Uitgelicht: favoriete radio's . (de Waldorp 46A Brilliant).

Hoi René,

Waldorp en technisch zelf iets bedenken..............

Toevallig kwam ik op RMorg een foto tegen van een Waldorp Amigo:



Je zou toch bijna geloven dat zonder Philips dit toestelletje nooit bestaan had.
Het is bijna voor 99% een Philips BX 180U uit 1948. En zo zullen er nog wel vele
voorbeelden van samenwerking te vinden zijn tussen Philips en Waldorp.

Ik geef toe dat ik van Waldorp te weinig weet. Er is geloof ik zelfs een Waldorp museum.

Een paar jaar geleden kwam ik nog wel eens een bijdrage tegen van degene die het Waldorp museum beheerde. Hij heet Michael (achternaam ben ik vergeten). Of hij het museum nog beheert weet ik helaas niet.

Hans

Dan ook het schema er maar even bij.

Johannes schreef : Hallo René,

Een bijzondere radio en dat is het (dat vond men van Dik Trom indertijd ook....... )
Eigenlijk vind ik het een klein Philips U-toestelletje (209U) in veel te ruime jas. Dat werd vroeger wel vaker gedaan om een toestel aanzien te geven, maar bij deze Waldorp 46A is het wel erg extreem.
Een fraaie kast, als je er van hield, met een goedkoop 209U chassis. Twintig jaar geleden kon ik een dergelijk toestel kopen in een curiosawinkel in Alkmaar maar mijn hart lag toch meer bij de echte Philips uutjes, die ook beduidend minder plaats innemen, dus heb ik hem niet gekocht.

En als je vraagt wat mijn favoriete toestel is, tja dat is niet zo moeilijk. Dat is nog steeds mijn 932A. Vooral omdat ik hem "liefdevol" gerestaureerd heb. Sorry dat ik er weer over begin:
www.buizenradioclub.nl/index.php?option=...=5&id=2006&Itemid=68

Toch was deze Waldorp in het eerste vredesjaar niet bepaald goedkoop; 395 guldens, terwijl een 209U in 1946 135 guldens kostte (bron, Staleman). Men betaalde dus meer voor de kast dan voor de techniek en het geluid.

Groetjes, Hans

Hoi hans.

Daar ben ik het zeker mee eens.
Technisch stelt de Waldorp niet zo veel voor inderdaad.
Hij suggereert meer dan hij is. Een schaap in wolfkleren.
Wolven zijn heel mooie dieren trouwens.
Met mooi bedoel ik het vaak ook een beetje vakmatig en zet altijd het
argument er bij dat iets mooi is volgens en in het tijdsbeeld dat een
object nieuw op de markt verscheen. Meestal ontstaan er dan heel andere
kwalificaties.
Daarom kwam ik later ook met andere voorbeelden als de Philirex (technisch
WEL interessant) en de industriële vormgeving van Philips hifi in de fifties.
Voor die tijd een zeer gewaagde stap voor consumentenproducten, waar ze later
weer van af stapten.

Een het eigen verhaal bij onze huidige verzameling/collectie maakt elke
radio persoonlijk altijd aantrekkelijk en interessant, omdat er een verhaal bij zit.
Het toestel heeft wat te vertellen, via de eigenaar.
Mooier kan haast niet.
Jouw 932A onderscheidt zich met jouw verhaal van elke andere.
Als je genoeg geld hebt koop je de apparaten kant en klaar, gerenoveerd en gerestaureerd.
Je bent er dan alleen maar trots op dat je hem hebt.
Zelf ben ik niet technisch, maar heb goede mensen die het voor mij doen en waar ik
dan fijne contacten mee heb. Dat is ook heel veel waard en geeft ook een verhaal.

:thumbsup:
René (R)

Hallo René,

Een bijzondere radio en dat is het (dat vond men van Dik Trom indertijd ook....... )
Eigenlijk vind ik het een klein Philips U-toestelletje (209U) in veel te ruime jas. Dat werd vroeger wel vaker gedaan om een toestel aanzien te geven, maar bij deze Waldorp 46A is het wel erg extreem.
Een fraaie kast, als je er van hield, met een goedkoop 209U chassis. Twintig jaar geleden kon ik een dergelijk toestel kopen in een curiosawinkel in Alkmaar maar mijn hart lag toch meer bij de echte Philips uutjes, die ook beduidend minder plaats innemen, dus heb ik hem niet gekocht.

En als je vraagt wat mijn favoriete toestel is, tja dat is niet zo moeilijk. Dat is nog steeds mijn 932A. Vooral omdat ik hem "liefdevol" gerestaureerd heb. Sorry dat ik er weer over begin:
www.buizenradioclub.nl/index.php?option=...=5&id=2006&Itemid=68

Toch was deze Waldorp in het eerste vredesjaar niet bepaald goedkoop; 395 guldens, terwijl een 209U in 1946 135 guldens kostte (bron, Staleman). Men betaalde dus meer voor de kast dan voor de techniek en het geluid.

Groetjes, Hans

De achterkant vind ik ook nog steeds fascinerend. Vroeger meer omdat hij geheimzinnig en/of mooi was, tegenwoordig meer omdat hij veel technische details weggeeft en er opschriften en etiketten op staan voor de moderne archeologie en statistiek.

Bewegende achterkanten, zoals bij draaiorgels, hadden ook altijd mijn warme aandacht.

Hoi Han.

Je hebt dus dezelfde genegenheid als Henk, die mijn B8X72A
zo mooi aan het opknappen is.
Totaal tegenovergesteld als mijn manier van hobby bedrijven.
Ik kijk juist wel naar de ontwerpen van de kast, de praktische
functies en de cultureel/maatschappelijke aspecten.
Ik kijk dus ook graag naar de voorkanten en de omgeving waar ze
oorspronkelijk in stonden.

Mooi dat een ieder zo op zijn eigen manier de hobby bedrijft.
En je vult elkaar mooi aan.

Dat is ook het mooie van dit forum,
dat het allemaal te combineren is.

:thumbsup:
René (R)