Favorieten!

Rene jij heeft daar kennis van dat alles
ik luister allen bvb van opera de mooie aria.s
Meer niet en de goede stemmen .
wat betreft de 9710 die bvb overbelasing als
dat aanwezig is geweest meer keren
dan staat op een gegeven moment voor altijd
de Conus sterk naar voren gedrukt en komt niet meer terug
dan kont ook de spreek spoel koken niet meer zo totaal meer
in het magneet veld minder. dus opgepast 
huub

Nu we verplicht binnen moeten zitten voor een groot deel van onze tijd,
is het wel een uitgelezen moment om platen te beluisteren, in alle rust
(alsof dat anders ook niet het geval zou zijn...). 

Ik heb mezelf dan dit kerstcadeau gegeven, een box met drie zware
platen waarop de gehele opera Aknaten van Philip Glass.  Nu kende ik 
deze geweldige muziek al doordat ik de dubbel cd midden jaren tachtig 
er van had aangeschaft, maar op vinyl is toch wel extra fraai. 
Het is een speciale box waarvan er voor wereldwijde verkoop 1000 zijn
gemaakt. 

Het was even spannend hoe het in mono gaat klinken, maar ik werd 
gerust gesteld: zonder meer geweldig. De Hi-Q kan het heel goed aan.
Wel even de fideliscoop in de gaten houden, want de muziek heeft 
geregeld behoorlijk rake klappen en die zijn dan niet 'even' aanwezig in
deze compositie. Beetje voorzichtig dus met de 9710 in de baskast...
Het is toch heel knap hoe een orkest er weg mee komt, met deze minimal 
muziek, al vinden die-hards van 'minimal music' Glass vaak nog te 
'gevarieerd', maar dat maakt zijn composities toch juist aantrekkelijk. 

Het onderwerp, de opkomst en ondergang van de farao Achnaton aan
het einde van de 18e dynastie van Egypte (regering 1351-1333) en in feite een
van de eerste monotheïstische godsdienst ooit, omdat hij alle goden overboord 
gooide en alleen de zon als levensbrenger wilde aanbidden. Hij is ook bekend 
vanwege zijn vrouw Nefertiti waarvan het schitterende borstbeeld te zien is in 
Berlijn. Die tijd was het hoogtepunt van de Egyptische kunst omdat er ook 
afgeweken werd van de starre kunst dat Egypte gewend was. Er werd speciaal
een geheel nieuwe stad gebouwd om de zon maximaal te aanbidden. 
Steeds meer historici beginnen dan ook te geloven dat de Exodus zich afgespeeld 
heeft tijdens zijn bewind en dat de Farao geïnspireerd werd door de godsdienst 
van de Joden die toen 'werkzaam' waren in Egypte. Jahwe was immers van 
oorsprong een vuurgod. Achnaton vertaalde dat naar de zon. 
Al met al een uiterst interessante periode in de geschiedenis. 
Overigens werd de openlucht-stad na zijn dood meteen weer verlaten en het 
meergodendom hersteld, gemanipuleerd door de machtige Amon priesters 
die hun kans zagen doordat er een kind-koning op de troon kwam (vermoedelijk
de zoon van Achnaton): Toetanchamon. 

Voor Philip Glass een reden om er een fraaie opera van te maken, waarbij
de theatrale aankleding maximaal benut kon worden. Twee stukken springen 
er uit: zijn lofzang aan de zon (deze bestaat echt) en de samenzang tussen
Achnaton en zijn vrouw Nefertitie, want kippenvel bezorgd. Dit komt ook omdat 
Achnaton door een countertenor gezongen wordt, terwijl Nefertiti een alt is. 

Al met al een heel fraaie LP-box met documentatie en schitterende muziek. 
Alle teksten in de opera zijn origineel en worden in het oud-Egyptisch gezongen,
een verteller (de schrijver) oreert het in het land waard e opera werd opgevoerd
(hier dus in het Engels). Ook de hymne tot de zon door Achnaton is in het 
Engels (officieel in de taal van het land waar de opera uitgevoerd moest 
worden). 

Een ander vindt het wellicht niks, maar ik vind het schitterende muziek. 

 

 

Achnaton en Nefertiti



 

Coltrane is altijd wel wat steviger voor de gevorderde jazz liefhebber, 
maar nog steeds op de bebop en cool jazz gebaseerd. 

Voorts gisteren de L70 na 6 jaar op zijn vaste plek intensief in gebruik 
eens van zijn plek gehaald voor een uitgebreide schoonmaak. 
Er was wat aanslag op en op de bodemplaat van de console een 
flinke laag stof. Dat viel gelukkig onder de zware draaischijf erg mee. 
Ook de afstellingen nog eens goed gecontroleerd en dat bleek prima. 
Hij ziet er weer fris uit en kan er voorlopig weer tegen. 
Bij niet gebruiken gaat er een doekje overheen. Kleine moeite. 

 

 

 

 

Een fraaie , wat oudere opname van de onvolprezen Toscanini. 

Deze LP verscheen in 1956, met een aantal extra stukken toegevoegd.
De suite verscheen echter al eerder en wel in 1953 met een andere hoesontwerp. 
Het zijn van die fraaie vintage platen die helemaal passen bij de Ronette elementen. 

 

Aha nu snap ik het.
Had niet door dat het om een nieuw exemplaar ging.

schreef :

René schreef.
Eindelijk deze plaat eens goed en lekker beluisteren. Een tweede exemplaar want bij de eerste waren twee hoeken geknakt op de achterkant.

René,
​​​​​​was erbij het eerste exemplaar nog meer aan de hand ?
LP's met geknakte hoes Of minder mooie hoes heb ik er een aantal van maar de platen zelf zijn prima en klinken lekker.

Goedemorgen Bert. Goede vraag, maar dat weet ik niet.
Bij veel leveranciers van LP's via de post kan je de platen alleen terugsturen als deze nog geseald zijn. 
Bij de eerste waren de kreukels al meteen te zien zonder het plastic te verbreken. 
Uiteraard had ik ook contact gemaakt met de leveranciers en ze boden hun excuus aan. 
Had er achteraf wat aan de plaat mankeert dan is ruilen uiteraard ook de optie. 
Staat meestal allemaal in de voorwaarden van zo'n leverancier. 
Ik koop ze liever in de winkel, maar die zijn schaars geworden en het is er de tijd niet naar. 
Ik heb verder geen platen met geknakte hoezen terwijl de meeste toch al 50-70 jaar oud zijn. 
Wel hier en daar slijtage, maar dat mag gezien de leeftijd. Soms herstel ik dat een beetje. 
Overigens waren met name in de jaren vijftig veel hoezen steviger uitgevoerd dan tegenwoordig.