Een goed ontworpen versterker mag inderdaad onbelast spelen. Bij omroepinstallaties, mogen de aangesloten luidsprekers naar believen aan of uitgeschakeld worden. Door de tegenkoppeling zal de inwendige weerstand laag zijn en de spanning aan de uitgang verandert weinig met of zonder last. De problemen treden op als een onbelaste versterker zover opgengestuurd wordt, dat de eindtrap clipt, vastloopt tegen de voedingsspanning. De tegenkoppeling werkt niet meer en doordat de uitgangsspanning blokgolven bevat, zullen er fikse inductiepieken in de uitgangstrafo optreden. Deze pieken kunnen zo hoog zijn dat daardoor de isolatie van de windingen doorslaat, hetgeen het einde betekent van de trafo, i.c. de eindtrap.
Bij de pro buizenversterkers van Philips zat tussen de anodeaansluitingen op de trafo een vonkenbrugje, metalen tandjes op korte afstand. Bij spanningspieken, zal de lucht daartussen ioniseren en een geleiding vormen, daarmee de trafo kortsluiten en behoeden voor destructie.
Veel versterkers hadden die voorziening niet, zoals bijv Geloso. Was de trafo dan ook nog wild gewikkeld, dan hoefde er niet veel te gebeuren of het was over en uit.
Een versterker in deskundige handen heeft het eeuwige leven. De meeste versterkers sneuvelen door ondeskundigheid. Ik hanteer altijd de stelregel: Een versterker die niet zacht speelt, zal ook niet hard spelen.
Even wel zijn er hele volksstammen die de volumeregelaar helemaal opendraaien om te weten of er wat te horen is. Daarna wordt er dan eens gekeken of de luidsprekers wel zijn aangesloten.
Helaas betekent dat vaak einde verhaal.
Soundman2
