Wat een verrassing !!!

Beste Alex,

Wa een leuk idee van jou vriend om jou te verrassen met zo'n mooie radio-gramofooncombinatie. Net als Johannes verzamel ik zelf ook Philips toestellen uit de periode rond 1930 en valt jou deftige meubeltje buiten mijn eigen verzamelgebied. Maar ik vind hem toch erg mooi en wilde er daarom toch wel even op reageren. Jij mag je wel heel gelukkig prijzen met een partner die in jou hobby-wereld mee gaat ( ik heb gelukkig zelf ook zo'n wederhelft ... ).

Ook heb ik een handige tip betreffende jou platenspeler. Als je nou zelf voldoende wijntjes hebt gedronken, dan loopt je gehoor zeker weten synchroon met de ' dronken ' platenspeler ... ( hihi ) ...

groeten van Henk.

Complimenten voor jullie scherpe blik. Zo zie je maar weer eens wat er in de vijftiger jaren al voor vooruitstrevend nieuws was op audiogebied :smilythumb:

En wat René beschrijft over de smaak in de 50-er geldt denk ik nog steeds. Op de tv worden nog steeds van die graag bekeken programma's uitgezonden waarin verteld wordt hoe je tuin of je interieur er uit hoort te zien. Ik kijk er met plezier naar en ga vervolgens mijn eigen weg. Een woning-interieur met oude design radiotoestellen als eye-catcher ben ik nog niet tegengekomen. Maar je weet het nooit......

Groeten van Hans

Om weer topic te worden:

Ik ben benieuwd naar het artikel wat Peter noemt.
In de tijd zelve van een object keek men er vaak heel anders
naar dan tegenwoordig. Men had toen uiteraard nog niet met de
historische waarde te maken.
In de jaren vijftig was er een fanatieke groep die wel even zou
vertellen wat wansmaak was en hoe men 'gezond' en 'smaakvol' moest wonen.
Goed Wonen heette die groep, en het bestaat denk ik nog als winkelketen.
Het blad 'Eigen Huis En Interieur' was het lijfblad.
Er werden zelfs boekjes uitgegeven met foto's van meubels met de
titels 'Niet zo, maar zó!'. Links het slechte voorbeeld, recht het 'goede'.

Het was de tijd dat men 'eenvoudige lieden' nog wel eens kleinerend toesprak.
Maar goede en beleefde omgangsvormen waren er ook.
Het eerste is gelukkig verdwenen in onze tijd,
het tweede helaas voor een groot deel ook.


:thumbsup:

Hihi is Dit nu een CD recorder uit de fifties
Grt René Daemen

Hé... Hans.

Ik zie dat je jouw bandrecorder ook al gedigitaliseerd hebt!

:lachuh:

Het verdient ook aanbeveling de papiercondensatoren (Wima/Ero) te vervangen. Het kan er alleen maar beter van worden.


Hallo Alex,

Wat Peter1952 schrijft is zeker een waar feit; want 50-er jaren Duitse toestellen zitten soms vol met condensatoren van het merk Wima of Ero. Chocoladekleurige dropjes die na 50 jaar niet meer goed functioneren.
Als die onderdeeltjes in jouw mooie meubel zitten zou ik er voor kiezen om ze door betrouwbare condensatoren van Jukebox Revival te (laten) vervangen. Dat heb ik bij mijn Grundig recorder uit 1956 ook gedaan waardoor het toestel weer klinkt zoals het destijds door de fabriek werd geleverd.
De gele condensators waren Wima dropjes:




Het is even wat werk, maar je krijgt er wel een perfect en betrouwbaar spelend toestel voor terug dat weer een halve eeuw mee gaat. Op dit forum is genoeg kennis en vakmanschap in huis om je daarbij te kunnen helpen

Groeten van Hans