Uitgelicht: favoriete radio's . (de Waldorp 46A Brilliant).

Met de buitenkant van een radio heb ik me nooit zo bezig gehouden.
Als kleuter al vond ik de binnenkant veel interessanter.
En stond via het rooster van de achterwand met belangstelling te kijken hoe dat er allemaal uitzag.
Waar die stem of muziek nou vandaan kwam.

Toen ik diezelfde radio tien jaar later op m'n kamertje mocht hebben heb ik al heel snel het chassis uit de kast gehaald. En dit met de rug naar voren op een kastje gezet.
De kast? Nooit meer terug gezien.
Het chassis? Van alles aan ge- en versleuteld. Uiteindelijk is die toch gesloopt.

Jarenlang heb ik niets meer mee gedaan met oude radio's.
Totdat we een aantal jaren geleden het toenmalige radiomuseum in Diever bezochten.
Heel interssant allemaal.
Tot bij de uitgang. Daar stond een radio met de achterkant open, gericht naar de bezoekers.
Het zal zo iets als een BX553A zijn geweest.
Op dat moment was ik weer volledig verkocht. Een soort liefde op het eerste gezicht.

Nog steeds is het zo dat de binnenkant me meer interesseert dan de buitenkant.
Voorkeur? Als het maar met novalbuizen is! En geen printplaten, zelfs niet met buizen er op.

-logen en -gogen, sta op en verklaar!

Groet,
Han

Edit: die radio was een plank

Hoi Maarten.

Zo te lezen hebben we dezelfde instelling. En ook bij mij
is de geluidskwaliteit van belang, zoals bij de B8X72A.

Het laatste kwam van mij af, omdat ik door mijn Partner
nu veel in aanraking kom met Chinese kunst en cultuur.
In het Ei van Philips zag ik toch duidelijke Chinese
invloeden, wat gezien de tijd van de jaren 30 niet zo
verwonderlijk was dat ontwerpers ook naar het verre
oosten keken qua inspiratie. Deels is Art Deco ook daar
op geïnspireerd (maar Art Deco is geen eenvormige stijl,
met noemt het ook wel een eclectische stijl, kortom,
een samenraapsel van stijlen).

Als ik nog eens een Philirex tegenkom trouwens.........
Maar dat behoord tot een onmogelijkheid.
Mocht er nog een exemplaar bestaan dan zal hij nagenoeg
onbetaalbaar zijn.........(keep dreaming )



Groet
René (R)

Mijn favoriete radio...

Ten eerste ben ik niet zo'n radioverzamelaar, dus of ik mijn favorieten ooit zou bezitten weet ik niet. Misschien als functioneel object indien ik een groot huis heb (dus 1 radio per kamer en geen museumopstelling). Geluidskwaliteit zal dan overigens ook meetellen bij de selectie, afhankelijk van de ruimte waar het toestel zijn werk moet doen.

Ik moet zeggen dat zulke Waldorpen qua uiterlijk bij mij toch wel punten scoren. In mijn ogen zijn ze nog nèt niet protserig en daarmee 'dus' mooi. Ook de vooroorlogse luxemodellen zoals het model dat mijn opa ooit bezat met de wereldklok op bewegende folie (ik ken het apparaat alleen uit de verhalen, het heeft controles door de moffen overleefd dankzij de indeling in kilohertzen en de imposante hoeveelheid features en is later nog begraven of verstopt geweest). Zo'n toestel zou ik zeker meenemen als het op mijn pad kwam. Probleem zal dan het restaureren van de klok zijn.

Verder vind ik meubels mooi. Een meubel dat ik zou willen hebben, maar dat vast nooit gebouwd is, is een F9X38A met een K4 erin Zwart/wit mag ook, maar zelfs dat is bij mijn weten door Philips niet gebouwd zodat je bij -zeker niet onverdienstelijke- meubelmakers als Kuba uitkomt. De geintegreerde manier waarop B&O en Loewe later te werk zijn gegaan, vind ik ook wel wat hebben maar zou het voor mij toch net niet zijn denk ik.

Overigens heb ik gemerkt dat bakeliet me niet zo heel veel doet qua vormgeving, hoewel er daar ongetwijfeld ook juweeltjes tussen te vinden zijn en het ook erg zal afhangen van de integratie in het interieur (wie had het hier laatst over een Chinees interieur met een Paasei?).

