His Masters Voice model 109 uit 1928

Bert Kn schreef :

Hallo Tino, als ik het model 109 op jouw foto vergelijk met die van Johannes, dan zie ik een aantal verschillen aan de binnenkant, zoals de locatie van de naaldenbakjes en de uitvoering van het scharnier dat het deksel ondersteunt.

Dag Joris,
Dit door Tino geplaatste exemplaar is overigens de HMV 103.
Herkenbaar aan een andere onderlijst en de bovenlijst.
Verder heeft de HMV103 in tegenstelling tot de HMV109 een enkelveer motor en geen dubbelveer motor.

De HMV109 was een populair model welke meerdere jaren in productie is geweest.
Afhankelijk van het jaar van productie zijn er kleine verschillen zoals door je omschreven.
Een HMV109 replica ben ik nog nooit tegen gekomen de India hoorngrammofoons met de spuuglelijke kastjes en messing hoorns wel.

Belangrijk is wel dat er de originele HMV32 twee veren motor inzit herkenbaar aan de toerental regelaar.

En de juiste HMV No 4 weergever (soundbox).
Ook daar zijn kleine verschillen in afhankelijk van de productie periode.

Dank voor je antwoord Bert Uiteindelijk ben ik tegen deze model 145 aangelopen en is het die geworden. Erg blij mee!

Aardig was twee weken geleden de Rijdende Rechter met geruzie om een grammofoon.
Notabene een recente nepper uit India of China. "Drie voor honderd euro" zei de expert.
"Waar de echte verzamelaar geen seconde wakker van ligt".

René,
Die uitzending heb ik ook gezien.
Belachelijk dat om zo een prul van een nepper een langlopende vriendschap van veel jaren
door dat geruzie definitief naar de kl… ging.
Drie voor honderd euro is nog hoog ingeschat door de expert, mij zijn er voor honderd euro al meerdere malen vier van die neppers aangeboden.

Kan allebei uiteraard.
Op zich is het wel leuk om de oudere schellak platen (voor 1950) met elektrische
opnames ook af te spelen op zo een grammofoon met een element met stalen naalden.
Heb ik ook nog wel een periode gedaan met een spekkoffer van Philips.
Maar alle schellak platen met elektrische opnames zijn uitstekend af te spelen met
spelers uit bijvoorbeeld de jaren vijftig (met 'lichtgewicht pick-ups' werden de
elementen bedoeld die vooral ontwikkeld werden -vanaf 1948- voor de vinylplaat).
Omdat de schellak plaat nu eenmaal nog zeer algemeen in gebruik was, hadden
deze elementen uiteraard ook (heel commercieel 'normaal' genoemd) een 78 toeren
instelling en naald. Vooral in de eerste helft van de jaren vijftig konden niet veel
mensen zich de nieuwste vinylplaten veroorloven, die net zo duur waren als een
weekloon van Jan Modaal.
Schellak platen uit de jaren vijftig hadden echter ook hun eigen 'correctie' en dienden
eigenlijk met zo een lichtgewicht pick-up uit de jaren vijftig afgespeeld te worden.
Maar ik geef toe dat inmiddels de meeste wel vernaggeld zullen zijn omdat ze onterecht
met een stalen naald en zeer hoge naalddruk zijn afgetast.
Philips noemde deze jaren 50 schellak platen gewoon "moderne 78 toeren platen".
De AG9000 heeft de 'AES' instelling die er een gemiddelde voor aanneemt en de
AG9004 voorversterker heeft er voor beide (78 toeren en vinyl) een eigen instelling voor.
Bij deze laatste kan de correctie echter ook uitgeschakeld worden omdat RIAA nog
niet universeel was en men met de toonregeling kan werken. Bij de 78 toeren instelling
is de correctie uit te schakelen juist om nog 78 toeren platen zonder correctie (alle van
voor 1950) te beluisteren.

René,

Bedoel je met elektrisch afspelen, afspelen met een toestel zoals op de foto of meer met Philips of Dual met 78t?




François

Huub, die mechanische slingergrammofoons blijven leuke historische dingetjes,
maar alles wat elektrisch is opgenomen (na 1925) hoef je er in feite niet mee af
te spelen, dat kan ook elektrisch en klinkt altijd beter.
Voor de akoestische opnames (voor 1925) gaat het echter prima omdat die
platen elektrisch afspelen niet veel helpt. De opnames zijn daar te primitief voor.
Akoestisch opgenomen ook akoestisch afspelen sluit nu eenmaal goed op elkaar aan.
Meestal worden er op die spelers veel te recente schellak platen afgespeeld die er
helemaal niet op thuis horen zoals alle schellak platen uit de jaren vijftig. Die platen
hebben een correctie JUIST om elektrisch af te spelen, met een 'lichtgewicht pick-up'. .
Ik heb ook heel wat van die oude grammofoons gehad, maar nu alleen nog een
koffer-exemplaar, voor de platen met akoestische opnames van voor 1925 dus, maar
ach, die speel je uiteindelijk maar zelden af, ze zijn aardiger voor het verzamelen.
Meer voor de heb in het historisch concept. Een half uurtje van die oude platen beluisteren
op een akoestische grammofoon en je hebt een paar uur hoofdpijn.
In hun tijd waren het echter wonderen van techniek en wonderbaarlijk voor de luisteraars.

Aardig was twee weken geleden de Rijdende Rechter met geruzie om een grammofoon.
Notabene een recente nepper uit India of China. "Drie voor honderd euro" zei de expert.
"Waar de echte verzamelaar geen seconde wakker van ligt". Uiteindelijk denkt een groot
deel van de bevolking dat ze echter met een 'antiek' apparaat te maken hebben. Wat dat
betreft vertegenwoordigden die ruziemakers wel dat deel ven de bevolking, zo overtuigd
als ze waren dat het om een echt antiek stuk ging, dat ze aan een plaatselijk museumpje
wilde schenken. Die wilde hem eerst wel hebben, maar zag je niet meer terug in de hoorzitting.
Er werd dus jarenlang geruzied om een nagenoeg waardeloos object. Een nog veel langere
vriendschap vóór dat geruzie definitief naar de knoppen.

Bert MFB,s zijn voor ultra HIFI gebruik meer niet
men zal zelfs een zeeer goed PU element gebruiken je hoort
alles wat er in de plaat zit .. nou ja Lorenz boxen behoeft ook niet spec
er zijn wel meer boxen die goed passen van gewone alure
maar ik wil maar zeggen dat ik ook dat af luister ook op yuo tubbe
maar dan hoor ik niks van dat alles gewoon mooi rond en warm en fors en vol zonder snerpen
huub