Philips minigroove 78-toeren.

Beste Henk

Je 78 toeren Minigroove platen waren niet van schellak.
Zie mijn eerdere tekst.
Zie zelfs in de tekst van het oude artikel.


Groet
René

Beste Nico,

Dat wat jij schrijft, daar ben ik het helemaal mee eens. Het schept alleen maar verwarring. Daar zit zeker een oorzaak waarom de Philips minigroove 78-toerenplaat geen succes is geworden. Het ' uit de groef wippen ' valt overigens wel mee. Mijn Philips AG 2102 ( uit 1951, met de zogenoemde ' racket-arm ' ) speelt ze prima af.

Beste Rene,

Het oudste exemplaar van deze Philips minigroove 78-toeren ( koning voetbal van de marinierskapel ) is zelfs nog van schellak. Als je deze dus laat vallen, is hij zelfs zeker weten kapot. Ik heb ook ondekt ( door naar de nummering op de plaatjes te kijken ) dat er een verschil zit in de vroegste Philips minigroove platen en de wat later. Bij de vroegste exemplaren zit er namelijk geen vierkantje om het toerental, bij de latere zit daar wel een vierkantje om ( gewoon een leuk weetje ). Ook heb ik een paar hele vroege Philips 25 cm langspeelplaten. Onder andere eentje van Johnny Meyer ( waar 8 verschillende nummers op staan ). Philips minigrooveplaten lijken mij in het algemeen niet bijzonder. Philips minigroove 78-toerenplaatjes lijken mij echter een uitzondering, omdat er zo weinig van zijn. Wat een leuk krantenartikel heb je trouwens geplaatst over deze minigroove 78-toerenplaatjes.

groeten van Henk.

Ik heb hier nog twee van die 25.cm minigroove 78.t
AM platen merk Savoy Records er staat ook op
Savoy .o. flex onbreckable under Normal Use.
En de nog een United records. Jazz plaat Spiders web. Tab smith.
Deze zijn wel van later Data. en zijn als nieuw.
eigenlijk had ik het kunnen nazien .Ik heb al die boeken uit die tijd
maarja op zolder Allemaal ingebonden . die bladen zijn mij Bekent
Huub

Ouwe Schipper schreef : Het technische probleem bij 78 toeren minigroove lijkt me de kans dat de naald uit de groef wipt, en de slijtage tgv de hoge snelheid in kombinatie met het thermoplastische materiaal. Verder is het natuurlijk "einde oefening" voor een minigroove als die met een verkeerde naald wordt afgespeeld, wat me voor de hand lijkt te liggen bij 78 toeren
Nico

De vroege vinylplaten waren keihard en konden zelfs breken,
ondanks dat er op stond dat ze dat niet konden.
Er was wat meer kracht nodig dan bij schellak om dat voor
elkaar te krijgen.
Helemaal gemaakt voor de 12 en meer gram naalddruk.
Ze waren ook dik en zwaar. 150 tot 200 gram.
Ik heb er hier heel wat staan.
Totaal anders dan de latere vinylplaten van veel elastischer
materiaal waarbij men rekening hield met het geheugen van
kunststof. En die kunnen niet breken.

Groet
René

@ Huub:
45 toeren plaatjes (1949 RCA) waren er al eerder dan de 78 toeren
Minigroove van Philips, alleen nog niet in zwang in Nederland. Philips
maakte ze juist om te concurreren met de 45 toeren plaatjes. Vooral omdat
veel platenspelers begin jaren vijftig (van Philips) geen 45 toeren
stand hadden. Ze dachten kennelijk dat het een makkelijke markt hier was
vanwege het feit dat 45 toeren hier nog afwezig was.

Deze plaatjes zijn ook onbreekbaar Alowel minder breekbaar
Ik heb wel de 78.t 45.t maat grote . ook minigroove
Deze zijn VOOR de 45 tijd .je moet dat omkeren 54.tijd
Begin minigroove. Huub

Hoi

Minigroove was simpelweg een soort merknaam van Philips voor
hun platen (alleen mono) in de jaren vijftig, om het te onderscheiden
van de 78 toeren schellak platen. De vroege vinylplaten zagen er nog
behoorlijk schellak-achtig uit. Zelfs als je nu zo'n 78 toeren singeltje
bekijkt brengt het je nog aan het twijfelen. De gebruiksaanwijzing staat
niet op het plaatje, maar wel op de hoes: "Speel deze plaat met Uw langspeel-
pickup en de langspeelsaffier. Laat uw grammofoonmotor 78 toeren draaien".
Voor de toenmalige gewone consument niet echt duidelijk, omdat velen niet
eens wisten wat een langspeel-pickup was. Die moest men uiteindelijk ook
nog kopen en maar weinigen hadden er toen het geld voor in de Wederopbouw.
Minigroove (bij andere merken o.a. microgroove):
Zowel in 78 toeren (korte tijd dus), 45, en 33,3 toeren in 25 en 30cm platen.
Men moest de mensen nu eenmaal ook waarschuwen voor het verschil omdat
de schellak platen er nu eenmaal stevig ingebakken zat.
Veel mensen vonden begin jaren vijftig vinylplaten ook nog onzin, maar
dat was vooral een excuus vanwege de zeer hoge aanschafprijs.
Echt Hollands dus; te duur en dan maar afkraken. Er werd zelfs gezegd
dat acht nummers op één kant totaal onnodig was.
Een lp in de eerste helft van de jaren vijftig kostte toen wel een
kwart tot een vijfde van het maandinkomen van Jan Modaal; zo'n 25 gulden.
Wat de 78 toeren singels kostte weet ik niet.

Groet
René