Rock Ola

Doet me denken aan:
Café Krom, Amsterdam

Het exemplaar in het Radio TV Design Museum Haarlem.

Voorts viel beide mij al op in Rosmalen 2007 en 2008.

In verband met off-topic ga ik niet op de tekst in, die je toont.
Beetje flauw om dat te berde te brengen want je weet dat ik beide
30 jaar lang met veel plezier gehad heb.
Mijn ma zat juist graag in een Wassily vanwege de zeer vervelende
handicap in haar ziekte. Tot het uiteraard in geen enkele stoel meer
goed ging. Een bevriende architect ging altijd consequent in de
Roodblauwe zitten de hele avond. Hij vond hem prima zitten. En zelf
zat ik uiteraard heel veel in beide stoelen. Bewust gemaakt/gekocht.
"Ongewenste visite".. . zou ik 30 jaar lang werkelijk zo ongastvrij
geweest zijn?


Bovendien ging het me helemaal niet om het comfort, maar om de
revolutie van dergelijke ontwerpen in hun tijd dat ze verschenen.
De openheid van de Roodblauwe stoel bijvoorbeeld in een tijd
van volle stoffige interieurs met grote gestoffeerde bolle canapé's.
HET voorbeeld van talloze latere ontwerpen in moderne interieurs.
Uitgejoeld door mensen van toen, nu design iconen en in veel
woonkamers te vinden. Ik denk bijvoorbeeld aan de achterpoot-loze
stoel van Mart Stam (er zijn later duizenden ontwerpen geproduceerd
-zo je wilt ook comfortabele- met stalen buizen als constructie)
waar de meeste mensen in de jaren twintig niet eens in durfden te zitten.
Nu staan ze in talloze interieurs als eetstoelen.
Uniek en geniaal bedacht werd het later in de tijd heel gewoon voor de plebs.

Verder of topic hier, sorry.

Leuke foto en geeft goed aan dat de AMI G in al zijn functionaliteit niet eens
zo heel erg groot is.

René,



Mijn fascinatie voor de G-200 hier bij Jolina in 1994:

Ik heb twee maal een United Jukebox onder handen gehad, de mono en de stereo versie.
De modellen waren in mijn ogen best wel smaakvol.
De electronica doet nogal aan flipperkasten denken. Een houten achterplaat vol met grote relais. Allemaal erg grof uitgevoerd. Het werken van het mechaniek was een lust voor het oog.
Het geluid viel mij tegen. Ondanks een goed gereviseerde versterker en een goed M.D. element deed het geluid mij nogal dunnetjes aan. Weinig bas.
Verder een erg brede kast.

Momenteel zelf bezig met de restauratie van een Wurlitzer 2310 stereo jukebox.
Ik hoop die toch eind juli klaar te hebben. Toch iets meer dan een half jaar mee bezig geweest.

Een jukebox die ook een mooi geluid geeft is de AMI continental 2. Stereo en de luidsprekers zijn op een speciale manier geschakeld. Voorin een grote lagetonen en hogetonen luidspreker, die het mono signaal weergeven, links en rechts zitten ook luidsprekers die op een speciale manier zijn aangesloten. Alles via een 12dB/oct. scheidingsfilter.
Het resultaat is een zeer breed stereo geluid dat niet echt uit de jukebox lijkt te komen, maar a.h.w. om de jukebox hangt.
Er werd destijds gepropageerd in een bekend jukebox blad de luidsprekers anders aan te sluiten, maar dat doet zeer veel afbreuk aan het geluid.

De AMI’s van het aquarium model danken het mooie geluid aan het Multihorn principe. De luidsprekers zitten onderin en het geluid wordt via een soort labyrint naar boven geleid. De versterkers van AMI zijn best goed ontworpen.

Bij de stereo Rock-Ola’s zijn de luidsprekers standaard mono aangesloten. Het was de bedoeling met extra luidsprekers het stereo effect te krijgen. Het geluid wordt veel beter door de luidsprekers van elkaar los te koppelen en afzonderlijk op de twee kanalen aan te sluiten.
De extra luidsprekers die voor het stereo effect moesten zorgen zie je hier niet zo vaak. Als je ze vindt betaal je de hoofdprijs.

Groeten,
Peter