PFL200; vragen over juiste instelling/voldoende roosterruimte

Dag Cees, dag Frank,

De C van 1 uF en de daarop volgende spanningsdeler zijn inderdaad bedoeld om rommel op de voedingslijn weg te werken. En de onderste L-sectie is (als ik het tenminste goed heb begrepen) een stroombron/belasting zoals je al aangeeft. Als je zou afzien van de 'rommel-compensatie' kun je het stuurrooster van de onderste L-sectie direct aan massa leggen.

Bedenker van dit concept is John Broskie. Hier een link naar zijn eerste artikel:

New Tube Circuit: The Aikido Amplifier

Later heeft hij ook varianten voor hoofdtelefoon gepubliceerd (met ontkoppeling van de kathodeweerstand van de eindtrap + weglaten kathodeweerstand bovenste buishelft van de eindtrap voor lagere uitgangsimpedantie).

Ik heb al een keer zo'n versterker gemaakt:

Aikido hoofdtelefoonversterker  

Die versterker werkt en klinkt erg goed. Maar je kan je bij die versterker afvragen of de 'rommel-compensatie' enig nut heeft, juist omdat de voedingsspanning al zo goed verzorgd is. Bij de versterker die ik nu met PFL200's wil bouwen, zal ik de voeding simpeler houden (C-L-C en dan splitsing met een R-C per kanaal).

Ik heb ook al zitten rekenen aan de PCL200. De C-sectie van de PCL200 is meer lineair dan de F-sectie van de PFL200 (die laatste heeft toch wel een behoorlijke staart in de grafiek; om daar uit weg te blijven wil ik de ruststroom zo hoog mogelijk instellen) maar heeft wel een behoorlijke Va nodig. De L-sectie is lastig (erg weinig roosterruimte; ontworpen om met Vg2 te werken die hoger ligt dan Va).

@ Frank: Bedankt voor jouw aanmoediging!

Groet,
Robert

Ik heb ook dit ontwerp van Aikido bekeken en het ziet er idd raar uit.
Die C vanaf de voedingslijn lijkt me ook die functie te hebben maar dan om variaties in de voedingsspanning in tegenfase te verwerken voor een strakker uitgangssignaal.
Een soort van Bootstrap?
Je ziet in die lijn ook wel eens de gekste weerstandswaarden!

@Robert, erg moedig hoe je met de materie en de TV buizen aan de gang bent!

mvg Frank

Hoi Robbert, begrijp niets van deze schakeling, wat doet die c van 1 uf aan +v ?
de rommel op je voedingslijn in tegenfase wegmoffelen ?
Zou dan eerder voor een schone gestabiliseerde voedingkunnen  zorgen en de onderste eindpit mee laten versterken.
staat de onderste eindtriode alleen als stroombron/cq kathode belasting voor de bovenste die wel gemoduleerd wordt?
voortrapje srpp zal wel werken.
graag wat uitleg : -)

Ik wil (al lang) eens iets met PFL200's maken, niet omdat ze erg geschikt zouden zijn voor audio, maar meer 'omdat het kan'. Ik denk nu aan een versterker (Aikido) voor mijn 600 Ohm hoofdtelefoon.

Bijgaand twee opzetjes, een bij Vb = 346 V en een bij Vb = 404 V.

Ik neem aan dat het L-gedeelte wat meer lineair is bij wat hogere stroom, dus bij Vb = 346 V. Dat gaat echter ten koste van de sowieso al kleine roosterruimte; die wordt met 2,7 V wel erg klein. Bij Vb = 404 V is de roosterruimte met 3,9 V wat groter, maar de stroom wat lager (vanwege de maximale anode- en schermroosterdissipatie).

Maar is die kleine(re) roosterruimte in deze schakeling wel een bezwaar? De 'versterking' van de eindtrap in het Aikido-concept is slechts één. Maar daar staat weer tegenover dat alleen de bovenste buishelft als kathodevolger staat geschakeld.

En klopt mijn aanname wel dat er een verschil in lineariteit zal zijn dat er toe doet? Als de versterking slechts één is, moet de lokale tegenkoppeling in de eindtrap toch vrijwel volledig zijn (zoals bij een kathodevolger)?

Oftewel: Welke Vb (en I) zou ik het best kunnen kiezen voor de eindtrap?

Groet,
Robert