Soldeertechniek

Beste mede hobbyisten,

Op de laatste dag van 2011 toch weer wat wijzer geworden op het gebied van soldeerbouten.
Wat een zware bouten gebruikte men vroeger toch:



(foto geleend van Paul Brouwers website)

Dit in schril contrast tot een modern soldeerstation, waar soldeerstiften met een puntje van 1,0 - 1,4 mm gebruikt worden. Ik vroeg me alleen nog af of die stiften niet veel te klein zijn om aan een 30 - 50-er jaren toestel te werken......

Groeten, Hans

Hallo allemaal,

Dat was een grapje.
Het is inderdaad de bout die wij LTS'ers als opdracht kregen bij het vak PMM (Pielen met metaal). Zagen, vijlen, winkelhaak erbij weer vijlen, vijlen en vijlen en tenslotte schuren en na weken (naar mijn gevoel) mocht je de bout uiteindelijk in gebruik nemen.
Deze bout wordt gebruikt voor grofstoffelijke soldeerwerkzaamheden en was ook op school bedoeld om bij het loodgietersvak goten aan elkaar te solderen.
De bout die ik daadwerkelijk jarenlang heb gebruikt is deze:



...en inderdaad, vijlen, vijlen en nog eens vijlen tot er een minimaal puntje overbleef. Daarna er eentje gehad van Antex, een Elektuurproject begin tachtiger jaren, ideaal voor IC-werk, maar overleed vroegtijdig.
Op mijn werk gebruikte men de Weller WTC-P, een 24V - 50W soldeerbout met magnastat, een temperatuursgecontroleerde soldeerpunt. Ideaal, en nog eens betrouwbaar ook. Maar vooral die nagenoeg onslijtbare punt deed mij besluiten deze bout aan te schaffen. Fl 219,- armer ging ik bij Van Essen Elektronica in Apeldoorn vandaan, maar een goede soldeerbout rijker. Dat was best veel geld destijds voor een soldeerbout, maar ik heb er nog steeds veel plezier van. In de loop der tijden zijn er wat extra soldeerpuntjes bijgekomen.



De trafo heeft plaats gemaakt voor een eigen gemaakte voeding, die tevens dient voor een 18V mini boormachine en andere toepassingen. Dit om wat meer plek te krijgen op de plank boven de werkbank.


Gr. Paul

Later heb ik ook op de LTS een elektrische bout gemaakt met een
platte stift die ik als enige heel puntig had gevijld?
Natuurlijk voor in de radio's te kunnen solderen.
Die punt had ik het model van een kromme snavel gegeven.
Heb ik helemaal op gebruikt.
Ook die bout zal nog wel ergens liggen.
Gr Cees.

Paul,
Hetzelfde door mij zelf gemaakte "boutje"heb ik nog steeds.
Het was een werkstukje op de LTS. Zagen vijlen boren en schaven op de schaafbank.
Leuk werk. Ik heb hem heel veel gebruikt voor het wat zwaardere werk.
Hij is er nog maar de schuine punt heeft door het gebruik een vlakke
kant gekregen. Leuke tijd de LTS.
Gr Cees.

hallo Armand deze herken ik.Is de soldeerbout waarmede mijn vader zaliger zinken goten ed mee soldeerde.In het schaaltje dat onder de brander zit moest je wat benzine gieten en in brand steken.Eenmaal goed aan het branden ,het kraantje opendraaien en om wat harder te stoken achteraan met de pomp wat meer druk steken.Heb die bout steeds bewaard.Vroeger heeft mijn vader me daar mee leren werken omdat hij zo graag wilde dat ik met hem 'in de stiel ' zou gaan en ons als zelfstandigen zouden vestigen.Helaas het ik een totaal andere richting gekozen Groeten Freddy

Volgens mij gebruikt de hoefsmid deze om de hoeijzers voor het paard
mee te smeden
de benzine soldeer bout hhhhmmmm niet zo veilig straks ontploft ie
geef mij toch de elektriekebout
een weller soldeer station
Grt René Daemen