mono heruitgaven van platen

Hoi,

Interessante discussie :smilythumb:
Daarom ben ik ik ook eens gaan zoeken.

Nou heb ik niet zoveel 25 cm platen. 23 heb ik er geteld.
Maar wel vier stereo, t.w.
Een HMV, een Archiv = DGG, een Telefunken testplaat.
En een MMS, de Muzikale Meesterwerken Serie.
Bij de laatste wordt gesproken over 'Synchro-Stereo-Technik
Bij de His Masters Voice staat nog 'Made in Holland Gramophonehouse-Klassieken'

Alleen op de Archiv staat nog een datum:
19./25. u(nd) 26.2.1961
6.8. 4 u.15.17. 4. 1961
Dat zijn dus de opnamedagen.
De persing zal zeer waarschijnlijk ook wel in 1961 zijn geweest.

Wie bewaart, heeft wat

Groet,
Han

EDIT
HMV met hun Gramophonehouse zat toen, als ik me het goed herinner, in Heemstede of net in Haarlem

verbeek schreef : Hoi Rene

Rene Daemen schreef : stereo platen hebben meer slingeringen in de groef dan mono

Dat heeft te maken met het verbeterde vinylmateriaal (compliantie is groter) en de mogelijkheid om de dynamiek van een muziekstuk op een andere manier op de plaat vast te leggen. Dat komt doordat de naald van een stereo element een scherpere punt heeft (18 micron tov 25 micron voor een mono element), waardoor de groeven smaller kunnen worden.

Gr. Paul

Waarmee bevestigd wordt dat men heruitgaven met een stereo element moet aftasten.
Heruitgaven zullen alleen geschikt zijn voor een tip van 18 micron.

:thumbsup:

Hoi Rene

Rene Daemen schreef : stereo platen hebben meer slingeringen in de groef dan mono

Dat heeft te maken met het verbeterde vinylmateriaal (compliantie is groter) en de mogelijkheid om de dynamiek van een muziekstuk op een andere manier op de plaat vast te leggen. Dat komt doordat de naald van een stereo element een scherpere punt heeft (18 micron tov 25 micron voor een mono element), waardoor de groeven smaller kunnen worden.

Gr. Paul

Hoi

Een mooie bijdrage Paul, waarvoor dank.

Voor zover ik weet zijn er geen 25cm lp's in stereo uitgegeven. Ik heb er hier heel wat,
maar niet één is er stereo. Ongetwijfeld zal er best wel een uitzondering zijn.
Zeker aan het begin van de jaren 60 zag men de 25cm lp als een budget lp, die zelfs
cadeau werden gegeven als je bijvoorbeeld een Philips product kocht.
Ergens in 1962/63 moet men gestopt zijn met de massa-productie van de 25cm lp.

@RD: heruitgaven komen van over de hele wereld nu, Amerika, Engeland en Japan bijvoorbeeld.
Maar dus ook uit Nederland en wel Haarlem dus. De grootste vinyl fabriek ter wereld zelfs.
Er zijn ook verschillende gradaties van deze heruitgaven. Zo is er bij Concerto in
Amsterdam een platenvak met alleen 'super hifi' persingen, die twee keer zo duur kosten
dan de andere heruitgaven. Wel zijn alle heruitgaven standaard 180gram tegenwoordig.
Er zijn echter ook zwaardere uitvoeringen, zoals 200gram.
Er zijn echter ook steeds meer 'betaalbare' 180 gram lp's. Zo was mijn heruitgave van de
eerste lp van de 'Crickets' slechts € 9,95. Maar kostte mijn 'super hifi' lp 'Ascenseur
pour l'echafaud' €39,95 (de oorspronkelijke uitgave op Fontana was een 25cm lp).

Opvallend is dat bij veel van deze heruitgaven de term 'mono' niet voorkomt op hoes
en label (ik heb het hier nog steeds over muziek uit de jaren vijftig op platen die
mono waren), terwijl ze wel degelijk mono weergeven. Mogelijk heeft dat echter ook weer
te maken met de drang om de hoezen en labels ook getrouw te kopiëren. Toen in de jaren
50 mono nog heer en meester was, stond er ook geen 'mono' op de hoes en het label.

