columbia koffer grammo

Tino,

Dank voor de heldere uiteenzetting en details.
Zat ik er toch niet ver naast al die jaren.

Wel een deuk opgelopen nu Maar blijf het ene pracht vinden.
Bij mij zit het er nog redelijk op allemaal dat gold.
Groene vilt heb ik zelf geplaatst, het oude was helemaal op.
Ik heb dan ook nr: 1874 dus dat zal inderdaad wat verder op zijn in de reeks.
De Motor is een Columbia nr.11 met serie nr 828.

Toestel is Supplied by : HEINS & CoL
Hereford & Brecon
Volgens het gespijkerde witte plaatje.

De linkse 2 schroefgaten zijn me bekend hoort een klemmetje te zitten middels 2 schroefjes.
De Middelste 2 blijven mij duister wat daar ooit gezeten heeft.
Rechts is door (net nog te zien) het afdruk driehoek tot in de hoek het bewijs dat heden
de juiste arm gemonteerd is met de gegoten ijzeren zwarte houder.
Waarmee ook de oude schroefgaten keurig paste.

de 113 was de jubileum uitgave in 1928 toen nog niet in de de-luxe suplement van de catalogus maar een one off en.. extreem duur met ''24 carat gold plated hardware'' en cubaan mahonie interieur
de 113A die jij hebt maurice is van iets latere datum en met een iets minder waardevol interieur
het goud was hier van een lager karaat en minder dik(en vaak helemaal weg gesleten)
het mahonie was niet van dezelfde vioolbouw kwaliteit als cubaan
ja bij het jubileum model hadden ze alles uit de kast gehaald selfs de motor was nicle plated en de hoorn stond op filtjes van cashmir filt en de croc bekleding kon op aanvraag echt krokodillen leer zijn (voor een extra bedrag)
de latere 113 en nog later de 113A waren iets minder luxueus
9 van de 10 van de 113's zijn niet het jubileum model
vergelijk mijn foto 1 van de 113 met de foto van de 113A zie de luster van dat mahonie hout in vergelijking met de 113A daaronder de 113 is een jubileum model denk ik

het jubileum dat gevierd werd was 50 jaar columbia phonograph 1878-1928 wat een beetje fout is omdat de naam columbia pas na 1890 ingevoerd werd daarvoor was het de voltalabs graphophone co of gewoon graphophone co (ook wel bij verzamelaars bekend als bell & tainter machines)


tino

Over die trommelveren in zulke machines:
Er is lèf voor nodig, kennis van speciale trucjes en 'n paar grote sterke handen om zo'n veer echt goed schoon te maken en opnieuw te smeren.
Vergelijkbare veren heb ik weer in topconditie gekregen door ze ùìt hun trommel te halen, helemaal schoon te soppen in vliegtuigbenzine (avgaz 100) en vervolgens in te smeren met Molycote
Beter resultaat kun je niet wensen
Nico

Mooie collectie.

De 113A is ook een jubileum uitgaven uit 1928.
Zo is mij destijds (25 jaar geleden) verteld bij aanschaf mijn 113A.
Is een pracht koffer.
Bedoeld ook voor elektrisch opgenomen platen.
Soundbox is nr 15

In 1925 begon Columbia met elektrisch opnemen van platen.
Dat proces noemde ze Viva-Tonal.

De ...A achter het nummer staat voor de krokodillen-bekleding.

Mocht je ooit een goed membraan tegen komen houd ik mij aanbevolen.
home.kpn.nl/mghamm/Radio/Pickup/gramofoo.htm



Eindelijk (okt 2010) de originele tonearm met soundbox gevonden ver weg over de oceaan.
En ja deze hoort er op op mijn koffer de schroefgaten en afdruk klopte precies.

Het valt me op op jouw foto dat op de plek waar het gegraveerde plaatje zit daar een merkplaatje zit. Het zal toch niet zo zijn dat men daarvoor het originele merkplaatje heeft gebruikt en domweg omgedraaid?
peter1952[/quote]

nee het plaatje is van sterling zilver (bijna puur zilver) een merk plaatje is van messing, staal of aluminium
in 1927 zal het gewicht van dat plaatje ongeveer een halve gulden waard zijn geweest best een uitgave en dan hebben ze het ook nog laten graveren door een professionele grafeur waarschijnlijk bij een zilver smit aangezien zelfs de schroefjes van het plaatje van massief zilver zijn

de 104 van columbia had geen merk of type plaatje dit gebeurd bij veel columbia's daarom zijn columbia grammofoons moeilijk te identificeren zonder catalogus
volgens mijn catalogus bibliotheek is de 104 in 1925 geintroduceerd de prijs was 30,-$ met de de-luxe 104 op 150,-$
''104 model de-luxe with water resistant leather(nep leer) ebony motorboard and real gold dust paint finish on hardware''
in 1928 werd de 104 de-luxe vervangen door de 111 de-luxe de gewone zwarte uitvoering van de 104 was al een jaar eerder uit de catalogus verdwenen
ook de luxe uitvoering van de 111 was geen comercieel success de 104 en 111 waren kleine koffertjes en ik denk dat het publiek toch meer koffer wilde voor hun geld en in 1929 werd ook de luxe 111 uit de catalogus verweiderd en vervangen door de veel grotere en zwaardere 113 en 113A deze koffers met goud duble onderdelen en die maarliefst 200,-+$ koste waren wel een comercieel success
113

113A


ik heb nu de 104 en de 113 nu de 111 en de 113A en de de-luxe collectie is compleet!


tino

ps
met een 3 veren motor en een gewicht van 15 kilo! is de 113 een echte herniaphone deze koffer was echt bedoeld voor kopers met een auto want echt draagbaar kun je hem niet noemen!

Leuk om te lezen over deze grammofoon, met een geschiedenis.
En Tino is óók weer blij.
Vr gr Cees.