Din 45500

Hoi Paul.

Dank voor je nuttige bijdrage en de boekjes lijkt me interessant.
Het onderwerp van deze discussie was ook al aanwezig in die van de Garrard arm.
Maar toen sneeuwde het wat onder.
Eigenlijk stelde ik het daar ook al in dezelfde richting zoals jij het ook verwoord:

Ik herhaal nog maar eens het voorwoord van Jan Kool in zijn dubbel lp doos met boekje:
Hifi test met uitgebreide Legendes, Indianenverhalen, Arrogantie,
Onbegrip en soms doelbewuste Kwaadwilligheid.

Er is maar één goed test: de praktijk van de weergave.

Er zijn ook twee facetten in deze praktijk: goede weergave en het karakter van de weergave.
Het eerste is gewoon te bereiken met goede componenten, het tweede is bijzonder smaak-
gebonden en daar valt wel of niet eindeloos over te discussiëren. Als je in de jaren
70, 80, 90 luidsprekers ging kopen met een bepaald budget dan ging je naar een goede hifi-
winkel en een hele reeks luidsprekers beluisteren. Uiteindelijk koos je dan diegene welke
jou het meeste aanspraken, terwijl alle luidsprekers die je hoorde goede weergave hadden.
Met een hifi installatie uit de jaren vijftig is dat niet mogelijk, gewoon omdat de keuze
toen en vooral nu zeer beperkt is. Ik heb gewoon te accepteren hoe mijn setje van 55
jaar oud klinkt en kan daar niet zo gek veel aan veranderen. Hooguit in de keuze van het
element.
Het kan technisch altijd beter, zowel in de jaren vijftig als in de jaren zestig en in de latere decennia.
Maar dan zijn daar altijd ook de kosten naar. Een high end installatie dat tien keer zo duur was/is
dan een goede installatie uit de middenklasse, was/is niet tien keer beter dan die goede installatie.
In 1957 kostte de AG9006 495 gulden en de AG9004/9007 1250 gulden. Een enorm vermogensverschil
in die tijd. Ik ga er echt niet van uit dat de duurdere set straks 2,5 keer beter klinkt.
Ik ga er eerder van uit dat ik nauwelijks verschil zal horen in dit geval.


Zoals jij ook al stelt gaat er niets boven de muziek live horen.
Ik ken inderdaad ook mensen die niet naar de muziek luisteren, maar naar de installatie.
Met name zij die zich bezig houden met de zogenaamde "high-end" spullen.
Vandaar ook mijn opmerking over de verschillen in prijs, maar niet hetzelfde verschil in
luisteren qua verhoudingen.
Bij mij stond en staat de muziek voorop en dat is dan het aardige dat ik de hifi fifties
gebruik: de combinatie van de fascinatie van de muziek en een aardige oude installatie.
Dat het een beetje leuk klinkt is natuurlijk mooi meegenomen. Ook is het zo dat een
dergelijke installatie natuurlijk stimuleert om nog meer met muziek bezig te zijn,
maar dat kan in principe ook met een moderne installatie. 'tis maar waar je van houdt.
Echter, ik heb het idee dat dit wel ontbreekt bij de oude radio's van zeg voor 1950.
Liefhebbers van 'vooroorlogse radio's" hebben het nooit over muziek. Daar zit toch een
groot voordeel bij de radio's en installaties van na 1950.


Groet
René

René,

Als je het projecteert naar de huidige stand van de techniek: geen. DIN 45.500 is destijds opgesteld om de gewone consument een beetje houvast te geven in de snel veranderende audiowereld, én natuurlijk een machtig middel voor de fabrikant om zijn producten aan te prijzen.

HiFi, HaiFai, klinkt lekker en houdt de deur open naar een nóg hogere standaard, Highest Fidelity. Maar dat kan theoretisch niet bestaan, dat is net zoiets als een stukje verder gaan achter het oneindige.