In ieder geval lijkt het mij verstandig om heruitgaven ten allen tijde met een stereo
element af te tasten. De heruitgaven zijn uiteindelijk ook bedoeld voor moderne
installaties. De hedendaagse fabrikant zal heus geen rekening houden met de kleine
groep vintage hifi liefhebbers met een oude mono installatie. Hoewel er beslist ook
een groep liefhebbers is met moderne mono installaties. zoals op een internationaal
forum te lezen is. Lange discussies zijn er dan welk element het beste is om mono
opnames zo goed mogelijk weer te geven. Er is zelfs een man (VS) die daar een boek
over heeft geschreven en veelal met zeer uitgebreide bijdragen komt.
Er wordt hier wel eens geklaagd over (te) lange discussies over één onderwerp of te
uitgebreide bijdragen, maar die zijn kinderachtig klein vergeleken met topics op dat forum.

:thumbsup:

Hoi René,

Met die vraag zat ik ook na de '5 nieuwe oude' discussie.
Kijk, met de introductie van stereo zaten de platenmaatschappijen met de mono snijbeitels in hun maag. Dat zijn dure dingen en gooi je niet zo 1-2-3 overboord. Vermoedelijk hebben de mono snijbeitels hun laatste nuttige dagen gesleten voor opnames met popgroepen/artiesten die een singeltje uitbrachten. De kreet Mono kwam tot eind jaren 60 - begin jaren 70 nog regelmatig voor op singeltjes. De opname in de studio zal ongetwijfeld (meerkanalen) stereo zijn geweest, voor LP-uitgave.


Plaatje uit 1969.

Persingen is een ander verhaal. ALs er weer een zgn ' nieuwe' mono-heruitgave van een artiest op de markt kwam, werd met een stereo snijbeitel opnieuw een moeder-matrijs gemaakt. Dat het linker- en rechterkanaal dezelfde info bevat is niet interessant. Mono stond alleen op de plaat om te voorkomen dat de koper niet kwam zeuren bij de winkelier dat er geen 'stereo uit zijn boksen' kwam.

Je keuze van de afspeelelementen is niets op aan te merken, met dien verstande dat de eerste stereo-platen pas 1958 op de markt kwamen, en dat stond het er ook zeer duidelijk op! Je kan dus zeg maar tot 1960 platen afspelen met een mono-element, tenzij....


Plaatje uit 1959.

Vraag is alleen wanneer de echte laatste 30cm mono-snijbeitelpersingen op de markt kwamen.
Mijn jongste 25cm plaat is van DGG van juli 1965.
Bestaan er eigenlijk 25cm stereo-platen?
Overigens staan in het boekje STEREO van Briggs een aantal mooie voorbeelden van mono/stereo groeven afgespeeld met mono en stereo elementen en wat voor schade mono elementen aan stereoplaten kunnen veroorzaken.

Gr. Paul

Hoi René

Dan zullen we toch op één of andere manier op onderzoek uit moeten gaan
misschien eens met het verhaal naar de Haarlemse platen perserij gaan
was dat niet vroeger Negram waar ook George Baker zijn platen uitbracht
mij uitspraak was een beredenering. Maar misschien een excursie naar de platen perserij
kan misschien uitkomst bieden.
stereo maken begint eigenlijk bij het mixen van opname voor hij op de mastertape
en daarna op de matrijs wordt gezet Ik ging er van uit dat er een stereo snijbeitel
waar het signaal werd opgezet de plaat maakt
stereo platen hebben meer slingeringen in de groef dan mono
Dus de vraag blijft heruitgave Mono opname ook Mono gesneden is
Maar dan even de Vraag zijn platen hier geperst of in Japan
en via import hier is gekomen.
Misschien is het Mogelijk om de perserij te bezoeken en daar de vraag eens te stellen
Mvg René Daemen