ook met de hifi'fifties spullen.
Zoals ik al schreef ben ik niet op zoek naar het ultieme hifi, maar naar het ultieme hifi
van de jaren vijftig. En die wil ik dan ook begrijpen. Met de huidige kennis van experts
is achteraf een hoop te verklaren wat in die dagen op een geheel andere manier gezegd werd.
Men had de huidige kennis immers nog niet. Men moest onderzoeken en experimenteren.
Een continu proces die nog steeds geldt (maar tegenwoordig wel veel sneller gaat).
Men wilde vooral ook verkopen, net als nu. Idealisme was wellicht nog in de laboratoria
aanwezig, maar het eindproduct is een commercieel product. Daar moet je altijd rekening
mee houden.
Je kan nu een iPad kopen, maar die van volgend jaar is gegarandeerd beter, dus waarom zou
je niet wachten? Om het volgende jaar weer met hetzelfde argument te komen. Ik heb de
eerste iPhone in gebruik, maar als ik hem her en der tevoorschijn haal wordt ik geregeld
meewarig aangekeken. Terwijl hij eigenlijk nog als nieuw is. Maar hij maakt net zo'n
principieel verschil met de nieuwste iPhone als de AG9000 met de AG9006.

Waar ik echter geregeld erg kriegel van wordt is lieden die telkens weer met goedbedoelde
dezelfde adviezen komen om mijn hifi'fifties set te gaan vergelijken met hifi van de latere
decennia.
Dat heeft gewoon helemaal niets met onze hobby te maken. Omdat de hifi'fifties uit losse
componenten bestaat (het basis principe van hifi) mag er ineens gesjoemeld worden met
het toepassen van moderne technieken. Voor dagelijks gebruik zijn er noodzakelijk
aanpassingen nodig, maar dat is totaal iets anders dan het principe wijzigen. Dit laatste
probeer je zoveel mogelijk te handhaven en er plezier aan te beleven.
Dat is wat ik authentiek noem, net als al die verzamelaars van tafelmodel buizenradio's.

Vriendelijke groet
René (R)




Nog een aardigheidje welke ik gisteren van een goede kennis kreeg:
Een Garrard vinyl aftaster:
www.hupse.eu/radio/reproducers/GarrardEMl.htm
Let op de naalddruk....(een andere kennis van mij maakte de opmerking "geen
kachelpook-armen met elementen als beitels" te willen gebruiken (sloeg op de Philips
AG3020 en AG3021 elementen).

De moderene Dyn elementen voldoen eenvoudig niet
Passen en zijn bovedien stereo .De afgifte is Veeeel
Te laag .Ik heb hier nog in een lenco een engels mono
van GOLDRING in gebruik .het is een hemels verschil
In afgiften , ook de philips mono Dyn bezitten een
Veel groteren afgiften Men komt Met de huidige stereo.
Elementen Gewoon niet goed uit de weg .Het is niet 3x,niks
maar 50x niks ,Als men niet de bijbehorende elementen DYN bezit
koop dan maar beter een heel goede transistor versterker
Men Blijft Klungelen op NIKS af .een transistor versterker
Is ook OTL en in sommige geval BETER. Ik heb al van de week 4
Spelede radio.s vekocht . En hou er twee uitvekoren op naa
maar ik BEZIT ook het juiste rand apperatuur MD .Mono.
Met buizen voorversterkers. En dan kom je goed uit de verf er mee,
Anders blijft het KLUNGELEN HOOR, Huub

René R schreef : Hoi


Is er niemand die hier een antwoord op kan geven?


Vragen eens duidelijk stellen in plaats van een aardig verhaal er om heen:
Wat is het verschil tussen AES en de opvolger RIAA? Alleen de gevoeligheden van
element en aansluiting versterker?
Waarom sluiten de gevoeligheden van de Philips elementen niet goed aan
op die van de versterkers, zoals opvalt bij de Philips producten?
Of zie ik het verkeerd en klopt het goed met elkaar? De praktijk bewijst van niet.
Bedoeld worden o.a. AG3020, AG3021 op de AG1105 en de hifi versterkers van die tijd.
Maar ook bij de eerste versterker van Philips, de AG9000, lijkt het niet te kloppen
met de daarbij geadviseerde platenspeler AG1100 en de daarbij geleverde elementen.

Ik zou er graag iets meer concreets van weten.

Groet
René (R)

Normaal wordt een kristal element zeer hoogohmig aangesloten. De karakteristiek is dan zodanig dat samen met de opnamecorrectie (RIAA) de weergave lineair wordt.
Het is ook mogelijk om het element met een lage weerstand te belasten. Daardoor daalt de uitgangsspanning flink en wijzigt ook de weergave, zodanig, dat deze aardig de tegenpool van de opnamecurve wordt. Het kan in dat geval op de MD ingang van de versterker worden aangeslpten .Het blijft een feit, dat met MD en MC elementen veel betere resultaten geboekt kunnen worden. Er is veel an ontwikkeld en ook de bijhorende naalden is veel onderzoek aan verricht.

Soundman2

Hoi


Is er niemand die hier een antwoord op kan geven?


Vragen eens duidelijk stellen in plaats van een aardig verhaal er om heen:
Wat is het verschil tussen AES en de opvolger RIAA? Alleen de gevoeligheden van
element en aansluiting versterker?
Waarom sluiten de gevoeligheden van de Philips elementen niet goed aan
op die van de versterkers, zoals opvalt bij de Philips producten?
Of zie ik het verkeerd en klopt het goed met elkaar? De praktijk bewijst van niet.
Bedoeld worden o.a. AG3020, AG3021 op de AG1105 en de hifi versterkers van die tijd.
Maar ook bij de eerste versterker van Philips, de AG9000, lijkt het niet te kloppen
met de daarbij geadviseerde platenspeler AG1100 en de daarbij geleverde elementen.

Ik zou er graag iets meer concreets van weten.

Groet
René (R)