Om het draadje van Henk over de
serv-o-mecum
zuiver te houden een apart draadje over dit STEREO-4 onderwerp.
In de woonkamer staat al geruime tijd een Philips HiFi Steuergeraet, en wel een Electronic-Tonmeister RH720 ST-4. Oftewel een 22RH720 vissenoog in Duitse uitvoering, een met stationsnamen op de schaal en een heeele lange golf.
Op deze 720 zitten vier4 Ohms boxen aangesloten, conform de handleiding. Je kan de boxen vóór of achter gebruiken, en hier ook gezamenlijk om de stereo-4 mogelijkheid te creëren.
Op slinkse wijze wordt het signaal voor wat verzwakt en achter verzwakt gemixt weergegeven.
Er zit, ten opzichte van de 22ER5000, het losse stereo-4 kastje, geen mogelijkheid om de voor/achter verhouding te regelen. Dat is jammer, want achter staan de boxen te dicht bij de luisterplek, de bank. Dat is nu opgelost door de achterboxen achter de bank te plaatsen, zodat deze boxen wat minder volumineus klinken. Voordeel daarbij is dat ze nu ook aan het oog onttrokken zijn.
Maar hoe klinkt het nu.
Dat is natuurlijk heel objectief, maar mijn ervaring is met popmuziek niet zo geslaagd, veel beter is het met klassieke muziek.
Het is veel ruimtelijker, het komt niet zo van voren als de boxen alleen voor. Dat was ook te verwachten, immers Philips maakte daarvoor (raumklang!) ook de reclame.
Het meest verrassend zijn wel de klassieke mono grammofoonplaten. Deze opnamen worden in een drie dimensionaal perspectief geplaatst en klinken soms beter dan de stereo uitvoering van dezelfde opname. Met name bij solo instrumenten i.c.m. een orkest.
Heeft een van jullie ervaring met dit STEREO-4 fenomeen?
Gr. Paul
