Een radio was gemaakt voor hooguit 10 tot 20 jaar?

Hoi

Als je een dergelijke stelling wilt bespreken moet je naar alle facetten kijken:
de productie, de geschiedenis en de koestering omdat het een onderdeel is geworden
uit het verleden. Restauratie of onderhoud/revisie.
We hebben het hier uiteindelijk gewoon over massaproducten bij de meeste radiomodellen. Ook bij modellen met een kleine productie.
Daar moet je gewoon realistisch in zijn.

"In die tijd waren het ter zake doende sprongen vooruitgang der techniek die bepaalden of toestellen aan vervanging toe waren". Is van alle tijden in het industriële tijdperk hoor.
Het tempo is alleen steeds hoger geworden en nu zelfs nauwelijks bij te benen.

Groet
René (R)

Ja maar René.....
Ik heb alleen gesteld dat "het interbellum" geen periode was die je een wegwerpmaatschappij zou kunnen noemen, zoals we die de laatste 50 jaar beleven. Je verhaal over economie en commerciële productie is niet nieuw voor mij, maar goed beschouwd gìng het daar ook niet over. We hadden het over de vraag of spullen in hun oorspronkelijke staat moesten gelaten worden (waarin radio's meestal nìèt meer functioneren) of dat het beter is om ze te reviseren cq restaureren zodat ze weer doen waar ze voor gemaakt waren. Ik heb daar mijn mening over gegeven: daar bestaat geen ultieme waarheid over.
Je interpretatie van wat ik neerzette gaat dus wat ver:
Ik weet waar jij het over hebt, maar daar had ik het nìèt over
Nico

Hoi Nico.

Je mag natuurlijk geloven wat je wilt.
Maar in de industrie werkt het niet zo, ook niet in de beginjaren van de radio.
Ik had het al over 10 tot 20 jaar, wat een enorme lange tijd is voor de houdbaarheid van
een product.
Elk jaar werden er nieuw modellen uitgebracht, ook toen al. Verkoop moest onverminderd
doorgaan.
De consument had toen wel veel meer de mentaliteit om zo lang mogelijk met hun aanschaf te doen.
Maar dergelijke producten waren dan ook een enorme investering, ver boven het inkomen
van Jan Modaal. Dit gold tot in de jaren zestig zo.
Maar op een gegeven moment ging zo'n radio echt niet meer met zijn tijd mee.
De jonge generatie keek weemoedig naar hun ouders "met dat ouwe bakkie".
De fabrieken, ook in den beginne, waren er op uit zoveel mogelijk te verkopen en winst te maken.
Daar zat echt geen idealisme achter, maar commercie. Het idealisme zit in de
beginfase, bij het ontwerp. Maar die zat (net als nu) ook vast aan een strenge programma
van eisen.
"gaat volgens mij niet op voor de periode waarin de toestellen gemaakt werden waar wij het nu over hebben. In die tijd waren het ter zake doende sprongen vooruitgang der techniek die bepaalden of toestellen aan vervanging toe waren. Het "ik ben erop uitgekeken" en een of andere futiele uitbreiding van de mogelijkheden was toen nog geen aanleiding om je spullen aan de straat te zetten". Het laatste heb ik trouwens niet beweerd.
Ik vind dat echt een illusie om de radio's uit die periode op een hoger plan te zetten
omdat ze nu gekoesterd worden als antieke radio's. Het was, is en blijft gewoon lopende
band werk waar toen nog veel met de hand gedaan werd in ongezonde werkomstandigheden,
omdat er simpelweg niets anders was qua systeem. Het grootste voorbeeld is de T-Ford.
Voor de werkers afmattend werk, eentonig en precies waar Charley Chaplin in "Modern Times"
al tegen ageerde. Nu doen de Chinezen dat voor ons, met grote onmenselijke gevolgen.
Toen waren het de fabrieksarbeiders hier die voor een minimaal loontje hun werk deden,
12 uur per dag en alleen niet op zondag, om een zo hoog mogelijke productie te verkrijgen.
Ook de gekoesterde radio's uit de jaren 30/40 zijn gewoon industriële producten geweest
die zoveel mogelijk verkocht moesten worden. Gewoon lopende bandwerk geweest.
Als men dat ontkent is men echt niet realistisch bezig. Denkt men nou echt dat voor elke
radio een mannetje liefdevol bezig was om hem in zijn geheel in elkaar te zetten? Ha!
Zelfs de zo geprezen kastjes waren lopende band werk. Telkens zette een werknemer er
hetzelfde stukje in, op of aan en ging het naar zijn buurman. Zo hoog mogelijke productie
draaien! De bakelieten roosters waren vooral ideaal om snel en goedkoop de radio van een
front te voorzien. Arbeiders hoefden het dan niet te zagen. Dat kostte veel meer tijd en
geld. Bakeliet is uiteindelijk niet alleen gebruikt omdat het er mooi uit kon zien, het
was ook een ideaal materiaal voor massaproductie.
Het doet niet af aan de waardering die er nu voor is. Het idealisme in de ontwerpafdelingen
en de onderzoeken (ook het onderzoek naar een commercieel zo'n succesvol mogelijk
product) is van alle tijden. Van de strandstoel met een lap stof (wordt beschouwd als het
eerste product wat industrieel in grote massa is gemaakt, gevolgd door de Thonet stoelen
van gebogen rondhout) tot mijn geliefde hifi uit de jaren vijftig.
Maar het idealisme uit de geschiedenis die jij beschrijft is gewoon maar voor een deel
waar.

