Favorieten!

Pas later kwam ik er achter dat het hier om dezelfde opnames gaat. USA en Japan
Mooie warme relaxte klanken. 

 

 

Heb Hennie wel Live megemaakt in die tijd
op de dans vloer .
hij was zo nu en dan hier ook 
huub

Voor hen die ook op Facebook zitten:

Little Henny and the Shakin' Boys

 

 

 

 

 

We vinden Hennie op de beurzen van de NVHR altijd bezig met plaatjes draaien bij de NGG. 

 

 

Deel 1

Op zich wel eens interessant wat de verschillende platen doen.Ik heb het origineel/eerste uitgave (niet mint), een plaat uit 1968 waar alles op 1 kant staat, beide met de originele bandopnames, en zogenoemde high-end plaat van zo'n tien jaar geleden (ander hoesontwerp en van Doxi, kan niet met de originele bandopname zijn, dit s een 12" LP met de groef dus op grotere afstand van zichzelf) en dus de replica van het origineel ook in de 10' versie. Bij deze laatste is ook de originele bandopname uit de kast gehaald 'cut by Ray Staff by air mastering' wat in reacties op Facebook op positieve reacties komt te staan dat het een beroemdheid is die fantastisch werk leverd. Op de binnenhoes staat dan ook groot STAFF als logo.  
Het origineel meetellen is niet helemaal eerlijk want die is niet mint. Toch klinkt hij niet slecht als het om de muziek gaat. De 68 klinkt fris en heeft een betere laag weergave die zeker fraai is en niet overheersend. De 'high-end' versie klinkt erg fris en heeft een stevige bas weergave. De bassist lijkt wat op de voorgrond te staan. Officieel staat hij in de opstelling juist achter. Bij het tweede nummer op kant 1 wordt alleen de bekken door de percussionist gebruikt en die wordt heel subtiel gebruikt. Op deze plaat komt hij me wat blikkerig over. 
De nieuwste aanwinst op 10" is toch wel de verrassing. KLinkt inderdaad heel fraai. Fris maar realistisch en zeker ook wat meer laag dan de oude platen, maar niet te veel. Laten we maar zeggen dat deze het 'wint', ook van de oude platen, in realisme. De 'high-end' van Doxy komt dus als minste uit de bus. Maar het is dan ook de enige die het niet met de originele opnames moest doen.Van al die nieuwe labels die in deze eeuw zijn verschenen (die heruitgaven kunnen aanbieden omdat de rechten na 50 jaar zijn vervallen, maar de originele bandopnames uiteraard wel in handen blijven van de originele uitgever) staat Doxi minder positief in de ranglijsten en ervaringen van jazz liefhebbers. 

Deel 2 (later bijgevoegd ivm problemen plaatsen)

Wat de originele labels wel steeds meer doen is de originele opnames uitbesteden aan een specialist die er het maximaal bereikbare van maakt, perfectioneerd zeg maar. Verve doet bijvoorbeeld hetzelfde (zoals de twee platen van Ella Fitzgerald die ik hier eerder in deze topic toonde : op twee platen, snelheid 45 toeren en een ruim opgezette groef en 200 gram). Deze specialisten worden geroemd in resencies voor hun kunnen. Het zijn altijd wel dure platen in de aanschaf en 'limited'. De twee oude platen (1958 en 1968) klinken overigens iets zachter dan de twee re-issues (2010 en 2020). 

Tot slot: alle platen zijn mono.Ik heb de toonregeling niet bijgesteld, die bleven in dezelfde stand bij elke plaat, waarbij de 10" re-issue als eerste de luisterreferentie was. De cd versie heb ik niet gebruikt. De dvd versie uiteraard ook niet. De cd-versie pak ik er nog wel eens bij, want daar staan tallozeopnames van dezelfde nummers op. De meeste nummers zijn meerdere keren gespeeld waarna de beste er uit werd gekozen voor het gebruik bij de film. Interessant is dat deze laatste opnames qua klank zijn aangepast ter versterking van de sfeer in de film. Zo hebben enkele nummers wat galm gekregen. De andere opnames die niet gebruikt zijn, zijn dan ook 'maagdelijk' zeg maar, de onaangepaste opnames. Uiteraard heb ik geen 'high-end' (mono)installatie, maar beschouw mijn B7X73A wel als een prima mono audio installatie qua weergave. Optimaal technisch opgeknapt en een prima opstelling in bijpassende akoestiek (sorry, maar dat vind ik gewoon zo ? ). De platenspeler is dus de Lenco L70 met een Shure M3D uit 1960. 

Een fraaie re-issue ontvangen van 1 van mijn absolute favorieten.
De originele eerste uitgave bezat ik la lange tijd, maar om die te sparen (en hij niet
absoluut mint is) had ik al enkele 30cm LP's en de cd en de dvd, maar deze is toch
wel heel aardig als een 25cm uitgave zoals het origineel.