audio technica draaitafel

Heeft één van jullie ervaring met de spoorkwaliteiten van Japanse armen op 78-toeren?

Dag Jan,
Met de Jelco arm van mijn Lenco L76/S heb ik nog geen problemen ondervonden.

Ja, even terug naar het onderwerp. Deze draaitafel ziet er op papier goed uit, maar toch heb ik mijn vraagtekens over hoe de arm zich gedraagt bij het afspelen van 78-toeren platen. Met name hobbelige en excentrisch geperste platen. Japanse armen zijn over het algemeen vrij zwaar en de massatraagheid kan een probleem zijn bij golvende en zijwaartse bewegingen. Bij golvende platen zie je dan de naald in meer of mindere mate doorbuigen of kan zelfs uit de groef vliegen. Bij excentrisch geperste platen zie je de naald zijwaartse bewegingen maken (deze platen zijn helemaal niet zeldzaam). Ik heb het dan over het afspelen met een MD-element, hoewel ook een kristal element problemen kan hebben met sporen. Om die reden heb ik bv. de Lenco L75 en Philips 202 afgeserveerd. Ik draai al jaren met Dual draaitafels vanwege de lichtere arm met uitstekende spoorkwaliteiten. Ook de Philips AG2030 voldeed ook goed vanwege zijn lichte arm. Heeft één van jullie ervaring met de spoorkwaliteiten van Japanse armen op 78-toeren?

De plaat is op het Columbia label en van 1929.

Denk ook wel dat ouden voor den oorlogsen platen
zwaarder trekken

Huub,
Dat is niet het geval.
De ervaring heeft mij geleerd moderne 78 toeren platen juist zwaarder trekken en ze daar meer moeite mee hebben.
De reden zal zijn dat ze anders zijn opgenomen, grotere amplitude van de groef.
Ze klinken vuil luider en scheller en eigenlijk niet om aan te horen op dit soort spelers.
Hier zal ik het bij laten het topic gaat tenslotte over de AT draaitafel.

Hm, dat is te oppervlakkig gesteld.
De groef in het akoestische tijdperk was tamelijk fors.
Maar vanaf 1925, toen de elektrische opnames in zwang raakten,
werd de groef en de snelheid behoorlijk standaard.
Daarnaast slijt de stelen naald zo snel; dat hij de vorm van de groef aanneemt.
de weerstand hangt af van het materiaal en is bij schellak wel hetzelfde.
Er is bv. ook geëxperimenteerd met bijvoorbeeld gehard rubber. De meeste
grammofoons konden dat niet eens trekken omdat de weerstand te groot bleek.
Na de oorlog was deze groef hetzelfde, maar de opnames werden anders en
wel ook met een correctiefactor. Deze platen hoor je eigenlijk alleen met een
elektrische grammofoon af te spelen ("moderne 78 toerenplaten" volgens Philips).
Maar daar had en heeft de gewone gebruiken eigen lak aan, behalve de purist.

Een stroboscoop in of op de mat van de draaischijf is in feite ook onjuist om te
gebruiken. Als je dat gebruikt is het geen goede afstelling van de snelheid.
De juiste snelheid vastleggen doe je met een stroboscoop op de plaat en met de
te gebruiken naalddruk van de naald.

Groet
RenéR

Denk ook wel dat ouden voor den oorlogsen platen
zwaarder trekken met de stalen naald als de na oorlogsen
van de ouden daar is de groeven breder en de naald heeft meer oplagen
dus loopt zwaarder .
huub

Hoi Bert,

In ieder geval beter dan hetgeen ik zaterdag hoorde en nog van een “kenner” ook!
Je hoorde meer smoesjes dan foutloze momenten tijdens het afspelen.

Groet Frank