enkele historische opnames (klassiek)

Beste René,

Kennelijk wilde je het met jouw topic over historische platenopnames dus over de plaatopnametechniek anno ??
op het forum hebben. De eerste historische plaatopname van in dit voorbeeld Frederic Chopin misschien. Maar beste René, ik hoor met veel meer plezier de later uitgebrachte opnamen van dezelfde artist en de uitvoering.
Die klinken zoveel beter omdat de techniek niet heeft stilgestaan. Mono of Stereo maakt niet uit.
Ach, je zal wel met een weerwoord komen, waar ik helemaal niet op wacht. De mooie muziek is voor mij belangrijk en daar gaat het mij om.....

Vriendelijke groeten van Hans

René schrijft:
"Want waar is onze buizenapparatuur eigenlijk voor gemaakt?
Voornamelijk om muziek weer te geven.
De plaat (en zeker de platen die uit hetzelfde tijdperk komen
als de buizenapparatuur, globaal van 1925 tot 1965) is dus
onlosmakelijk verbonden met de buizenapparatuur.
Uiteraard kwamen er uit de radio's ook andere signalen, zoals
nieuws en -heel belangrijk geweest voor de tv definitief de
huiskamer beheerste- hoorspelen.
Maar muziek stond toch echt op nummer één om weer te geven.
Bij (oude) hifi installaties is het helemaal één geheel met
elkaar: dergelijke installaties hebben als hoofddoel om je eigen
favoriete muziek weer te geven. Anders heb je zelfs weinig aan
je hifi spullen."

Hoewel ik niet direct een kenner en een liefhebber ben van klassieke muziek (in mijn jeugd al helemaal niet, tegenwoordig wel met mate, is het zeker zo dat muziek ontvangen via de radio een belangrijke drijfveer voor mij was met de radio hobby te beginnen. Dat was in de jaren 60, ik woonde toen in Hoogeveen (Drenthe) en daar had je wel een goede (buizen) radio nodig om zeezender Radio Veronica te ontvangen.

Ook vandaag wordt er op AM nog wel klassieke muziek (en Jazz) uitgezonden:
Deutschlandfunk: MG 211 en 546 meter, LG 1449 en 1961 meter.
Deutschland Radio Kultur: LG 1694 meter.

Dus ook dat is iets waar ik met genoegen van tijd tot tijd naar luister.

Met vriendelijke groet, Pieter

Bert.

Mijn laatste bijdrage was in het algemeen gericht,
niet specifiek alleen naar jou. Anders had ik dat er
wel als aanhef bijgeschreven. Ik vond jouw bijdrage niet
off topic, maar wel relativerend.
Ik heb je netjes bedankt voor je bijdrage en achtte het niet
nodig om er op in te gaan.

Ik heb bewust 'klassiek' in de topic-aanhef erbij geschreven
omdat dat als topic-starter mijn intentie was.
Het repertoire op platen is immens uitgebreid en gevarieerd
geweest, dus enige specificatie waar je het over wilt hebben
is dan wel handig.
Vandaar dus 'klassiek' tussen haakjes.
Doelbewust dus, om het als onderwerp te kaderen.

Om het topic te houden wat betreft deze discussie gaat mijn voorkeur uit
naar opnames uit het glorierijke (mono) buizentijdperk. Het sluit ook goed
aan op dit forum.

Hieruit maak ik op dat je mijn bijdrage enigszins of topic vindt.
Zelf vond ik dat niet.
Het ging om historische opnames (klassiek)
Daar klassiek tussen haakjes staat ging het in mijn beleving meer om historische opnames.
En die zijn er naast muziek opnames talloos.
Draai de Plaat dank U mijnheer Edison maar dan komen er genoeg langs.
Jammer genoeg is de allereerste in mijn ogen echte historische opname niet bewaard gebleven.

Bert.

Na een klein onderzoekje is alleen vast te stellen dat met
historische opnames bedoeld wordt 'opnames uit het verleden'.
Als tweede kan het zijn dat met historische opnames
bedoeld wordt: opnames die heel bijzonder zijn.
Een recente opname kan om zijn hoge kwaliteit dus historisch
genoemd worden, of om zijn bijzondere uitvoering.
Maar er is wel kwaliteitsverschil in de uitvoeringen.
Zet tien verschillende uitvoeringen van een klassiek stuk naast
elkaar en je hebt tien verschillende interpretaties van hetzelfde stuk.
Neem één enkel stuk als voorbeeld:
‘Bij het komende eeuwfeest van ‘Le sacre du printemps’ presenteert NRC Handelsblad een box met tien uitvoeringen. Weinig is zó spannend als het beluisteren van de verschillen tussen de verschillende interpretaties: spectaculair (Chailly), fel (Solti), analytisch (Boulez), ritmisch (Dudamel), jazzy (Bernstein), lyrisch (Haitink) en mystiek en dreigend (Gergjev). Opmerkelijk en enerverend is de lang vergeten opname van het Concertgebouworkest o.l.v. Eduard van Beinum. Hij leerde het stuk van Pierre Monteux, voor de oorlog vast verbonden aan het orkest, en de dirigent van de roemruchte wereldpremière'.
Eigenlijk is dat een van de essenties van klassieke muziek.
Niet voor niets zijn er in de klassieke muziek grotere en kleinere
goden onder de musici. Ze spelen uiteindelijk allemaal vaak hetzelfde
en het is aan de luisteraar (en liefhebber) om voor zichzelf te bepalen
wat hij fraai vindt. Geen enkele uitvoering is immers gelijk aan een andere.

Om het topic te houden wat betreft deze discussie gaat mijn voorkeur uit
naar opnames uit het glorierijke (mono) buizentijdperk. Het sluit ook goed
aan op dit forum.

Ik heb dit bericht al een tijdje gevolgd en wil daarbij mijn bescheiden mening geven.

Een historische opname heeft in mijn ogen enkel te maken met de historie daarvan en meer niet.
Van minder historische opnames kan ik net zo en meer genieten.
Natuurlijk leuk zo'n historie maar voor mij heeft het geen meerwaarde.