Vriendelijk groet
René (R)

Valt me van je tegen René.....
Van jou had ik meer nuanceren en van meer dan één kant bekijken verwacht. Je stelling:
Een radio was gemaakt voor hooguit 10 tot 20 jaar, daarna werd je echt geacht hem
weg te gooien en iets nieuws te kopen. Zo werkt dat nu eenmaal sinds de industriële
revolutie.
gaat volgens mij niet op voor de periode waarin de toestellen gemaakt werden waar wij het nu over hebben. In die tijd waren het ter zake doende sprongen vooruitgang der techniek die bepaalden of toestellen aan vervanging toe waren. Het "ik ben erop uitgekeken" en een of andere futiele uitbreiding van de mogelijkheden was toen nog geen aanleiding om je spullen aan de straat te zetten.
De stelligheid waarmee je je mening neerzet maakt de indruk dat je die als de ultieme wijsheid beschouwt en ik probeerde net aan te tonen dat zoiets als een ultieme waarheid over dit onderwerp niet bestaat
Sans rancune
Nico

Hoi

Een radio die niet meer werkt omdat de tand des tijds aan sommige componenten heeft geknaagd is dáárdoor ook niet meer authentiek.

Daar ben ik het echt niet mee eens.
Door de tand des tijds mag hij dan aangetast zijn, hij is en blijft origineel.
Dat door de tijd onderdelen zijn aangetast doet niets aan de originaliteit af.
Een radio was gemaakt voor hooguit 10 tot 20 jaar, daarna werd je echt geacht hem
weg te gooien en iets nieuws te kopen. Zo werkt dat nu eenmaal sinds de industriële
revolutie. De enige originaliteit zou zijn dat de radio's daardoor geheel niet meer
bestaan. Tegenwoordig gooien we iets nog veel sneller weg en over 80 jaar zullen er nog
een paar iPhones over zijn die het dan echt niet meer doen hoor.
Dat wij oude rommel gaan bewaren en zelf opknappen om het ver boven de houdbaarheidsdatum
te willen bewaren/gebruiken is eigenlijk totale onzin, maar WEL erg leuk.
Kunst bewaar je, dat heeft de bedoeling om voor de eeuwigheid te bewaren.
Gebruiksvoorwerpen niet, hoe mooi, fraai en fantastisch we het later ook gaan vinden.
Met een duur woord gaan we het dan DESIGN noemen, om iets op een hoger plan te brengen.
Maar dat is hoofdzakelijk alleen maar bedoeld om de verkoop te bevorderen.
Dat bedoel ik met de buste van Nefertete ook (ik nam dat niet voor niets als voorbeeld),
de buste was eenvoudigweg een gebruiksvoorwerp zonder veel betekenis. De afgeleiden
van het portret hadden een belangrijke betekenis en waren grotendeels als kunst bedoeld.
Architectuur is ook geen kunst, maar gewoon bedoeld als gebruiksvoorwerpen in het groot
met een mooi jasje. Dat diverse architecten het tot kunst willen verheffen is deels hun
arrogantie ten top. Rietveld heeft dat bijvoorbeeld nooit gedaan. Zijn ontwerpen moesten
zo functioneel mogelijk zijn volgens het programma van eisen. Huidige architecten hebben
dat nooit goed van Rietveld geleerd of bewust genegeerd. Hij stelde zich bescheiden op,
iets waar veel hedendaagse architecten nog nooit van gehoord hebben.
Gebruiksvoorwerpen ONDERHOUD je voor verder gebruik.
Restaureren is iets heel anders en geen enkele oude radio wordt gerestaureerd, maar
gereviseerd en opgeknapt; onderhouden dus.
Restaureren is een poging om het object zoveel mogelijk geheel in originele staat terug
te brengen (zoals het gevonden is, al dan niet aangetast door de tand des tijds).
De Nachtwacht werd ZICHTBAAR gerestaureerd toen het mes er door heen gegaan
was. De vernieling of slijtage van oude objecten worden nooit verdoezeld. Wel onopvallend
gemaakt.
Als je dus onderdelen van een oude radio gaat VERVANGEN is het simpelweg onderhoud en
beslist GEEN restauratie.
Ik heb met restauraties meegewerkt en weet uit praktijkervaring wat het is. Ook door mijn
interesse in culturele geschiedenis weet ik wel het een en ander.
Een oude radio is dus alleen origineel als hij gerestaureerd is en verder intact is zoals hij uit de fabriek kwam.
Dat onderdelen vergaan doet er niets aan af.
Elke andere radio die functioneel opgeknapt is heeft weinig waarde voor welk museum dan ook.
Hoe graag we het wellicht ook zouden willen.

Groet
René (R)