Grammofoon F. Fontanon

De meeste platen die ik erbij gekregen heb zijn van Louis Davids,

Die zijn inderdaad meestal elektrisch opgenomen akoestische opnames zijn er ook een aantal van Louis Davids waaronder op het Odeon label.



Zuinig op zijn die Davidsen.
Ik ben een Davids liefhebber. :lol:

Hallo René, Heel erg bedankt voor de reacties en de vele tips. Ik heb het allemaal met veel plezier gelezen. Ik zal vanaf nu bij elke plaat een nieuwe naald gebruiken. Ik heb er een hele hoop besteld. De meeste platen die ik erbij gekregen heb zijn van Louis Davids, en zijn dus waarschijnlijk elektrisch opgenomen (van na, 1925). Opvallend is wel dat er inderdaad weinig instrumenten te horen zijn. Als er een instrument te horen is, is het veelal niet gelijktijdig met de zang. De grammofoon is waarschijnlijk een Victor en niet de zeldzame HMV style 14. (zie ook mijn reaktie op Henk). De platen zijn wel voor het grootste deel van HMV. Nogmaal bedankt voor alle reakties. Vriendelijke groet, Maarten

Ik zal kijken of ik van het weekend voorzichtig open maken kan zodat ik een foto van de motor maken kan

Dat moet lukken.
Wacht de foto met spanning af.

Edit.
Waarschijnlijk dan deze Exhibition van Victor.

Hallo Bert, Op de weergever staat "Victor Talking mach. Co. Camden N. J." Het is dus inderdaad een Victor. Nu nog uitvinden welk model. De tekst van de winkel op de voorkant was een dwaalspoor. Interessant dat winkels vroeger hun logo op de apparaten die ze verkochten zetten. Zoiets kan ik me tegenwoordig niet meer voorstellen. Hartstikke bedankt voor de tips en hulp. Ik zal kijken of ik van het weekend voorzichtig open maken kan zodat ik een foto van de motor maken kan. Groeten, Maarten

Als je meer wilt weten over de tijd en ontwikkeling van je grammofoon dan is dit
boek een aanrader (paperback) dat nog makkelijk tweedehands te vinden is (bv. Marktplaats).
Heel toegankelijk en leuk geschreven als één groot avontuur aan het begin van de vorige eeuw.
Met heel veel illustraties. Hoort ook wel een lp bij, maar zit er tegenwoordig niet altijd meer bij.

De grammofoon is een HMV...de naam is de winkel waar het apparaat werd verkocht.
Style 14 werd met kleine wijzigingen verkocht en is een zeldzaam apparaat..

Met dank aan Jelle Attema.

Gefeliciteerd Maarten, je hebt een bijzondere grammofoon.



Het is dus zonder meer een grammofoon uit het 'akoestische tijdperk' dat wil zeggen vanaf ongeveer
1900 tot 1925, toen de opnames nog akoestisch waren. Vanaf 1925 werden de opnames elektrisch
dankzij de uitvinding van de microfoon.
Er zijn best nog veel schellak platen te vinden uit de akoestische periode. Vooral veel zang omdat het
opnemen van een heel orkest nog problematisch was, al werd het uiteraard veel geprobeerd. De
orkesten waren dan klein en met de nodige aangepaste instrumenten, want er moest hard gespeeld
worden. Een gewone viool bijvoorbeeld was nauwelijks op te nemen.
De zanger zingt dan in een hoorn en als het ware is de opname het omgekeerde van de grammofoon.
Op het opnametoestel achter de hoorn ligt op de draaischijf een wasplaat en daarin kwam de groef.
De snelheid werd nauwkeurig bepaald door gewichten onder die omgekeerde grammofoon. Dat
principe is nog lang gehandhaafd, tot zelf in elektrische tijdperk.
Overigens moest de zanger zich naar voren en naar achteren bewegen voor die 'opname-hoorn'
omdat uithalen anders veel te hard waren ten opzichte van zachte passages bij het zingen. Omdat de
meeste zangers en zangeressen dat niet begrepen was er een assistent van de opnamegroep
die de dame of heer bij de schouders pakte en naar voren en naar achteren duwde. Moet je je
voorstellen bij de dames die in vol ornaat kwamen (lange wijde pastiche jurken en enorme hoeden)
met hun karakters als Bianca Castafiore.
Met name voor platen van voor de eerste wereldoorlog geld de 78 toeren NIET als standaard.
Sterker nog, was zelfs een uitzondering. De snelheid van opname varieerde tussen de 70 en 80
omwentelingen per minuut. Op de grammofoon moest je dus op het gehoor maar inschatten hoe
de snelheid per plaat moest zijn. In de catalogus van HMV stond wel bij elke plaat de snelheid
genoemd. Na de eerste WO werd 78 toeren wel de standaard snelheid.
Uiteraard kan je met de grammofoon ook latere schellak platen (met elektrische opnames) afspelen.
het is echter als met een T-Ford op de snelweg te gaan rijden qua tijdsbeeld. Bij wijze van spreken.
Zeker als het om platen van na de tweede wereldoorlog gaat. Toen was je grammofoon ook al 'antiek'.
Overigens waren de 78 toeren platen uit de jaren vijftig al meer bedoeld om met een 'lichtgewicht
pick-up' af te spelen op een toen moderne elektrische grammofoon.
Hier een bladzijde uit de catalogus van HMV uit 1914-1918 (al duizenden platen in de verkoop, het
is een dik boekwerk met honderden pagina's).



Je grammofoon is nog uit de tijd dat deze dingen als een waarlijk wonder van techniek werden
gevonden. Voor velen zelfs tovenarij en zelfs beangstigend! Net als de typemachine, telefoon, auto
en zelfs elektrisch licht. Allemaal nieuwe ontwikkelingen in dezelfde tijd.