jaren 50

@ Ben:
Blote voeten op 't kouwe zeil.... Daar is een ballade over, "Ik heb geen zin om op te staan"
Maar 's winters had ik pantoffels die ik in bed aanhield, dan bleven ze warm : bedtime
N.

Wegvallende en hangende letters zal zoals gezegd met zeer grote kans niet aan het forum liggen. Ik denk toch je computer nog eens goed (laten) doorlichten.

Weghalen van het PB dat je beantwoord, ligt ergens aan een vinkje meen ik. Dat is een onhebbelijkheid van de forumsoftware.

Test;Heb ik een bijdrage geschreven, klik ik op toevoegen, weg bijdrage, krijg ik een persoonlijk
bericht op mijn mail, log ik in schrijf een antwoord, weg antwoord en weg persoonlijk bericht.
Heb ik al vaker aangekaart, werkt het alleen als het erg laat is erg moeizaam.
Letters vallen weg of een hele rij dezelfde letters. Heb ik op het andere forum geen probleem.
Onwerkbaar jammer helaas, weer een bijdrage van mij en een reactie op een persoonlijk bericht
de mist in. Allen een plezierige hobby en forum plezier toegewenst, bij mij is het forum
plezier er even af.Alle up dates van mijn PC zijn in orde en ook de betaalde virusscanner.
Vr gr Cees.
P.S: Dit zijn dan de ongemakken van deze tijd.

De vernieuwingen die vanaf de 50's het leven voor iedereen steeds aangenamer en/of makkelijker maakten
(mooie vormgeving) volgden elkaar in rap tempo op.

Ik ben van 63.
Onverwarmde slaapkamers waar je in de winter onder een extra deken wakker werd:
Een deken van sneeuw en ijs door alle condens. Dikke ijsbloemen op de ramen.
Koud zeil waar je met je blote voeten op liep naar de ijskoude WC.
Een warme douche nemen kon wel, maar zodra de warme kraan uit was greep de vrieskou je al weer naar je vel.
De kolenkachel de 's morgens eerst nog opgestookt moest worden: Dat duurde een eeuwigheid..als kind.
Ondertussen stond je maar te rillen in je pyjama
Wollen ,ook al net zulke klamme, kleding uit de kast , dat kriebelde als een gek.....
en even een T-shirtje er onder doen? Die hadden we toen nog niet.
Je had wat je had en dat was het dan ook , daar moest je het maar mee doen.
Huizen waar het behang in vochtige jaargetijden soms vanzelf van de muur viel.
Wassen was voor moeder toen nog een hele klus. Eerst in de kookpot en/of in de wasser en dan door de wringer ....ook allemaal in zo'n vochtig kil kookhuisje achter het huis.

T.V kijken bij de buren als er wat belangrijks was.
Dat was altijd gewoonweg een(gezellige !!) happening


Wij woonden dicht bij een autoweg met een flauwe bocht voor ons huis
Auto's die qua vorm zeer mooi waren maar vergeleken bij de huidige auto's in feite rijdende doodskisten waren. Als er een ongeluk gebeurde, was het bijna altijd ook
dikwijls "een bloederige bende".
Steevast enkele keer per jaar werden wij 's nacht wakker van gierende banden..een heftige knal..
dan enkele seconden een doodse stilte en dan het gegil en gekrijs van de slachtoffers.
Wie het eerste beneden was en de zaklantaarn wist te vinden ging met vader mee om te kijken hoe groot "de rotzooi" was (Moeder belde in de tussentijd dan de politie)
en of er misschien direct mensen uit de auto gehaald moesten worden.(i.v.m brand o.i.d.).

Saamhorigheid , dat was er zeker want ook ander buren kwamen aangesneld.
Samenwerken als buurt..uit nood en/of gebrek maar wat gaf dat veel gezelligheid kan ik mij herinneren.
Je had elkaar gewoon nodig, en dat was denk ik het allermooiste fijnste wat ik mijn herinneren kan uit die tijd.
Er werd niets weggedaan of weggegooid wat nog goed en of bruikbaar was.
Je was blij met alles wat je kreeg, en anderen waren blij met wat ze van jou kregen.

Het comfort van tegenwoordig in "het leven van toen" zou perfect zijn.
Dat is het denk ik ook waarom nostalgie zo'n warm gevoel geeft.

Ik zou echter echt nooit meer terug willen naar de ongemakken van toen.

Ach, er is niets mis met een stevige hang naar nostalgie. Het schijnt zelfs erg gezond te zijn...
Nostalgie doet mensen de toekomst rooskleuriger inzien :woohoo:
Maar om nou echt terug te willen naar de jaren '50 lijkt me overdreven. Zo leuk was het toen nou ook weer niet. Toen mijn ouders in 1950 trouwden was er geen woning beschikbaar, er bleef niets anders over dan in te trekken bij de ouders van mijn moeder. Toen ze in 1954 naar Bergen op Zoom verhuisden trokken ze in bij een collega van mijn vader. Daar woonden we tot 1959 (ik ben van 1955), pas toen konden we een flat betrekken. Pas toen begon het leuk te worden, ook vanwege de langzaam stijgende welvaart. Nee, mijn ouders hebben nooit terug gewild naar de jaren '50.

Hoe gezellig het ook was (of leek).
(v.l.n.r.: nieuwe radio - de reden om de foto te maken - oma, zus van mijn moeder, broer van mijn moeder, nichtje, mijn moeder, opa en een onbekende)

"Ten eerste was je zelf nog kind en had je weinig benul van de zaken". Komt uit de pen van iemand die de jaren 60 nauwelijks heeft meegemaakt.
Mijn vader moest nog werken op zaterdag. De oorlog in Cuba en de Vietnam oorlog enz. Als kind maak je je daar geen zorgen om en lijkt alles heel rooskleurig.
De leraar zesde klas op de lagere school zou het nu heel moeilijk hebben: Die had wat last van losse handjes.
Pesten op school kwam regelmatig voor, dat heb ik zelf aan den lijve mogen ondervinden.

Het filmpje is wel heel herkenbaar en ik heb natuurlijk ook veel leuke dingen meegemaakt, waar ik graag aan terugdenk.

In mijn geval was het niet zo armoedig als eerder in dit forum voorgesteld, de Lagere School en Mulo waren behoorlijk modern opgezet, echter toen ik in 1969 naar Rens & Rens ging dacht ik even een flink aantal jaren in de tijd terug gegaan te zijn. Overvolle klassen, oud meubilair, slecht gebouw, in het lab. afgekeurde instrumenten van Philips enz.

Het was niet allemaal kommer en kwel, maar laten we die tijd niet te veel idealiseren.

Groeten,
Peter