Schuimrubber (of wat er van over is)

Tja Dirk, waarschijnlijk hadden ze toen niet iets beters,
of ze wisten nog niet wat het materiaal op langere termijn
zou doen.
Ik heb al heel wat van die cassette's in handen gehad uit
de professionele (militaire) sector, van sommige waren
de buisjes bijna niet meer te reinigen, één plakkerige
massa.
Maar of ze zoiets op (willen) kunnen lossen?
Weet je hoe bouwschuim - pur - er na 10 jaar uitziet?
M.v.g.
Wim

Niet geheel juist Nico.

Het is wel degelijk een soort schuimrubber geweest, zoals
ik vertelde werd dat soort toen ook veel in de meubelindustrie
gebruikt (het probleem werd aangekaart in mijn studie binnen
huis architectuur). Daarom moeten veel oude meubels met volschuim
uit de jaren vijftig tijdens de restauratie voorzien worden van
nieuw schuimrubber. Het oude schuim valt gewoon als zand uit elkaar.
Plastic doet dat niet, het behoud zijn vorm, maar breekt op den duur.
Bij plastic is dat anders dan bij schuimrubber. In plastic zit inderdaad
een weekmaker in (wat nog steeds het geval is) wat op den duur verdwijnt.
De weekmaker is zeg maar het cement zoals bij beton. Zand is het
(zeer dure) pure plastic en het grind vulmiddel. Overigens is
veel plastic van de jaren vijftig van veel betere kwaliteit omdat
er toen nog veel minder vulmiddel in ging. Plastic was toen dan
ook een duur materiaal (dat werd later wel anders dus). Plastic
is nu vooral goedkoop omdat er veel meer vulmiddel in zit en
weinig pure plastic. Hoe goedkoper het plastic, des te meer vulmiddel
en gaat het veel sneller kapot. Koop een duur plastic product
en het kan heel erg lang meegaan; weinig vulmiddel. Dit laatste
bind ook de weekmaker beter waardoor die er goed in blijft zitten.
Als er in onze oude radio's plastic is verwerkt werd dat toen niet
gezien als een goedkoopte, maar juist als een luxe dat het in de
radio verwerkt was.

Vermoedelijk is dat geen schuimrubber, maar plastic. Het verschijnsel maak je nog steeds mee, ook met schuimplastic dat veel jonger is. Sommige fabrikanten gebruiken te veel "weekmaker" in het plastic. Als alle weekmaker verdampt is kun je dat plastic niet meer aanraken zonder dat het verkruimelt. Met sommige soorten schuimrubber gebeurt het ook, net als bij draad met rubber isolatie die hard en bros wordt. Het onderscheid tussen rubber en plastic is te ruiken als je 'n paar kruimeltjes aansteekt
Nico

Hoi dirk.

Het is niet Philips eigen hoor.
In oude meubels (jaren vijftig, toen heel modern) gevuld met schuimrubber
kom je hetzelfde probleem tegen. Het schuimrubber wordt inderdaad gewoon
zand. De stoel restaureren betekend ook van nieuw schuimrubber voorzien.

:thumbsup:

Kort geleden op zoek naar een paar buisjes (zo gauw even niet te vinden natuurlijk), dacht ik plots aan een testbuizen cassette van Philips.
Hier zat een van de gezochte buisjes in, maar het was een complete chaos geworden.
Het lijkt er op of alles in een bak zand licht, maar het was toch echt schuim tot enkele jaren terug.
Is dit normaal voor schuimrubber of was Philips enig in het vinden van zelfoplossende producten zoals rubber snaartjes of tandwieltjes?


Groet, Dirk.