Ik was op de reparatiedag, zondag van de NVHR en vind het wel leuk mijn ervaring op kaprioleske wijze te delen. Heb achteraf gemengde gevoelens over mijn bezoek en resultaat. Had ik maar geweten hoe stressvol en tijdrovend het is 1 of 2 radios aan te bieden ueberhaupt. Het is gratis, dat wel en dan niet zeuren, maar toch h et werd een migraine dag tijdens en erna . Het was om 12 uur al druk, was afhankelijk van een lift en dus mocht ik blij zijn op dat uur er al te zijn, als ik had geweten hoe stessvol het zou worden en hoe lang het zou duren voor ik ueberhaupt een 'date' voor het neerzetten van mijn 2 radios bij de desbetreffende man die mij als client zou aannemen, was ik niet gegaan. Ik verwachtte niet meteen aan de beurt te komen, eerder dat ik binnen een uur iemand gevonden zou hebben die er gedurende de middag aar zou kijken, zodat ik de tentoonstelling kon bekijken. Oef.....dat zou ijdele hoop blijken. De gang om je radio geaccepteerd te krijgen bij 1 van de vele reparateurs die ook natuurlijk geconcentreerd bezig waren tijdens je aftastrondje voor een volgnummer of zo iets bleek zeer stressvol en vol onzekerheden om de balans te trekken iemand aan te mogen spreken wanneer terug te komen of gewoon te blijven staan wachten.
Beter leek me iedere reparateur langs te gaan of ik de eerste of tweede of derde volgende mocht zijn. En ook even polsen of hij met een zeer lange of kortre klus bezig was. Ik had anders wel meer dan een uur 2 uur naast iemand kunnen staan wachten ( ik zag achteraf dat sommige reparatie klussen best een uur of langer konden duren) Op die vraag kreeg ik het eerste uur rondjes lopen met 18 kilo geen reactie., terwijl ik al op mn tenen liep om ze niet onbeleefd te moeten afleiden van hun werk., 2 uren constant van de een naar de ander lopen is niet nix. Ik gunde me 2 uur geen koffie drinken om mn beurt niet te missen .Of ze ze bij benadering konden inschatten wanneer ik terug kon komen?..... en of ze al een wachtende iets hadden toegezegd ?...kreeg ik maar van 2 mensen ueberhaupt enig antwoord. . Stond ik daarna consequent een halfuur bij 1 van de 8 á 10 tafels? .....was aan een andere tafel iemand heel snel klaar waar ik al gevraagd had, die geen boodschap had dat ik al beleeft een plek gevraagd had en wie net binnen kwam kwam en toevallig op de goede plek stond kwam aan de beurt. Das dan wel balen! Plaats vergaan ongeacht aanwezigheidstijd... Het was dan al te laat om daar naar toe te lopen.
En zo had ik in 3 uur niets van de NVHR meegemaakt of gezien omdat ik alleen moest azen op een plek omdat nummertje trekken not done was. Gewoon wachten op 1 plek was dus geen goede tactiek. Maar beleeft langslopend informeren ook niet. Uiteindelijk was ik aan de beurt door iemand die me gespot had, maar ik was zo beleeft een stoel te halen voor hem op zijn verzoek eenmaal met stoel gearriveerd ging een ander aan de haal met mijn beurt ik was al vergeten. De stoel kwam van pas voor die klant . Even dacht ik ..."ik trek de kop van die kerel eraf". maar daar zouden mijn radios niet van profiteren..Uiteindelijk is het gelukt door tussenkomst van een zeer aardige NVHR passant die me al enige tijd met kennelijk medelijden volgde. Ook hij vond dat gezien de drukte beter een volgorde systeem gehanteerd had kunnen worden. Aan de andere kant zijn er mensen die zelf hun reparateur moeten kunnen kiezen. Een dilemma? Waardoor het zo moest lopen? Ik kwam met 2 radios. Vond ik onbescheiden veel, maar werd daarin niet gesteund , deze heer had er al eens 3 meegenomen zonder protest van de reparateurs. Das dus weer heel positief! Afijn ...mn radio's Van 1 daarvan zat de voeding nog aan 1 schroef. Die moest ik zelf eerst verwijderen. Ik had geen schroevendraaier mee, ( waarom ook? ben volslagen leek in repareren) die schroevendraaier werd me ook niet aangeboden dus wrikte met mijn vingers moeizaam de schroef los. De zekering zat los in de houder was de diagnose bij deze Largo van Telefunken, werd keurig gemaakt, alleen deed de radio nog niets. Heeft U de radio wel aanstaan vroeg ik. Nee, dat was niet het geval. Ik werd even weggeroepen door een ander die nu met de Graetz 822 bezig ging. Bij terugkomst na 30 seconden , was mijn Largo in de wachtstand gezet omdat hij het nog niet deed. Ik wees meneer op de snoerschakelaar , en toen bleek de radio weer te werken Afijn hij deed het nu na aanzetten.
