Betekenis begrip "Durchgriff"

Ma/V is in feiite omgekeerde weerstand. Micromho is dus in feite de steilheid vermenigvuldigd met 1000.
Het klopt dus dat 1,25 mA/V overeenkomt met 1250 Micromho. Is dus inderdaad niet het omgekeerde van de steilheid, maar de steilheid anders uitgedrukt.
Mho zou in feite A/V zijn, micromho dus µA/V.

Groeten,
Peter

 

Dag Peter,

Ik denk dat wij wel behoorlijk op één lijn zitten. Wat ik over 'vaag' schreef, was ook niet tot jou gericht. Ik was al bezig met mijn vorige bijdrage toen jij jouw bijdrage plaatste. Ik heb daar nog wel iets rekening mee gehouden (het stukje over de overbodigheid van Durchgriff).

Aanvullend: Ik dacht dat mho en steilheid (S) niet elkaars inverse zijn. De Amerikanen gebruiken microamperes in plaats van milliamperes, maar verder zijn de grootheden dacht ik hetzelfde. Als wij over de ECC83 schrijven dat S = 1,25 mA/V schrijft een Amerikaan over de ECC83 dat Gm = 1250 micromhos. Maar mogelijk dat "mho" en "mhos" niet hetzelfde betekenen.

Groet,
Robert  

Dag Robert,

Ik heb het begrip “vaag” niet genoemd.
Maar de buis is al volkomen gedefinieerd door de drie grootheden die ik noemde.
Ik zie zelf het nut niet in van een vierde grootheid die in feite hetzelfde is als één van die grootheden.
Misschien in bepaalde schakelingen? De term overbodigheid komt van Wikipedia.
Het is ook een typisch Duits woord, “Durchgriff”. Benaderen de Duitsers misschien de buis op een andere manier?

Maar ja, de Amerikanen hebben het over het begrip Mho, het omgekeerde van de steilheid.
Het is misschien net hoe je er tegenaan kijkt.

Groeten,
Peter
 

Hoe hoger de versterkingsfactor (µ) van een triode is, hoe minder een verandering van anodespanning invloed heeft op de stroomsterkte (omdat de anode als het ware minder van de kathode ziet, en dat natuurlijk weer door de plek waar het stuurrooster is geplaatst en de wijze waarop het rooster zelf is gewikkeld). Dat is ook waarom de Ia/Va karakteristieken van zendtrioden met zeer hoge versterkingsfactor op die van pentoden lijken. Zie bijvoorbeeld deze datasheet van de 811 met µ = 160:   811 Amperex

Het voorgaande kun je dus ook zo onder woorden brengen: Hoe lager de Durchgriff, hoe lager de invloed van de verandering van de anodespanning op de stroomsterkte. Bij lage Durchgriff grijpt de verandering van anodespanning minder door het stuurrooster naar de kathode heen dan bij hoge Durchgriff.

Ik vind het maar raar om één van de drie grootheden in S x D x Ri = 1 vaag te noemen. Ze zijn door de vergelijking immers 'hard' aan elkaar gekoppeld en van elkaar afhankelijk. Als Durchgriff (of µ) vaag zou zijn, moet tenminste één van de andere grootheden ook vaag zijn.

Ik vind het ook merkwaardig om te stellen dat Durchgriff overbodig is omdat je µ al hebt. Je kan namelijk net zo goed stellen dat µ overbodig is omdat je Durchgriff al hebt. Dat in Duitsland (in ieder geval vroeger) veel met Durchgriff werd gewerkt, heeft zoals ik al schreef, een geschiedkundige verklaring.

Tot slot (omdat ik daar in het begin van mijn ontdekkingstocht in de wondere wereld van buizen flink mee worstelde): De innerlijke weerstand (Ri) van een buis is de weerstand die de buis heeft voor wisselstroom (en dus niet voor de gelijksstroom die bij de rustinstelling door de buis gaat).

Groet,
Robert

Het begrip Durchgriff heb ik zelf in mijn opleiding (HTS Electronica Rens & Rens) nooit geleerd.
Ik ben zelf ook eens aan het zoeken geweest en kwam het begrip in de Duitse Wikipedia tegen.
Daar wordt het beschreven als de invloed van de anodespanning op de anodestroom: Je houdt de anodestroom constant en meet dan in welk percentage je de roosterspanning moet corrigeren om dezelfde anodestroom te krijgen als je de anodespanning verandert. 
In feite is het het omgekeerde van de versterkingsfactor, (maar dan in een percentage) want daarbij houdt je ook de anodestroom constant. Je doet dan in feite hetzelfde.
Als de Durchgriff bijvoorbeeld 2 % is, is de versterkingsfactor 50.

Verderop in het verhaal in Wikipedia wordt het begrip Durchgriff als volkomen overbodig beschouwd, omdat de eigenschappen van een buis al beschreven worden door de grootheden Steilheid, Versterkingsfactor en Inwendige Weerstand.
Waarom zou je dan een vierde grootheid invoeren die bovendien in feite identiek is aan de versterkingsfactor?

Ik ben het verder zelf ook nog nooit in berekeningen tegengekomen.

Groeten,
Peter
 

schreef :

Ach , die Amerikanen hebben het over micromhos

Maar dat is juist weer logisch omdat steilheid in [mA/V] wordt gegeven en dat is de inverse van weerstand. "mho" dus. En dat is dan, met een paar omweggetjes, weer terug te leiden naar de versterkingsfactor.