Als je er in wil verdiepen, zou ik je de boeken van G.Slot, ‘’ Van microfoon tot oor’’ en vooral ‘’Geluidskwaliteit’’ willen aanraden. Weliswaar is alles geschreven met een Philips achtergrond, maar dat zal voor jou absoluut geen bezwaar zijn. In het eerste boek wordt ook ingegaan op de ontwikkeling bij Philips over HiFi, de AG9006 versterker en zo, diverse PU modellen, de 9710 , 9758 en de 9762 Kroon-serie luidsprekers.
Ook in die boeken wordt al geconstateerd (1960!) dat muziek een puur persoonlijke beleving is, waarbij sommigen zeer tevreden zijn met '’dat er geluid uit een kastje komt’’ en het andere uiterste, de mensen die niet meer naar muziek luisteren, maar naar de installatie. Dan sla je de plank ook volkomen mis. In die laatste categorie vallen naar mijn mening de High-End vertegenwoordigers.
Muziek moet je horen zoals die gespeeld wordt, concertmuziek in een grote zaal, kamermuziek en een kamer, jazz in een rokerig café, waar je intimiteit van de muziek voelt.
Dan kom je vanzelf op die beroemde uitspraak van die professor tijdens een AES-symposium “Kan een papieren membraan van een luidspreker een Stradivarius vervangen?”’ Daar zou ik dan aan willen toevoegen '’en dat in een huiskamer?”.
Het is en blijft een compromis, ook al omdat een geluidstechnicus een grote invloed heeft op de opname.
Muziek dat moet je voelen, ondanks de akoestische beperkingen die een kamer nu eenmaal heeft.
Een geluidsinstallatie (buizen of transistors) is daar maar een onderdeel van.

Slot gaf al aan dat maar een zeer beperkte groep mensen vervorming van geluid konden waarnemen. Dat zijn dan vooral de mensen die beroepshalve met geluid bezig zijn (orkestleden, muziekanten, opname- en geluidstechnici).
HiFi is net als de DIN 45.500 norm een relikwie uit een bepaalde tijdsperiode, en zo zou je er tegen aan moeten kijken.


Gr. Paul

Hoi Huub.

Dat bedoelde ik niet

Groet
René (R)

Ik gebruik op mijn kamer ook nog een philips
portable radio met CD en cassette spelers
er zit een drie bands toonregeling op en zoo nodig bassboost
aan bijde kanten twee spiekers . 2x 6 watt versterker
hij ontvangt heel goed . FM en midde golf,
Maar het geluid is heel goed .Denk ook aan een soort DIN.
jammer zit er geen extra aansluiting op voor bvb pickup.
Huub

Hoi

Googelend werd deze norm ook niet bepaald duidelijk.
Kennelijk een norm die weinig voorstelt en niet te handhaven was.
Het gaat om de praktijk van de weergave.

Ik citeer Ed van der W maar even op 23 maart 2010.
Gewoon een goede opmerking betreffende dit onderwerp.

"DIN 45500 is vastgelegd rond 1960 en inmiddels achterhaald.
de.wikipedia.org/wiki/High_Fidelity

FM-omroep gaat door het technische concept in frequentie niet hoger dan 16 kHz. Op 19 kHz zit immers de piloottoon voor FM-stereo.
Mag een weergave tot 16 kHz nog HiFi heten? Volgens de Duitse versie van Wikipedia wel omdat de term HiFi niet is beschermd.
Daarmee voldoet het mini stereosetje in mijn werkkamer ook aan de norm HiFi, dat men erop heeft geplakt. Ondanks dat de luidsprekerboxjes ter grootte van een pak melk van anderhalve liter vermoeiend zijn om naar te luisteren.

HiFi, of welke kreet een fabrikant ervoor verzint, is maar net wat de klant wil geloven.

Er is maar één norm waaraan geen fabrikant kan tornen en dat is het plezier waarmee de gebruiker naar muziek luistert. Folders met wervende teksten kunnen heel veel beloven, net als uitgebreide testen in gerenommeerde "vakbladen"; de waarheid hoor je alleen zelf. En die waarheid is voor iedereen anders.
Wat dat betreft verschillen overtuigingen met betrekking tot audiosystemen weinig met die van religies.

En als een folder van een fabrikant in staat is om iemand te doen geloven dat hij hoort wat in de folder staat, is de schrijver van de folder geslaagd in zijn opzet.
Daarover discussiëren is zinloos; het is een puur persoonlijke beleving".

De vraag is: wat is het nut nog van deze norm?


Groet
René (R)