Favorieten!

Mooie hoes.

Op Philips Minigroove, 1955. 

 

schreef :

Bill Evans is zonder meer mijn absolute favoriet onder de pianisten. 

Deze LP is een voorbeeld van zijn OVERDUBBING, wat een enerverend effect geeft.
Enerverend, maar wel in zijn rustgevende stijl. Bijna hypnotiserend. 
Licht uit, spot aan en luisteren maar. 
Van deze LP heb ik zowel de US versie en de Europese versie. 

 

 

Inmiddels ook de eerste LP met deze techniek ontvangen (hij maakte er twee). 
Evenzo wonderbaarlijk te noemen, al is lang niet iedereen overtuigd van het nut ervan. 
Het getuigd wel van de creativiteit en kwaliteit van Bill Evans. 
Goed je hoort dezelfde artiest met twee of drie piano's. Eén kan echter meer dan genoeg zijn.
Fascinerend is het en mooi om naar te luisteren. 
Geen altijd een gemakkelijke taak voor elementen. 
Piano is sowieso al het moeilijkste instrument om goed op te nemen, vast te leggen en weer te geven
(vrij naar Jan Kool). 

 

 

 

Bill Evans, Round Midnight, Verve 1963

Dikken Mono platen ?
huub

De laatste pianosonates van Van Beethoven door Maurizio Pollini, 1975-1978. Fantastisch spel met indrukwekkend prachtige opnames. Absolute spektakel door één instrument, overdonderend laag tot subtiel twinkelend hoog. Daar heb je geen groot orkest voor nodig. Overigens was de plaat met 101 en 111 een van de eerste platen die ik kocht als 18 jarige knul. Later kwijt geraakt en onlangs teruggekocht, nu samen met de andere twee. Dit spel van Pollini van alweer bijna een halve eeuw geleden, behoort nog steeds tot de absolute top qua uitvoering. De Hammerklavier Sonate wordt als volmaakt beschouwd. In ieder geval: genieten om in alle rust en de ogen gesloten naar te luisteren.
Sonate 32 zijn de laatste noten die Van Beethoven opschreef, op zijn sterfbed. Het tweede en laatste deel -eigenwijs als hij was bevat dit stuk maar twee delen- bevat de beroemde 'boogie woogie' passage. Hij werkt er langzaam naar toe qua opbouw. Om het daarna weer langzaam af te bouwen en uiteindelijk heel klein te eindigen alsof hij wil zeggen: en nu is het wel mooi geweest.

Het is dan toch weer verbazingwekkend hoe geweldig goed een Philips Hi-Q setje dit kan weergeven... 

 

Overigens vind ik het portret van Van Beethoven op de hoezen de mooiste die 
ooit van hem gemaakt is. Het is feitelijk een tamelijk onbekende ruwe schets
in olieverf van Josef Stieler, wiens officiële portret van Van Beethoven veel
gebruikt en wereldberoemd is (en verbazingwekkend traditioneel en saai). 
De drie platen verschenen in de jaren zeventig ook in een doos en toen is 
het onderstaande plaatje van het gehele schilderij gebruikt. 

 




 

Vóór WOII waren zij de background bij het Glenn Miller Orch.
Heerlijke vroege jaren 50 klanken met nog een zweempje 40's.
10" uit 1953.
Gekocht bij Firma "Lay & Sons"
Pasar Baru 89
Djakarta