De romantiek van de oude radio's?

Kijk maar eens wat er nu in China met Foxconn gebeurt. Volgens sommigen (lees de discussies op tweakers.net maar) is het hier te lang en daar te kort, maar in de context gezien valt het mijnsinziens best mee. Overigens zie ik ook op andere gebieden wat gelijkenissen en verschillen tussen Philips en Foxconn.

Tenslotte moet ik René zonder meer gelijk geven dat er niets romantisch is aan massaproductie. Niet bij Henry Ford en niet bij Ome Frits. Maar Philips zorgde desondanks beter voor zijn werknemers dan veel andere bedrijven, en zo lijkt het ook het geval met Foxconn nu. Net zoals Nederland toen, maakt China nu ook een industriële revolutie door.

Overigens is 100 jaar Philips natuurlijk geen volledig neutrale bron.

Hoi Rene,

Get real!! Je kan die tijd niet met heden vergelijken hoewel het in grote lijnen nog altijd op gaat. In die tijd was het 'eten of gegeten worden'. Dat geldt nu nog altijd; voor jou een ander. En ja; er is altjd een groep mensen die van jouw inzet beter wordt. Is nooit anders geweest. Of je moest voor jezelf beginnen met de nodige faillisementen als gevolg.

Dit heeft niets met 'de romantiek van oude radio's' te maken maar was tot in de 60-er jaren arbeidrealiteit.

Groeten,
Paul

Zelf in het Boek Philips 100 jaar
wordt over de philips familie genoemd
Menkreeg Gratis eten ook familie er werd wat georganiseerd door de personeels vereniging
ik denk dat de man zelf wat gefrustreerd was die het verhaal en film maakten
vandaar dat de film retour gezonden was omdat het niet de werkelijkheid bevat
probeer eens aan het jubileum boek philips 100 jaar te komen.
Mensen in de jaren 30 werkten langer maar er waren geen CAO's dat mensen niet langer dan 8 uur mogen werken
de CAO bestond nog niet eens dus 12 of 13 uur was heel normaal
vergeet niet dat bedrijven nu nog mensen uitbuiten
ik zelf denk er nu een verkeerd beeld onstaat probeer eens oud philips medewerkers te vragen
ik denk dat het toch positiever is
Kijk eens op de NVHR beurs naar het boek honderdjaar philips
Mvg René Daemen

Nou René.....
Je verhaal in de leeshoek gaat wel erg vèr! Als dat werkelijk de realiteit was, hoe heeft dan het enorm sterke "wij- gevoel" kunnen groeien dat dit bedrijf zo lang heeft gekenmerkt, en waar managers van vandaag alleen maar naar kunnen verlangen? Die saamhorigheid bestond bv. ook bij de spoorwegen en in het begin ook in het bedrijf waar ik gewerkt heb. De toenmalige direkteur daar werd niet voor niets "Papa Klein" genoemd en Frits Philips had de koosnaam "Oom Frits"
Zo'n bijnaam, alsof hij een gewaardeerd familielid was, kreeg een manager niet gauw.....
Nico

En dan natuurlijk nog mijn laatste bijdrage in De Leeshoek.
Een staartje naar aanleiding van het boekje "De schuld van het schildembleem".

Vriendelijke groet
René (R)