Lenco L70 de verschillende types

Denk ook de test van de twee trek veren
voor gewicht instelling en de zijde druk mist
dat gaat meer op voor afspeel gewicht van af twee gr
heb zo nog wiellen met meer gaats
De L 70 is goed tegebruiken met bvb 3,5 gr en meer
 dat trillen van het wiel komt meer voor met de geheel 
Ronde  rubber ring  en als het te hart geworden is 
 bij onronding en inkepingen  dan gaat het zgz huppelen
tegen de motor as en platou .
huub

Het afremmen van deze speler doe ik ik door licht op het etiket van de plaat te drukken, 
niet aan de zijkant van de draaischijf. Dit in verband met de slijtage van het lakwerk ervan.
Dit heb ik in  de tien jaar dat ik hem intensief gebruik ervaren. 

De L70 is vanuit de fabriek niet met een metalen aandrijfwiel voorzien , maar met de bekende 
van plastic. De metalen wielen verschenen pas flink later ergens aan het einde van de jaren
zestig heb ik begrepen en ruim na de productie van deze platenspelers. 
De metalen exemplaren die toen verschenen, met de twee gaten en een platte rubberen ring
die op een punt uitkomt om zo weinig mogelijk contact te hebben met de draaischijf voldoen 
uitstekend. De latere vaak tamelijk dure nieuwe exemplaren zijn echt niet 'beter'. 
Zelf heb ik ook geen voorkeur voor de dikke ronde ringen die toch flink contact maken met
de draaischijf, maar ook met de as van de motor. Maar goed, ze schijnen uitstekend te werken en 
daar gaat het om. Wellicht hebben ze meer nut bij al die verbouwde Lenco's met extreem zware 
consoles en modernere armen en vaak zelfs flink verzwaarde draaischijven. Bijvoorbeeld
door er twee op elkaar te leggen. 

De consumenten tests van rond 1960, toen de Lenco L70 nieuw op de markt was, zijn niet 
geheel geweldig. Om verschillende redenen. Het plateau trilt teveel door het plastic wiel. 
Maar ook de promotie indertijd door Lenco met professionele ambities deed deze platenspeler
geen goed. 
Een Nederlandse test was niet tevreden over de fouthoek van de eenvoudige arm, ook weer vanwege 
de aspiraties van Lenco die sprak over een professionele speler. Het schijnt dat het enigszins schuin
en het zoveel mogelijk naar voren plaatsen van het element veel goed doet wat de fouthoek betreft. 
Echter, bij lang niet alle elementen is dat mogelijk. Zo ook niet bij bijvoorbeeld de Shure M3D. 

Test uit 1959. 

 

 

 

Bij deze nog wat documentatie. 

 

Bovengenoemde Bogen B-60 met geperste draaischijf had in Lenco nog een B-60
met een zware draaischijf van 3,8 kg (met mat). 
Deze Lenco B-60 is de voorloper van de L-70. Omdat het wat verwarrend werd 
ging men de Bogen B-60 als B-61 noemen en kennelijk besloot men de Lenco B-60
als de L-70 te benoemen. Het speelde zich allemaal in 1957-1958 af. 
De Lenco B-60 is in ieder geval erg zeldzaam. 

 

 

 

 

 

 

Beetje jammer dat deze thread ergens totaal  werd.