plezier in gebruik van de hobby

Elk zijne meug René....
Het bezit van een collectie antieke / vintage / oldtimer / buitenissige / noem maar op radio's kan allerhande motieven hebben. Zonder die verzameldrang cq de behoefte om zulke zaken voor teloorgang te behoeden zouden er ook geen musea bestaan, maar veel spullen die je in een museum aantreft waren destijds ook gewone gebruiksartikelen. Die nu verder niet meer gebruikt worden! Jouw benadering is gefocust op één specifieke samenstelling van apparatuur die dan ook kontinu in gebruik is. Echt nix mis mee!
Ik zelf heb een collectie van ongeveer vijftien toestellen, de meeste in bruikbare conditie en gewoonlijk twee of drie daarvan in de huiskamer. Dat wisselt van tijd tot tijd en mensen die we over de vloer krijgen staan er gewoonlijk even verbáásd naar te kijken: Wat, doen die het echt nog?? en dan is het leuk om er eentje áán te zetten.
Andere mensen hebben een onwaarschijnlijk gróte collectie (waar je ook maar de ruimte voor moet hebben) en daarbij vraag ik me weleens af of die nou allemaal speelklaar zijn (gehouden worden.....)
Wees blij dat deze hobby op zoveel verschillende manieren wordt bedreven....
Ik had 't leuk gevonden als je even tijd had gehad om op de "wobbeldag" te komen kijken. Dat is echt niet voorbehouden aan de freaks met dikke handboeken onder hun hoofdkussens....
Nico

Met een ouderadio met volmagneet luitspreker
Met bvb AL 4 er op en EL 3.als einlamp. bvb met een
triotrack pickup Of garrard of anderen merken
Dan is er toch wel goed naar te luisteren ben ik
Van menig .Maarje de muziek keuze .ook van die tijd
houd men daar van ? .Heeft men dat ?
Ik mag het wel horen En bezit dat ook nog wel genoeg
Bvb abba en nog meer van dat Hoort er niet op ,
Er is nog te veel om optenoemen Wat er op Hoort.
Ouden TV.s daar kan Ik mij helemaal niet mee vinden
Dat is echt verzamel spul .Huub

Hoi René,

Aan het voorzichtige begin van je betoog op te maken verwacht je dus wel
wat geprikkelde antwoorden misschien ?

Van mij niet, hoor.

Op vóóroorlogs gebied ben ik een nieuweling, qua interesse. Mijn S36A Siera kampt nog met wat
aanloopprobleempjes, dus hier nog géén successtories over overvloedig dagelijks gebruik.

Ik heb nu in de huiskamer een fijne Grundig 2070 staan te tokkelen met de top 2000 van radio 2.
Dát kun je met de voordeoorlogse apparaten wel schudden, want géén FM.

Misschien zit hier een pijnpunt. Op de aanwezige golfbereiken van het oude spul zitten niet veel
zenders voor dagelijks gebruik. Misschien radio Nostalgia.

Wellicht is de doelgroep van het oude spul wel anders. Misschien een schot in de lucht, maar ik gok dat de
voordeoorlogse radio's veelal wat oudere eigenaren hebben dan de Fifties en Sixties liefhebbers.

En misschien is bij de ouder spul liefhebbers ( wat je zelf ook al aanhaalde) de nadruk meer aanwezig op verzamelen, dan op
dagelijks gebruik.

Misschien is qua schaarste van veel onderdelen de lust om dagelijks te gebruiken wel wat minder aanwezig.

Het zijn wat aanname's. Maar ze lijken me niet geheel bezijden de waarheid

Niet iedereen gaat op dezelfde manier om met zijn buizenbuisiness. Bij mij staat onder andere ook het model
( de looks) hoog in het vaandel. En ik wil kunnen wisselen in de huiskamer. Dus géén gerommel met losse luidsprekers
voor mij. Dus hier géén HiQ.

Voor de pre-war oudjes lijkt een "period" platenspeler ook niet zo eenvoudig te vinden.
Dus geheel in Thirties stijl blijven lijkt me lastig. Of met een slingergrammofoon. Maar dat is ook niet alles.