Of ik nu maar zelf de voeding weer met dat ene schroefje vast wou zetten. ( ik kreeg dus les.....op zich prima ) met mn handen meneer? "Je ziet toch dat er een tas op de tafel staat!". Ok meneer, de sergeant, het is niet mijn gewoonte in een prive tas te graaien, zei ik. Meneer 'sergeant' wende zijn blik naar de volgende wachtende, die wel wist hoe t werkte, je komt blijkbaar zelf al met basis gereedschap. . In de drukte en verwarring om mijn dwingende aanwezigheid de snoerstekker te lokaliseren en een schroevendraaier te bedelen vergat ik de stekker uiteindelijk zelf weer nu uit t stopcontact te trekken de sergeant had zn blik al afgewend naar de radiobezitter links van hem.Gelukkig dat een toeschouwer achter me mijn hand pardoes wegsloeg. Afijn ....als ik thuis alleen zou repareren zou ik zeker de stekker getrokken hebben. ..........Volgende patient , mijn Graetz 822 . Mijn wens was om via spuiten met een spray te leren waar en hoe ik moest te werk gaan.
Der Radio was al zeer nauwgezet schoongemaakt en uiterst voorzichtig met hogedruk geblazen. Nu wou ik laten constateren waarom de rechter speaker kraakte op willekeurige momenten. Dan weer na een 30 minuten pas . Dan weer meteen en na een 10 minuten niet meer. Dan weer helemaal geen rechter speaker geluid dan weer wel na her indrukken fm ui,t aan, uit, aan etc. Ook was mijn vraag om de eerst volgende grootste gevaren kans te lokaliseren. ( de slechtst metende belangrijkste component die het nog voor een renovatie op zou geven en daarmee de hele rataplan in de ondergang zou meetrekken , alvast te lokaliseren. )
Veel eisende vraag ....maar goed...ik mág toch alles vragen? Dat is echter renoveren en renoveren doen ze niet. Ik stribbelde tegen dat er een groot stuk land ligt tussen renoveren en constateren en dan nog het belangrijkste alvast. Dat werd gehonoreerd. Er was inderdaad een al op hoogste nood staande component die oscilleren moet voorkomen. 2 componenten werden hoffelijk vervangen (welke en hoe die heten ben ik door alle stress aan de beurt te komen etc vergeten), .....in afwachting renovatie elders. Aan instructie waar en hoe te spuiten om de kraak te verhelpen ( mijn belangrijkste reden een expert te raadplegen, gezien de eindeloze ouwehoer discussies op het net ...wat wel en vooral niet te gebruiken ).......is tot mijn teleurstelling niet ingegaan omdat volgens zeggen overigens zeer aardig voorkomende heer .....je bij deze Graetz 822 radio daar niet bij de contacten kan komen. Amen.
Afijn ....echt geloven deed ik het niet, maar was dankbaar dat erger met de radio voorkomen was middels een concessie tegen de regels toch een deel renovatie te doen met een radio die niet stuk was.. Toch enigzins blij naar huis met met de radio met losse zekering die ook een kenner eerder niet kon lokaliseren. Zo is het dus altijd goed een second opinion te vragen, daarin bevestigde me deze dag dus , en das positief. De Graetz die........... "O sadistisch universum.......het gewoon verdomde om te kraken op de tafel van de NVHR .......begon vrolijk te her kraken thuis aangekomen, mij triomfantelijk aan grijnzend dat ik het er maar mee moest doen. Aangezien ik een slecht karma heb met balansregelaars en stereo monoknopjes, deed de balansregelaar die het op de tafel in Egmond wel deed na enig toespreken , het thuis niet meer. grrrrrrr!!!!! Afijn na laten afkoelen wel weer .....maar de Raumklang knop doet alleen al door de verhuizing?? al na 50 keer in en uit drukken niets meer! Ik kan nu echter het ( zeer voorzichtige )spuit festival met OXID EX (advies Bernard Terlingen )niet nog lang afwachten ;>) Maar daarvoor moet ik even wachten tot een NVHR vriend me leert tóch 'against all odds'bij die gluiperige contactjes te komen. tot zover mijn ervaring NVHR dag.
Ik heb nog een leuke video gemaakt over tentoongestelde buizen in het halfuur dat ik nog had de tentoonstelling te zien. Die komt nog als erkentelijkheid dank voor de vriendelijke NVHR passanten die mijn adrenalinepijl prettig hielden die dag.
Onderwerp Auteur
zien vertrekken.