BRAUN

Hoi René,

Je houdt je echt intensief bezig met de diverse stijlen en designs van de diverse produkten door de vorige eeuw heen.

Niks mis mee overigens!

Er zijn bijzonder leuke dingen uitgebracht, eigenlijk al een eeuw lang.

Maar het interessante vind ik eigenlijk als er naast design ook enorm gelet wordt op kwaliteit.

Want dan is het naast tijdloos ook functioneel, een halve eeuw later nog.

Dit geldt bv ok voor B&O, de Beogram 1000 platenspelers uit de 60 er jaren waren best degelijk, terwijl die van tien jaar later bv last hadden van afgebroken toerentalregelknopjes die met een kunstof asje aan de instelpotmeter waren bevestigd.
Dat is dan wel jammer.

Dat Braun plastic pick upje vind ik dan ook weer niks.
Terwijl Braun wel degelijk een Pick upje had die normaal was uitgevoerd en die kom je wel eens tegen in de elektrofoons van eind jaren 50 die onder verschillende merken werden verkocht.
Ik heb er ooit een gehad met versterker en luidspreker, daar zat slechts één EL84 en een gelijkrichtcel in, verder niets.
Maar dat heeft weer niks met design te maken.
Maar de vraag blijft natuurlijk wel waarom Braun dan ook een metalen inbouw pick up had.

Van de Philips vind ik het begin jaren 50 pick upje op bakelieten voet met dunne slangekop armpje erg leuk. Zie NGG site.

gr Frank

Hoi Frank.

Geen probleem hoor.
Men is het er mee eens of niet.
Braun is zonder meer een trendsetter geweest in de jaren vijftig
met voor die tijd moderne vormgeving, daar waar andere merken nog
in de tradities werkten (aangepast) van de decennia daarvoor.
Design gaat uiteindelijk maar om één ding: zoveel mogelijk verkopen in een
zo kort mogelijke tijd. Fabrikanten maken heus geen leuke vormpjes omdat
ze alleen gedreven zijn door idealisme.
Braun was in de jaren vijftig wel redelijk consequent, maar bijvoorbeeld de
radio met het doek of de latjes was weer duidelijk een compromis omdat men
wel aanvoelde dat veel mensen de andere radio's te modern vonden.
Daarom is die radio ook zo lelijk, want compromissen zijn altijd lelijk.
Heel wat beroemde designers hebben zo de plank wel eens flink mis geslagen.
Braun (Dieter Rams) in de jaren vijftig was zijn tijd ver vooruit en zelfs de
eerder getoond advertentie proclameert dat de Braun producten zo mooi staan
in een moderne inrichting. zeker in de jaren vijftig was er nog maar een select
groepje die het zich veroorloofde om een moderne inrichting te maken.
Het succes en de populariteit van de Braun producten uit de jaren vijftig lag
veel meer in de jaren zestig, dus toen bepaalde producten al jaren oud waren.
In de Space-age stijl end e Pop-art stijl deden hun modellen het veel beter.
Velen denken dat Braun producten uit de jaren vijftig ontworpen zijn in de
jaren 60 en was Braun zijn tijd dus ruimschoots vooruit.
En het oogt nog steeds modern, ook al is de techniek sterk verouderd.
Neem de Ericofoon, een telefoon uit één stuk met de draaischijf aan de onderzijde.
Een ontwerp uit de jaren dertig, echt in productie gekomen in het begin van de
jaren vijftig, maar een design icoon geworden van de jaren zestig, ook omdat de PTT
(he, heerlijk om dat eens op te schrijven) deze telefoon is allerlei trendy
kleuren uitbracht (oranje, bruin, groen, enzovoorts). De originele Ericofoon is
alleen in ivoor wit verschenen (model jaren 30 nog in bruin bakeliet).
Maar in de jaren vijftig was Braun niet alleen hoor, vele merken brachten zulke
moderne producten op de markt dat ze pas echt populair werden in de jaren zestig.
Eames, Bertoya, Wim Rietveld en de Scandinaviërs bijvoorbeeld.

De door mij eerder gegeven site bijvoorbeeld, heet niet voor niets Tugendhat.
Het is een beroemd huis ontworpen door de architect Mies van de Rohe in 1930 in
Brno in Tsjechië. Daar hoort ook een Tugendhat stoel bij, een variant op de Bercelona
stoel.
De producten van Braun -30 jaar later- kunnen er zo ingezet worden, al hoort in
dat moderne huis eigenlijk de slingergrammofoon thuis of een Philips broodtrommel,
bij wijze van spreken.
Dat huis is na bijna een eeuw nog steeds modern ogend en het knappe van de Braun
producten is dat ze dat ook nog steeds doen, na 50 jaar.
Waarmee eigenlijk weer aangetoond wordt dat de Bauhaus manifesten (vooral jaren 20)
immer nog steekhoudend zijn voor hedendaags design (zoals bij Apple).

Hoi René,

Ik las je bijdrage nadat ik de mijne had geplaatst en kom wat de draaitafeltjes betreft tot dezelfde conclusie. Sorry, beetje dubbel dus van mij.

Verder kon Philips er ook wat van, de UFO heb ik ook staan, heel leuk ding, speelt best goed maar inderdaad het plastic viert hoogtij op het plateautje na, die is van metaal.
Vele gekleurde jaren 70 pick upjes zien er eigenlijk ook best apart uit alleen wij hebben ze hier in Holland al zo vaak gezien.

Verder heb ik nog een Philips receiver staan van eind jaren 60 die er ook niet alledaags uitziet en ook enorm zeldzaam is.

De Braun radio met doek vind ik nóg lelijker dan die met de latjes.
Dit model radio doet me denken aan een ledikantje.
Maar smaken veschillen.

gr Frank

Hoi Cees,

Heb zelf ook zo,n kunstof pick upje gehad van eind jaren 50.
Stelt echt niks voor, ik dacht dat zelfs het plateau ook van plastic was.
Meer iets voor verwende kinderen destijds.

Overigens is dit een schitterende draaitafel en als er zo'n arm op zit hoef je voor de rest ook echt niet bang te zijn.

Zal ook wel zwaar zijn uitgevoerd, zo moet het!

gr Frank

Yep. als het om het echte werk gaat kwamen ze toch terecht
in de 'traditionele' vormgeving.
De andere platenspelertjes zijn op zich prachtig vormgegeven,
maar krijgen daardoor ook iets van een speelgoed indruk.
Vaak schiet eigenzinnige vormgeving ook zijn doel weer voorbij.
Mooie ronde, gladde knoppen die dan weer geen goede grip hebben
bijvoorbeeld. Dat zie je wel vaker bij vormgevers, ze willen
het object anders benaderen, maar ze schieten dan ook weer hun
doel voorbij. Het object wordt kunst, maar kunst is nu eenmaal
niet functioneel.
De beroemde SK-61 bijvoorbeeld, een cult object.
Maar om de weergave hoefde je hem niet aan te schaffen.
En hij was in aanschaf toch te duur voor in de tienerkamer.
Philips had ook zo iets aardigs: de UFO. Hartstikke leuk, maar
in wezen gewoon technisch speelgoed.


:whistle:

René

Een dure SME arm, zwaar ogende draaitafel, dit is toch even wat anders als die
andere Braun Pick Upjes van Braun. Dit is niet alleen vormgeving maar ook Hi Fi
kwaliteit.
Vr gr Cees.