Maar ik ben mede met jou benieuwd wat er hier nog verder te berde gebracht gaat worden aan reakties.

Grrtz, Gino

Hoi

Dit is geen mopperen, geen uitdagende kritiek, maar gewoon nieuwsgierigheid.
Men is in deze wereld zo snel op zijn tenen getrapt.

Wat mij opvalt dat liefhebbers van voor oorlogse radio's zo weinig vertellen over
het plezier in het gebruik van hun spullen.
Gaat het alleen om de reparatie en restauratie en vervolgens opslaan om het tentoon
te stellen voor bezoek? Gaat men zelf in die kamer zitten er naar de collectie zitten
te kijken?
Wat doet men met hun oude radio's?
Van mij is het alom bekend dat het spul wat ik heb gewoon goed functioneel is en
een onderdeel van een totaalconcept. Een beetje het interieur er bij passen, maar
vooral ook genieten van het fenomeen waar alles hoofdzakelijk voor gemaakt is:
muziek.
Wie heeft er een complete set van voor 1940 in zijn kamer staan die ook geregeld
gebruikt wordt om er de bijpassende platen mee af te spelen?
Kijk, het andere forum gaat alleen over de techniek, meer mag gewoon niet, maar op dit
forum zou toch enthousiast geschreven moeten worden over de collecties en wat men er mee
doet in het gebruik.
Tot nu toe is wel duidelijk dat de liefhebbers van naoorlogse radio's en aanverwante
artikelen veel meer geneigd zijn om hier in hun eigen beleving over te vertellen
dan de liefhebbers van vooroorlogse toestellen. Behalve dan dat ze willen vertellen WAT
ze hebben, HOEVEEL en hoe bijzonder het is. Vooral ten opzichte van andere verzamelaars.
De laatste weken heb ik uit die groep maar weinig gelezen over het plezier van het
bedrijven van de hobby.
Ik heb het dus niet over HEBBEN, maar over GEBRUIKEN, enthousiasme en plezier in de praktijk.
Dat er velen een grote verzameling hebben, dat is wel bekend, maar dat bedoel
ik niet. Of het HEBBEN moet inderdaad de drijfveer zijn, kenmerkend voor de verzamelaar.
Dan valt er eigenlijk niet zoveel over te vertellen, want er zijn vele verzamelaars die
min of meer dezelfde collectie hebben. Dat vind ik zo het malle er van. Op uitzonderingen
na hebben ze allemaal min of meer hetzelfde in de collectie. Zo voelt het althans.
Of is het hebben van dezelfde modellen juist de lol er van? Ik heb zelden het gevoel dat
de radio's die besproken worden ook werkelijk zeldzaam zijn, uitzonderingen weer daargelaten.
Vriendelijk bedoeld hoor .
Gewoon nieuwsgierigheid.

Als ik verkeerd zit, hoor ik het graag .
Maar zo komt het wel bij me over.
Ik heb nauwelijks belangstelling voor deze radio's, maar wordt er ook nauwelijks door
enthousiaste verhalen warm voor gemaakt. En dit hoor ik wel vaker.
De HiQ radio's stonden 10 jaar geleden ook in het verdomhoekje, maar door onze
enthousiaste verhalen hebben we ze toch maar mooi opnieuw op de kaart gezet.
Voor de één wat te veel, voor de ander te weinig en nog lang niet goed genoeg.
Als je iets doet wat in de belangstelling komt heb je voor- en tegenstanders.
Het gaat om de eerst groep, nooit om de laatste groep.

Zou het niet eens een idee zijn om bepaalde modellen uit te lichten en er over te schrijven?
Geen droge cijfers hoeveel er gemaakt zijn en zo, maar met enthousiasme.
Als ik sites bezoek van verzamelaars zie ik alleen maar de opsomming en de droge feiten,
over het algemeen, ook uiteraard weer uitzonderingen daargelaten.

Vriendelijke groet
René (R)