Philips minigroove 78-toeren.

Hoi Henk.

Een lijst van deze plaatjes is mij niet bekend.
Ik heb er maar één hoor, bij toeval gevonden.
Ik ben niet zo met ze bezig, net als singels.
Deze laatste heb ik wel in een flink aantal, maar
die stammen allen nog uit de tijd dat ik een jukebox
had. De laatste jaren koop ik ze nog zelden. Je moet
je beperken (of liever gezegd: specialiseren), anders
is het einde zoek.
Ik houd me hoofdzakelijk met de lp's bezig van 1948
tot 1962, vrijwel alleen mono dus. De laatste tijd
koop ik ook wat vaker nieuw vinyl, maar ook alleen
'herpersingen' van oude lp's. Meestal zijn die ook
mono. Oude mono opnames die later stereo gemaakt zijn,
daar heb ik helemaal niks mee.
Hoe authentieker, des te aardiger voor mij.
Ik heb nu eenmaal bewust ook een mono hifi installatie.

Groet
René

Beste Rene ( of iemand anders ),

Weet jij misschien of dat er een lijst bestaat waar de titels op staan van deze minigroove 78-toerenplaatjes ? Hoeveel van die plaatjes heb jij eigenlijk ( misschien wel precies dezelfde als ik ... )? Ik ben gewoon eens heel benieuwd hoeveel verschillende er eigenlijk zijn. Ik heb nergens een lijstje ervan kunnen vinden.

groeten van Henk.

"Philips minigrooveplaten lijken mij in het algemeen niet bijzonder. Philips minigroove 78-toerenplaatjes lijken mij echter een uitzondering".

Hoi Henk.
Hier kan ik me niet helemaal in vinden.
Het hangt er maar helemaal van af uit welke periode van de jaren vijftig Minigroove platen
komen. Tot 1950 fabriceerde Philips zelf geen platen. In principe stelde het marktaandeel tot
dan van Philips weinig voor. De schellak platen lieten ze in Duitsland persen, o.a bij
Telefunken. Philips had nauwelijks enige ervaring met het produceren van platen.
Vanaf 1950 gingen ze dat wel zelf doen in Nederland en moesten ze deze tak van industrie
vanaf de grond opbouwen. Letterlijk en figuurlijk.

Zoals ik al schreef waren de eerste vinylplaten voor de gewone consument erg duur en de
afname was dan ook klein tot zeer klein. Het was niet ongewoon dat bepaalde uitgaven een
productie aantal van 1000 niet eens haalde. Men geloofde toen ook nog dat de 25cm lp de
standaard plaat zou worden voor de verkoop. Met de budget serie 'Paul Huf' in 1955/56
kwam de verkoop van de lp pas goed op gang om werkelijk in grote aantallen te produceren.
Daar diende deze serie dan ook voor. Een budget serie om de 'gewone man' zijn platen met
klassieke muziek te laten kopen. de Annetjes waren een paar gulden goedkoper dan de
gangbare (hoge) prijs en er ontstond een ware rage om ze te verzamelen.
Maar de platen -alle platen- van 1950 tot 1953/55 zijn zeldzaam en interessant. Philips
Minigroove platen van voor 1950 bestaan dus niet. Ik heb wel dergelijke oude platen (1949)
maar die zijn van Columbia en ik heb meer het vermoeden dat deze in het buitenland zijn
gekocht. Een vinylmarkt bestond nog niet in Nederland. Er zal best wel wat geïmporteerd
zijn, maar dat was marginaal. De markt was nog volledig schellak en zoals ik dus al schreef
werden zelfs de Philips schellak platen geïmporteerd vanuit Duitsland.

Ik ben een verzamelaar van Philips Minigroove platen, ook omdat ze een typisch jaren 50
fenomeen zijn en ook wel typisch een Nederlands product. Philips exporteerde ze wel en dan
waren ze voorzien van een Engels of Duits talige hoes. Maar die werden net zo goed ook in
Nederland verkocht. De ontwikkeling van de Minigroove hoezen is erg interessant omdat
Philips ook daarin vanuit grote onervarenheid dit moest opbouwen. Daar heb ik eerder wel
eens over geschreven. Van de eerste standaard hoezen, soms zelfs nog van dik papier, naar
de grafische hoezen van Nederlandse kunstenaars, de Annetjes en de uiteindelijke
massaproductie eind jaren vijftig toen de schellak plaat definitief ten onder ging.
Als jouw Minigroove 78 toeren plaatje van schellak is vervaardigd, dan zal hij dus nog in
Duitsland vervaardigd kunnen zijn. Ik heb nergens gelezen dat Philips in Nederland zelf
perserijen had voor schellak platen, na 1950 dus. Het zou kunnen dat ze in de nadagen van
dit materiaal nog wel perserijen hebben laten bouwen, naast de vinylperserijen.
Duidelijk was en is dat Philips vanaf 1950 geheel voor het vinyl ging bij de opbouw van
deze tak van industrie.
Ik heb de nodige literatuur over de Minigroove platen en over de hoesontwerpen van Philips
in de jaren vijftig. daarin worden de schellak platen maar terloops genoemd, meestal met de
opmerking dat ze voor 1950 in Duitsland werden vervaardigd. Of ze na 1950 in Nederland
werden vervaardigd wordt nergens vermeld.

