In Radio Bulletin werd bij het ontwerp UN40 een vergelijking gemaakt tussen de EL6 en de EL84, die toen net op de markt was.
De EL6 gaf dan op papier wel meer vermogen, maar had ook een zwaardere voedingstrafo nodig. Toen was ook net de UN72 uitgangstrafo uit.
Deze had een aanzienlijk hoger rendement dan de uitgangstrafo die bij de EL6 werd gebruikt. Het hogere vermogen dat de EL6 op papier gaf, ging grotendeels verloren in de uitgangstrafo. Daardoor viel de zaak in het voordeel van de EL84 uit.
Bovendien kon de EL84 gevoed worden door een standaard voedingstrafo van 60 mA. Voor de EL6 had je een trafo nodig van 100mA.
Ondanks de hogere prijs van de uitgangstrafo was je toch goedkoper uit.
Even wat cijfers:
De EL6 trekt totaal 80 mA scherm- en anodestroom bij 250 V. Dat is een verbruik van c.a. 20 W. voor 8 W. output.
De EL84 trekt totaal aan scherm- en anodestroom 54 mA., dat is een verbruik van 13,5 W. Je hebt dan een output van 6W.
Bij de uitgangstrafo van de EL6 raak je minimaal 3 W. kwijt door de slechtere uitgangstrafo, zodat er hooguit 5 W. overblijft.
Bij gebruik van de U72 hou je minimaal 4 W. over voor de luidspreker.
Het verschil is daardoor c .a. 1 dB, op het gehoor nauwelijks waarneembaar.
Ik heb zelf destijds de UN17 gebouwd met de EL6 en het resultaat viel mij ook bar tegen. Er treedt wel erg gauw vervorming op.
Een grotere eindbuis hoeft dus niet altijd beter te zijn.
Groeten,
Peter
Peter Boin,
Opgegroeid met de buizentechniek en ondertussen meer dan 50 jaar ervaring met buizen.
Van transistors en halfgeleiders word ik ook niet bang.
