Radio's in (ongepubliceerde) Kuifje plaat.

Nogmaals dank Armand.

Blijkbaar ging er eerst iets mis met het plaatsen van de afbeeldingen in mijn vorig bericht.

Die Philco draagbare radio is een Philco 49-601 of 49-602.
 
 

Groeten, Armand

schreef :

 

Bijlage niet gevonden

Laat me denken aan een RCA.
Een RCA 56X3 komt wel aardig in de buurt.
 

Bijlage niet gevonden

Groeten, Armand

Helemaal goed Armand, dank. 
Zelfs het aantal lamellen voor de speaker klopt.  

Sorry, er ging kennelijk eerst iets mis met de publicaties. 
Ik heb mijn bericht aangepast. 

Laat me denken aan een RCA.
Een RCA 56X3 komt wel aardig in de buurt.
 
   

Groeten, Armand

schreef :

Ik denk dat de fantasie ook wel een beetje meespeelt. Een te nauwkeurig getekend toestel van welk merk ook zou misschien wel eens als een soort sluikreclame gezien kunnen worden.Er zijn verhalen van Kuifje waar de radio’s totaal niet natuurgetrouw zijn getekend. Kijk maar eens naar “De geheimzinnige ster”. Daar wordt de radio van de boeven getekend als een rechthoekige doos met een zwart vlak als luidspreker.Groeten,Peter 

Nou, daar ben ik het dan beslist niet mee eens en met sluikreclame in de boeken heeft het niets te maken. Buiten de boeken kreeg de studio van Hergé (na 1945) wel reclameopdrachten. In die studio had Hergé assistenten die gespecialiseerd waren in bijvoorbeeld vliegtuigen of auto's om die realistisch en in goed perspectief weer te geven. Eén boek maken was vaak meerdere jaren werk. Het was beslist niet "zomaar een denkbeeldig fantasietje". 

Zeker vanaf de Blauwe Lotus ging Hergé zich enorm goed documenteren. Hij bouwde een gigantisch archief op met voorbeelden en inspiratie uit de 'echte wereld' om de waarheid van de wereld van Kuifje geen geweld aan te doen. Dat het vervolgens eenvoudiger getekend wordt is een grafische handtekening van hem, de 'klare lijn'. Want bijvoorbeeld in hetzelfde boek zijn de vliegtuigen en de schepen toch echt geen fantasie hoor. En zoals ik eerder schreef (ik hoop dat mijn tekst enigszins gewaardeerd wordt) bijvoorbeeld e auto's. De honderden in de boeken zijn allemaal terug te vinden in echte modellen. Tot zelfs het T-Fordje in 'Afrika, ook al heeft dat boek inmiddels een dubieus karakter (maar het werd wel begin jaren dertig getekend hoor, maar goed dat is de discussie niet). Hoe simpel ook, de radio's zijn naar mijn weten altijd gebaseerd op bestaande modellen, zo werkte dat bij Hergé.
Veel radio's in de jaren dertig waren simpelweg een houten of bakelieten doos met twee knoppen en een luidsprekerdoek.
Zeker, zoals gezegd, na De Blauwe Lotus. Dat er historische feiten niet altijd kloppen of hij zich ergens vergist; zo heeft Shanghai in De Blauwe Lotus een verdedigingsmuur met poorten om de stad en zijn er buiten die muren geen stadsdelen, maar die muren waren in de tweede helft van de 19e eeuw al afgebroken en de oude stad was al lang omringd door een enorm gebied aan uitbreiding van de stad. Aan de andere kant zijn de straatbeelden van de oude stad gebaseerd op foto's van de jaren twintig. 
Bijvoorbeeld ook de driemaster De Eenhoorn is echt geen fantasie hoor, maar gebaseerd op nauwkeurige studies over ( Franse ) schepen in de 17e eeuw. 

Bovenstaande tekst gedeeltelijk gebaseerd op een aantal boeken over het leven, werk en de kunst van Hergé, die ik in bezit heb. Daarnaast verschijnen er geregeld studies over het werk in gespecialiseerde bladen. Bij het laatste doelde ik daar op om een artikel te schrijven over de radio's in de boeken en vraag ik dus hier hulp aan de leden.
Met name dus de illustratie die ik toon in mijn eerste bijdrage. Ik geef twee voorbeelden betreffende de waarheidsgehalte in het werk van Hergé, niet op radio's slaand.
De eerste illustratie is uit het jaar 1934 en de tweede is een getekende auto uit 1943. Een Lincoln Zephyr. Maar er zijn uiteraard talloze voorbeelden, soms maar kleine details op de achtergrond.  

 

 

 

Van de talloze auto's zijn ook modellen verschenen, en dan zijn die modellen geen natuurgetrouwe weergave van de èchte auto die als voorbeeld diende, maar een natuurgetrouwe weergave van de auto zoals hij in het beeldverhaal te zien is....

 

Hier een aardig plaatje "om de waarheid geen geweld aan te doen". 
Niet uit een boek, maar er werden veel illustraties buiten de boeken door hem en zijn studio gemaakt. 

 


 

Ik denk dat de fantasie ook wel een beetje meespeelt. Een te nauwkeurig getekend toestel van welk merk ook zou misschien wel eens als een soort sluikreclame gezien kunnen worden.
Er zijn verhalen van Kuifje waar de radio’s totaal niet natuurgetrouw zijn getekend. Kijk maar eens naar “De geheimzinnige ster”. Daar wordt de radio van de boeven getekend als een rechthoekige doos met een zwart vlak als luidspreker.

Groeten,
Peter