Luidsprekers in akoestische box

Dankjewel Paul, voor de uitgebreide uitleg!
Belangrijke informatie in deze thread.

En dank voor het compliment.

:thumbsup:

Cees,

Ter aanvulling: Philips geeft zelf op dat het vermogen van de combinatie 40W is, en beschadiging optreedt bij 70W. In het boek van G.Slot staat een grafiek over de vervorming die optreedt bij bepaalde vermogens. 0,25% bij 15W, 0,5% bij 20W en 1% bij 30W. Dat zijn mooie lage cijfers zou je zo zeggen, maar gemeten bij, juist ja, een frequentie van 400Hz. Dat is net de scheidingsfrequentie van het filter, waar zowel de hoekkast als de satellieten werkzaam zijn. Kortom, waar alle conussen van de luidsprekers evenveel en al minder uitslaan omdat ze in het frequentie overgangsgebied zitten. Bij elke andere frequentie is de vervorming groter!
Bij 400Hz is dus de belastbaarheid het grootst.

Er zijn twee soorten luidsprekers, de ´gewone´ en de luidsprekers met akoestische ophanging. De laatste soort heeft als ophanging van de conus aan de rand rubber i.p.v. de papieren conusrand. Later is er ook foam gebruikt als ophanging, met als resultaat een beperkte levensduur.
De akoestisch ophanging heeft als voordeel dat de resonantiefrequentie een stuk naar beneden gaat, door het veel soepelere rubber. Nadeel daarvan is dat de luidspreker in ongedempte toestand beschadigd kan worden door al een klein stroompje door de spreekspoel.
Het is dus van belang dit soort luidsprekers in een kast het bouwen met een door de fabrikant bepaalde maximale inhoud. Dat zie je dus bij de AD3701M, die toegepast is in de 22GL556.
Relatief veel laag in een kleine kast.

Demping van de kast heeft twee doelen voor oog:
ten eerste de frequentiereflecties (de staande golven) te onderdrukken,
en ten tweede de paneelresonaties te verkleinen. Een prettige bijeenkomst is dat het dempingsmateriaal de schijnbare volumeinhoud van een kast vergroten. Er wordt wel beweerd van 25 tot 40%, afhankelijk van het soort dempingsmateriaal. M.a.w. voor hetzelfde resultaat kan een kleinere kast gebruikt worden.
Staande golven kunnen ook onderdrukt worden door de (zij)wanden van de kast schuin te plaatsen, zoals bij de AD5046, en de hoekkastmodellen AD5032 en de kasten A1 t/m A3, A6 en A8 uit de zelfbouwserie.
Demping kan ook plaatsvinden door een klein gat in de wand te maken, zoals Peter al aangaf. Later is er op de markt de vario-vent gekomen, een variabel afsluitbaar luchtfilter wat ook nog gedempt kan worden d.m.v. dempingsmateriaal.

We spreken in dit topic steeds over elektrisch vermogen; waar het uiteindelijk om gaat is het door de luidspreker afgegeven akoestisch vermogen (de luchttrillingen).
In een ander topic is hier al een over geschreven, het is om het even of een luidspreker een impedantie heeft van 400 of 800 Ohm; de stroom door een luidspreker bepaalt (elektrisch gezien) de conus uitslag. Immers de formule is F=B*I*L. Daar komt geen impedantie aan te pas.
Zolang de 400 Ohm luidspreker hetzelfde rendement heeft als de 800 Ohm luidspreker, zullen de conussen van beide luidsprekers in serie evenveel lucht verplaatsen.
Het rendement van een 9710 is 5%, die van de 9710M 4,5% (er zit tenslotte een extra conus op) en die van de 9710AM en BM 2,8%, gemeten bij 400Hz.
Ter vergelijking: de AD5200M heeft een rendement van maar liefst 14%; de AD3500(A)M 4%.

René, gefeliciteerd met de satellieten en genieten maar!


Gr. Paul

Hoi Cees.

Dank voor je reactie.
De enige reden waarom Philips mijn set als zodanig opgaf
en het wel zal kloppen is dat dergelijke spullen zeer zeker ook
voor professionele doeleinden gebruikt zijn, zoals danszalen.
Bij het standaard model van de eindversterker kon je dan ook twee
sets luidsprekers aansluiten: twee bas-kasten en vier satellieten.
Dan moest er toch wat meer 'power' aanwezig zijn dan in een
gemiddelde huiskamer. In feite zijn deze sets ook hoofdzakelijk
voor dit soort doeleinden verkocht. Voor thuisgebruik waren
dergelijke sets (met één set luidsprekers) eigenlijk veel te duur.
Waarschijnlijk weer een reden waarom er meer AG9006 versterkers
gevonden worden momenteel dan diens grote broer. De aanschafprijs
was bijna een derde. Philips zal dat zelf ook wel hebben ingezien
want hun brochures toonden altijd interieurs als voorbeeld met
de AG9006. Ik ken er niet één met de AG9004/9007.

