Shanghai 144

Leuke info

De documentatie die je bij de radio ontving:

Goedemorgen heren.

Ik heb een reactie ontvangen van de correspondent uit Shanghai (klinkt wel leuk )

The Shanghai 144 is probably the biggest production radio in Chinese history, it was made from 1964 until 1980s, one found a sales invoice of this radio in 1982. It is very popular due to its better sound quality over the small transistor radios, but really expensive in its day, retail for 140 RMB while average salary for factory workers is 38 RMB, a true luxury item in its day. People are really poor at those days when a lot of people don't have enough to feed their families, but people save for years to buy a radio like this. It it was made by five different factories, tens of varieties exist.

Voor de toenmalige Chinees was dit dus de Rolls Roys onder de radio's.
Ze werkten zich dus jaren krom om er eentje te kunnen kopen.
RMB betekend Renminbi, de volksnaam voor de Huan, het muntstuk van China.



Groet
René

Hoi Gino.

Dank voor je aanbod, maar het e-mail adres had ik al ontvangen.

Ik heb de man in Shanghai een bericht gestuurd (hopelijk komt het aan)
en gevraagd of hij op zoek wil/kan gaan naar schema's en eventueel
zelfs de gebruiksaanwijzing.
Altijd afwachten of iemand dat wil en of het überhaupt te vinden is.
Maar wellicht zijn er in China ook sites met schema's en andere info.
Shanghai is in principe enigszins een zelfstandige stadstaat en veel
zaken zijn daar anders geregeld dan in de rest van China.

Groet
René

Hoi René

Songping Wan (Radiomuseum)

Als je hem wilt benaderen : ik ben wél lid van RM.org.

Vr.gr.
Gino

Hoi Cees.

Volkomen begrijpelijk hoor, die relatie met andere (voormalige)
communistische landen. Meer dan terecht denk ik.
De info lezende in de artikelen van o.a. Songping Wan op Museum.org
blijkt dat er verschillende fabrieken in Shanghai waren.
Verschil in details (en zelfs andere namen voor de radio's) zullen
daarvan de oorzaak zijn.

Het serienummer van mijn exemplaar is 7066, maar dat kan van één
fabriek zijn. Als de andere fabrieken ook zelf gingen tellen dan
kunnen er dus indertijd veel meer gefabriceerd zijn.
Neemt niet weg dat ze niet veelvuldig gezien worden, niet hier in
het westen, maar ook niet meer in China zelf. Zelfs verzamelaars
van buizenradio's zijn er nauwelijks bekend en die er zijn uiten
zich spaarzaam op het internet (wat in China natuurlijk ook in een
isolement zit, toch hebben ze wel mogelijkheden om te corresponderen
met de rest van de wereld. Meneer Songping Wan woont immers ook in
Shanghai. Op het Lenco forum zijn ook meerdere heren uit China aanwezig).
Een veel grotere groep hobbyisten in China houden zich bezig met vintage
transistor toestellen. Waarschijnlijk omdat dit ook bereikbaarder is
in dat land, om te verzamelen. Kenmerkend is wellicht de radio's die
meneer Songping Wan zelf aandraagt uit zijn collectie;
www.radiomuseum.org/collection/songping_wan.html
Verder houden ze zich veel meer bezig met Chinees antiek, want alles wat
jonger is dan 100-150 jaar beschouwen ze nog als nieuw. Tradities als kunst-
en designstijlen zoals wij in het westen die kennen van de laatste 100-150
jaar kennen ze daar immers niet.

Het moderne China houdt zich veel bezig met modern design, maar van de
ontstaansgeschiedenis hebben ze geen enkel idee. Zo langzamerhand willen
ze zoveel mogelijk op het westen lijken en daar gaan ze soms heel ver in.
Aan de ene kant klampen ze zich vast aan hun eigen oude tradities, maar
ze verloochenen ze ook even gemakkelijk om op het westen te lijken.
Uiteraard geldt dat veel meer voor de nouveau riches in de grote steden
dan de grote massa op het platte land.

Om terug te komen op de buizenradio's in China zie je toch dat de meeste
modellen qua vormgeving erg veel lijken op westerse radio's. In de
bijdragen van meneer Songping Wan zie je bijvoorbeeld modellen die wel
heel erg veel op Grundig radio's uit de jaren vijftig lijken.
Zoals gezegd kennen ze daar geen tradities uit de ontstaansgeschiedenis
van design en daar ligt de oorsprong van hun kopieer gedrag bij moderne
producten (van de vorige eeuw). Daarbij slaan ze de plank vaak mis omdat
ze er ergens toch nog een eigen draai aan willen geven.

Foto's: de Shanghai 131.