andere hifi in de fifties

René R,
OTL en Circlotron zijn eerst in Amerika uitgevonden en ontwikkeld.
Ja dat waren revolutionaire ontwikkelingen.
Philips volgde daarop, zoals gebruikelijk bij Philips, met deze ontwikkelingen.
Bij het grote publiek sloeg het echter niet aan.
De mensen waren nog niet zo ver.
Ook in het daar op volgende decennium was men nog niet zo ver dat ze naar hoge
en lage tonen systemen luisterden.
Zelfs in het begin jaren '70 vonden familie leden van mij het belachelijk dat
ik met hoge tonen speakers werkte. Zij lachten er om.
Eén speaker vonden ze wel voldoende en van het nut van Stereo begrepen ze niet.
Stereo, twee speakers, waarom? Omdat het dan meer geluid geeft?
En dan Stereo met bas L SPr en aparte hoge tonen speakers, (nog meer speakers!)
vonden ze echt helemaal onzinnig.
Ook nu is men nog niet zo ver.
Men koopt een setje met 7! speakertjes, zo klein als een half liter melk pak en
een half jaartje later hebben ze die boxjes weg gedaan en spelen ze het geluid
af over de TV.
Er zijn maar betrekkelijk weinig echte muziek liefhebbers die een echt goede
installatie kunnen waarderen en het geld er voor over hebben.
Hi Q is dus zoals is gebleken, niet aan de grote massa besteed.
Vr gr Cees.

Ben,
Is het ook mogelijk om alleen het schema van de HF 60 Power Amplifier groot af te
beelden. Is wat klein om te bestuderen.
Het een interessant schema voor de techneuten onder ons.
Het lijkt mij dat deze versterker ook volgens de huidige maatstaven zeker goede
Hi Fi kwaliteiten in zich heeft.
De Hi Fi versterkers uit de jaren '50 waren top producten en ik vraag mij af:
"Wat is er nu meer dan een halve eeuw later beter geworden"?
Ja, we hebben nu moderne technieken tot onze beschikking maar veel beter zijn de
huidige versterkers niet.
Het was en is nu nog steeds Hi, Q.
Vr gr Cees.

Er zijn kennelijk toch veel merken geweest die zich in de jaren
vijftig met hifi bezig hielden.
Quad was volgens mij erg goed, maar duurder dan Philips en in
mono ook één luidspreker.
Wat ik zoek zijn wat concretere voorbeelden van equivalenten
systemen van het Philips mono hifi, ook met informatie erbij.
daar kan ik wat mee als ik een artikel wil schrijven over hifi
inde jaren vijftig.
Met de brochures die hier in deze draad zijn aangegeven kan ik
in ieder geval al wat mee.
Natuurlijk mag ook een ander met meer parate kennis een artikel
schrijven... Nog veel beter.

:thumbsup:
RR

Nouja, ter ziele... Het concept weigerde eigenlijk te sterven ondanks pogingen. Philips gebruikte het nog zeker tot 1972 met buizen, en eigenlijk zijn vanaf ergens in de jaren '60 tot op heden vrijwel alle halfgeleidereindtrappen ook OTL.

Maar ik ben het verder met je eens: erg jammer dat de laatste generaties mooie/dure buizenradio's, stereo-installaties en de eerste generaties kleurentelevisies geen OTL meer hadden. Dit had zeker wat toegevoegd.

Was Bose eigenlijk de eerste algemeen bij het publiek bekende leverancier van subwoofersystemen? Wie weet wanneer ze daarmee begonnen zijn?

Overigens besteedde Bose er bij mijn weten ook wel theoretisch werk aan, maar Philips had kennelijk veel betere theoretici in dienst

Mijn vraag komt boven welke van deze merken een complete installatie
leverde en in hoeverre het geschikt was voor in de huiskamer.
Want dat moet toch van Philips gezegd worden. Ze kwamen meteen (in 1954)
met een complete installatie die geheel nieuw was, tot en met de luidsprekers
type 9710 aan toe. Platenspeler, versterker en luidsprekercombinatie, in een
tuner geloofden ze nog niet. Je kon het in één keer neerzetten, plug and play,
zou je tegenwoordig zeggen. En natuurlijk was hifi in de jaren vijftig nog
exclusief te noemen en niet voor de gewone consument weggelegd. Des te
verbazingwekkender dat Philips meteen met een 'plug and play' systeem op de
markt kwam. Wellicht is dat wat ze overgenomen hadden van de Amerikaanse
systemen en er daarbij toch nog hun eigen unieke draai aan hebben gegeven.
Zowel technisch (OTL en zelfs ciclotron) als qua opstelling.
Waarbij ze dus óók met een ingenieus systeem kwamen van drie luidspreker-
kasten om een ruimte vullende weergave te krijgen "zoals in een concertzaal",
en we zelfs ook het gebruik van weerkaatsing niet moeten vergeten. Wellicht
niet veel gebruikt, maar theoretisch besteedde Philips daar veel aandacht aan.
Vele anderen hadden nog steeds één luidspreker(kast) waarmee gewerkt werd.
Systemen die wel anders waren behoorden financieel nagenoeg tot het onbereikbare
en kunnen meer als exclusieve experimenten gezien worden, vaak ook in zeer
kleine series vervaardigd (verhoudingsgewijs voor een enorm land als Amerika).

Niet voor niets wordt er vaak gezegd, bij het zien van een dergelijke Philips
luidsprekercombinatie (ook bij HiQ), dat Bose hun systeem niet zelf bedacht
heeft. Je hoort het vooral nog wel eens van jongere generaties.
Het vreemde is dat Philips er eigenlijk niet mee doorging, toen stereo om de
hoek kwam kijken. De theorie van de basweergave bij mono hadden ze ook door
kunnen voeren bij stereo. Kennelijk was dat bij stereo te revolutionair in die
tijd en daarom commercieel niet interessant.
Toen kozen ze, net als iedereen, voor de opstelling van twee luidsprekers.
Gezien de revolutionaire creativiteit van tien jaar eerder raakte de innovativiteit
voor stereo weergave bij Philips op de achtergrond. Zelfs OTL ging ter ziele.
En zo komen we dan ook bij de bijdrage van Han in deze discussie.
Philips koos natuurlijk voor de betaalbare systemen waarbij ze de verkoopcurves
in hifi enorm zagen stijgen. Veel merken die hier genoemd zijn -en nog bestaan-
raakten in de exclusiviteit waarbij de gemiddelde consument zijn beurs niet
meer kon opentrekken.

RR

MBLE (dochter van Philips) en Socora (verdeeld door de firma: Radio Bourse - verkocht ook komponenten) verkochten bouwdozen van versterkers en tuners e.d. Regelmatig te vinden op 2dehands.be. Vermogens 2x6Watt e.d.