Dag Frans.
Hoe een vintage hifi installatie klinkt?
Tja, daar kan je alleen maar achter komen door het te ervaren. Dat valt
natuurlijk niet in woorden uit te leggen, hoewel ik wel een hint gegeven heb.
Als je in de jaren 70 een goede hifi installatie zocht ging je
ook naar een hifi specialist om te luisteren of je keuzes van de
componenten aan je verwachtingen voldoen.
Dat is nu nog zo.
De keuze in de jaren vijftig was natuurlijk zeer beperkt gezien het
kleine aanbod. In winkels kwam je het zelden tot nooit tegen. Te duur
om in te investeren en te weinig klandizie. Toen bestond ook nog de
service van het aan huis brengen en als het niet beviel werd het weer
meegenomen door Philips. Overigens, het aansluiten van de luidsprekers
moest ook professioneel gebeuren. Dat gebeurde niet met stekkers.
Je thuissituatie in de jaren vijftig was echt niet bijzonder hoor.
Hifi was alleen voor een zeer klein publiek weggelegd. 99,9 procent
van de consument had een tafelmodel radio thuis staan, ook uit gewoonte.
Hifi was weer een van die nieuwerwetse ideeën, net als de vinylplaat, en
daar zaten velen tijdens de wederopbouw niet op te wachten. Het duurde
vele jaren voor een nieuwe 'trend' enigszins opgepakt werd door een deel
van het publiek. Ook vanwege de hoge kosten. In de jaren vijftig vonden
velen de telefoon ook nog iets 'voor op kantoor en niet voor thuis".
Men wist niets af van het bestaan van hifi. Je kwam het waarschijnlijk
alleen tegen als je naar de Firato ging of las men er over als je lid was
van een radioblad. Van daaruit was er waarschijnlijk de nodige zelfbouw
voor enkelen. Dat was aanzienlijk goedkoper. En je moest een elektronica
hobbyist zijn uiteraard.
Mijn ouders hadden het niet slecht in de jaren vijftig en er stond een
fraaie Grundig tafelmodel radio thuis. Toen mijn vader ongeveer tien
jaar geleden voor het eerst mijn Hi-Q radio zag zei hij dat hij er nog
nooit van gehoord had indertijd, terwijl hij best wel geïnteresseerd was
in de nieuwste snufjes. Ze hadden in de jaren vijftig al een tv, ook niet weg
gelegd voor velen. Er werden tv avonden georganiseerd en de hele galerij
kwam dan langs (allemaal jonge twintigers in één van de eerste nieuwbouwflats
te Arnhem, na de oorlog. Ze zijn hun hele leven bevriend gebleven), want mijn
ouders waren de enige die een tv bezaten.
Zoals gezegd hadden de meeste winkels dergelijke installaties (Hi-Q en hifi)
niet tentoongesteld staan, dus 99,9 procent van de consument wist niet eens
van het bestaan af.
Pas in de jaren zestig werd (stereo) hifi gemeengoed en in de jaren zeventig
kon niemand er meer omheen.
Groet
René
edit:
Inderdaad René, we liggen op één lijn.
2.1 zou ik het ook niet noemen, want dan doe je het effect van mono eigenlijk te kort.
Het eerder omschreven systeem voor een danszaal zou dan zelfs 4.2 zijn.
Maar daar gaat het niet om. Het gaat om de gelijkmatige spreiding van de weergave, in
de luisterruimte. In theorie is dat eigenlijk ingewikkelder dan bij een stereo systeem,
net als in een concertzaal...
Onderwerp Auteur