:thumbsup:

René R,
De luidspreker combinatie die je nu compleet hebt is in zijn geheel, totaal dus tezamen
dus met de sattelieten er bij 40 Watt.
Dat is al heel erg veel vermogen. Enkel de baskast zal dus veel minder vermogen hebben.
En dan zal de berekening van Peter maximaal 22,5 watt wel heel goed kunnen kloppen.
Dat is dan het zogenaamde piek vermogen. Niet langdurig doen dus.
Veilig is dan 15 watt continu belasting en dat is al heel erg veel in een kleine kamer.
Dit ter aan vulling wat Peter er al heel duidelijk en goed over geschreven heeft.
En bedenk wel, dat Philips in zijn ( reclame) folders schrijft, niet altijd precies
de juiste technische waarden zijn.
In de jaren '70 kwam er een 2x 30 Watt versterker van Philips uit.
Dat was het uiterste muziek vermogen dat die versterker leveren kon aan 4 Ohm.
Bij dat vermogen van 2x 30 watt muziek was de weergave pet en sloeg hij al heel gauw
(gelukkig) in de beveiliging. Langdurig kon hij dat vermogen van 30 watt beslist niet
aan.
Het werkelijke sinus vermogen zal dus minder zijn geweest.
Volgens de latere folders van Philips was hij op eens ... 2x 40 Watt.
Aangesloten op twee 8 Ohm boxen leverde die versterker veel minder dan 30 Watt,
maar dan was de geluid weergave veel beter.
Vermogen is dus maar een heel betrekkelijk begrip.
Weel watts verkoopt goed, van daar dat overdrijven in die folders.
En ja, een heel goed berekende en afgewerkte box kan met de zelfde speaker er in
meer vermogen aan als een minder goed afgewerkte box.
Vr gr Cees.

Top Peter.
bedankt!

:thumbsup:

De Philips folder laat inderdaad vragen open.
Als je luidsprekers in serie of parallel zet en de impedanties zijn gelijk, dan mag je de vermogens bij elkaar optellen. Voor een enkele 9710 kom je op 1,5 x 10 = 15 W. muziekvermogen. Totaal bij 2 luidsprekers dus 30 W. Dit geeft Philips ook op bij zijn ontwerp A1, dat overeenkomt met de AD5032, op de luidspreker na, bij de AD5032 is de ene 400 Ohm en de andere 800 Ohm. Als je deze met een constante spanning stuurt (is meestal zo) klopt het verhaal niet meer. Immers de stroom is hetzelfde en de ene luidspreker neemt twee keer zoveel vermogen op als de andere. Stel dat je de 9710A maximaal tot 15 W. belast dan neemt de 9710B 7,5 W. op. De maximale belastbaarheid is dan 15 + 7,5 = 22,5 W. Dat is veel minder dan de 40 W. die Philips opgeeft.
Trouwens de AD5032A (1200 Ohm) zal zowel op de AG9006 als de AG9007 maar 20 W. opnemen bij volle uitsturing. Immers, beide versterkers leveren 155 V.eff af bij maximale uitsturing. Alleen is dat voor de AG9006 het maximale vermogen dat hij kan leveren, de 9007 kan daarbij 60 W. leveren.
Bij een luidsprekercombinatie van 800 Ohm levert de 9007 30 W. Wil je de volle 60 W. gebruiken dan moet je de eindversterker met 400 Ohm belasten (geeft Philips ook op, vandaar de dubbele uitgang bij de standaard AG9007).

Al met al een vreemde opgave van Philips.

Dan het verschijnsel akoestische box. Dat is in feite een gesloten luidsprekerkast met alleen een gat voor de luidspreker. Echter, de ingesloten lucht dempt de luidspreker. Dat is ook de bedoeling, echter de resonantiefrequentie gaat omhoog en om de mate van verhoging in de hand te houden moet de kast groot zijn. Philips loste bij sommige kasten het probleem op door (een) kleine opening(en) in de achterkant te maken. Dat geeft minder weerstand, maar ook een soort akoestische korsluiting doordat de uittredende geluidsgolven in tegenfase zijn met de uitgestraalde geluidsgolven aan de voorkant. Door de openingen klein te houden is dit kennelijk in de hand te houden.
Bij een basreflex kast is sprake van een echte afgestemde poort. Daardoor treedt bij een beperkt frequentiegebied fasedraaiing op waardoor de beide hiervoor genoemde geluidsgolven in fase zijn waardoor de lagetonenweergave toeneemt. Nadeel is dat er twee kleinere lagetonenpieken in het geluidsspectrum zitten (de enkele resonantiepiek wordt verdeeld in twee kleinere pieken). Er treedt ook duidelijk minder demping op. De basreflexpoort kan zowel aan de voor - als de achterzijde zitten.

De boxen die Philips akoestische boxen noemt zijn het officieel niet omdat ze niet geheel gesloten zijn. Door bepaalde binnenmaten kan het ook gebeuren dat je geen dempingsmateriaal nodig hebt. Dempingsmateriaal neemt ruimte in en die ben je kwijt. Vandaar dat Philips er kennelijk van af wilde.

Ik hoop dat e.e.a. nu iets duidelijker is geworden.

Groeten,
Peter