De luxere radio's uit de jaren 50, begin 60, glommen destijds allemaal als een spiegel, het was een statussymbool en dat moest zichtbaar zijn.
Tot dat de smaak halverwege de jaren 60 veranderde en men de voorkeur gaf aan mat en zijdeglans lak.
Vergeet niet dat lak dof wordt na verloop van jaren door: zonlicht, kachelroet, nicotine, kleine krasjes, vuil en (foutieve) behandeling met meubelwas.
Radio's die nog goed in de lak zitten maar dof geworden zijn poets ik met commandant 4 en daarna met een goede siliconenvrije autowas, ze glimmen dan net zo als de afgebeelde radio.
Het is een kwestie van smaak, sommigen houden van een wat meer "gebruikt" uiterlijk, dat is bij oldtimer auto's net zo, waar de een houdt van originele lak wat ietwat dof en sleets is, wil de ander dat een auto net zo glanst als nieuw.
Persoonlijk vindt ik zo'n matte doffe kast met 20 jaar sigarenrook en kachelroet er op maar smerig.
Als je hem afneemt met ammoniak schrik je wat voor bruine drab er af komt.
Overigens is die smurrie een prima conservator, 9 van de 10 x komt de lak er als nieuw onder vandaan.
Op de "perfecte glimmer" van Ebay vindt ik ook nogal wat schoonheidsfoutjes...printcondensatoren op de afstemcondensator, lijst rond schaal en doek is niet mooi gespoten, rond het afstemoog en aan de rechterzijkant zit het doek niet mooi gespannen en zijn er wat vezels "uit hun patroon", als je secuur naar het lakoppervlak kijkt (bij de uitgebreide fotoserie op Ebay) zie je toch wat "sinaasappeleffect" dus waarschijnlijk is er watergedragen lak gebruikt en dat hoort beslist niet op een dergelijke radio.
Ik heb zelf een SA3029 en die staat ook af-fabriek in zwarte pianolak, ondanks de exclusiviteit van dit dure toestel is er erg simpel notenfineer gebruikt met nauwelijks vlam er in, dus de keuze voor een donkere hoogglanslak is begrijpelijk.
Fraai toestel maar niet perfect.
Groet,
Jeroen
Onderwerp Auteur