Hoi

Goed, mooi of niet mooi, gelukkig is dat persoonlijk.
De vraag was echter OOK wat voor de anderen hun favoriete radio is.
Ik heb wat getoond wat ik fraai vind en daar was commentaar op, maar
ik heb tot nu toe nog niemand gezien waar zijn voorkeur het meest naar uit gaat.
Let wel, het hoeft geen radio te zijn uit je eigen collectie, maar dat mag wel
uiteraard, als je hem ooit al hebt aangeschaft.
Maar het is geen must, wellicht ben je al jaren op zoek naar een bepaald model
omdat je hem prachtig vindt, maar heb je hem tot nu toe nog niet gevonden.
En waarom.
Meerdere mag ook uiteraard.
Als het om de echte praktijk gaat staat bij mij de B8X72A hoog aangeschreven,
welke Henk voor mij nu zo fraai aan het opknappen is. En deze vindt één van mijn
beste vrienden ook weer spuuglelijk. :lachuh:

René (R)

Hoi Marcel,

De Waldorp 46A is ook beslist geen hoogstandje van techniek, net als zo vele Waldorp toestellen. Deze toestellen moesten het hebben van de uiterlijke franje waar je wel of niet van houdt. Op zich is de franje wel mooi maar valt in het niet op de vaak gigantische kasten waar het op aangebracht is.

Zo is de glasplaat met de zwaluwen erg mooi gemaakt maar in feite net iets teveel "overdone". Je moet er van houden.

Groeten,
Paul

Tja , wat de één mooi vindt, is voor de ander een draak.
Dat kan en is helemaal niet erg.
Ik kijk nooit alleen naar de vormgeving, maar vanuit mijn studie, ervaringen,
werk en interesses ook naar het tijdsbeeld van het object. De achtergrondinfo
is even belangrijk als het aanzicht. Als object valt de 46A erg op tussen al
die "dozen" die in dezelfde tijd werden gemaakt. Uit een tijdperk van de hobby
waar ik mezelf niet in begeef vind ik het een opvallend toestel.
Voor mij is het totale tijdsbeeld belangrijk en zijn de radio's en andere
weergevers er een onderdeel van. Daarom heb ik ook geen verzameling. Ik zou ook
geen verzameling willen hebben en heb het nooit geambieerd, ook toen ik veel
meer ruimte had om dit te "stallen". Toen hield ik ook dat principe aan: een onderdeel
van het interieur. In mijn geval is dat de tweede helft van de jaren vijftig.
Wat ik dus mooi vind uit de decennia ervoor wil ik liever niet kopen of aanschaffen.
Of het moet een enkel stuk zijn, opgesteld in mijn fifties interieur als een toevallige
vertegenwoordiger uit vroegere tijden. Maar beslist niet meer en zeker niet in een
museale opstelling, waarmee ik dan keurig in het gelid bedoel, in lange rijen op planken
aan de muren.
Voor mij is de 'fifties' de ultieme tussenfase naar het volwassen worden van het
weergeven van muziek. Dat waren voor mij eerst de HiQ radio's en dat is nu de hifi reeks
uit die tijd.
Ik ben er van overtuigd dat velen de functionele high-tech uitstraling van de hifi
componenten (of de industriële vormgeving die duidelijk herkenbaar is) uit de tweede
helft van de jaren vijftig het ultieme voorbeeld van lelijkheid vinden. Dat vond de
consument toen ook al en is Philips alras overgegaan naar acceptabelere vormen
die beter verkochten. De serie rond de AG9013 is daar duidelijk een voorbeeld van.
De AG9000+ was de eerste echte losse versterker van Philips en ze hebben het gewaagd
daar een strakke industriële vormgeving aan te geven, wars tegen de toenmalige
interieurmode in. Kennelijk met de ingeving dat een dergelijk fraai stukje techniek
ook de uitstraling van die techniek moest tonen en vooral goed past in een strak modern
interieur van die tijd.
Dat blijf ik het allermooist vinden.
Form follows function. De hele hifi serie uit de catalogus van 1957 straalt dat uit.
Zowel voor het oor als voor het oog.

:smilythumb:
René (R)