Minigroove in alle maten kom je best nog wel tegen, maar hun aantallen zijn nu ook weer
niet zo erg groot. In bakken met honderden platen (bij de kringloop bijvoorbeeld) kom je
maar enkele tegen. Je moet dan echt uitgebreid naar ze gaan zoeken, net zo goed als andere
monoplaten uit de jaren vijftig van andere fabrikanten. Het aanbod zal op den duur
uiteraard alleen maar afnemen. Daar komt ook nog bij dat als men ze vind, het vaak platen
met hetzelfde repertoire zijn die in de jaren vijftig een verkoopsucces waren.
De detailhandel was in die dagen zeer zelfstandig en Philips moest flink aan de bak om de
winkeliers te overtuigen bepaalde platen te (willen) verkopen. Daarbij was een zekere
neutraliteit van de hoesontwerpen van belang, want als die de winkelier niet aanstond,
ging hij ze niet verkopen. Platen werden zonder pardon terug gestuurd als men de hoes
'ongeschikt vond voor in de winkel'. Ook platen waarvan het repertoire niet te verkopen
bleek te zijn werden door de winkelier al snel terug gestuurd.
Zo is bijvoorbeeld bekend dat er winkeliers waren die 'Annetjes' direct na levering terug
stuurden, omdat men de hoes te obsceen vond...

Vooral in de eerste helft van de jaren vijftig kochten de winkeliers platen in kleine
aantallen in, vaak maar kleine aantallen van één tot vijf stuks. Philips was toen geheel
afhankelijk van de wil van de winkelier. Bij nieuwe producties organiseerde het concern
dan ook soms dure promotiefeesten om de winkelier over de drempel te krijgen die productie
te verkopen.

Groet
René

Hoi Henk

"Ik begrijp Rene R. natuurlijk wel ( hij kent alleen de vinyl-78 toerenplaatjes )".

Dank en dat is inderdaad waar, ik ken alleen Minigroove 78 vinylite plaatjes.
De eerder genoemde met Koning Voetbal van mij is het ook. Nr. P 02000 S. Lijkt ook
schellak, maar als je er op klopt met je nagel is de klank doffer dan een schellak plaat
van hetzelfde formaat.
Excuus als ik het mis heb.
Verder googelend kan ik alleen de site Eindhoven in Beeld vinden die bevestigd dat ze
ook in schellak gemaakt zijn in den beginne.
Wel weet ik dat ik hier de nodige zeer vroege lp's heb van vinyl (zelfs al uit 1949)
die verdacht veel op schellak lijken, maar het niet zijn. Je zou er zo intuinen als
de hoes niet het tegendeel bewijst. Ook die klinken doffer dan de schellak platen.

Groet :smilythumb:
René

Beste Marcel,

Hartelijk dank voor het opzoeken en ook dat je daarmee bevestigd dat ik geen ' onwaarheden ' op dit forum zet. Dat schellak niet geschikt zou zijn voor minigrooveplaten is namelijk niet waar ! Er zijn zelfs langspeelplaten op de markt geweest van schellak. Dat de eerste Philips minigrooveplaatjes ook van schellak waren gemaakt, staat inderdaad in de tweede link van jou ( die van Eindhoven in beeld ). Ik begrijp Rene R. natuurlijk wel ( hij kent alleen de vinyl-78 toerenplaatjes ), maar Philips minigroove 78-toerenplaatjes van schellak bestaan inderdaad echt. Ik heb er namelijk zelf eentje ...

groetjes van Henk.

Punt waar ik het over had
Is dat vinyl kan smelten als het te warm wordt (wrijving op de plaats waar de naald de plaat raakt) en als schellak uitgehard is kan het niet meer smelten
Over de breekbaarheid heb ik het niet gehad
Nico