Japanse buizen

Ja, die buizen zien er heel Amerikaans uit.
Inderdaad waarschijnlijk kopieën van gangbare voor oorlogse typen Amerikaanse radio buizen.
Het zou ook zo maar kunnen zijn; Voor een deel westerse productie.(de meest linkse op de foto)
Vr gr Cees.

De karakters op de buizen, met name de buisvoeten, zijn onvervalste Japanse karakters.

Deze buizen zullen ongetwijfeld kopieën van westerse buizen zijn. Naar alle waarschijnlijkheid Amerikaanse buizen.

Groeten,
Paul

(wat is dichterbij Indonesië? China of Japan. Zou ook wat verklaren...)

Volgens deze schoolkaart uit begin jaren vijftig
ligt China een beetje dichter bij Indonesië dan Japan...
Eigenlijk wel even mooi om te zien waar de geschiedenis van
de lampen zich heeft afgespeeld (en dus in Nederland zijn
terechtgekomen). Deze lampen hebben heel wat kilometers afgelegd!


(de pijl is -off topic- even van Amsterdam naar Shanghai).
Grappig is om te zien dat Nederland veel Noordelijker
ligt dan welk Aziatisch land ook, terwijl het daar
's winters veel en veel kouder kan zijn (en 's zomers
veel en veel warmer).

Leuk!

Hobbymatig heb ik vroeger veel met Japanse bromfietsen gedaan, en werkzaam geweest in de automotive sector.
Herken enigszins op die manier Koreaans, Chinees en Japans.....

De geschiedenis er naast leggend, kan dit dus een lamp zijn geweest, geproduceerd in, of voor geannexeerd Chinees gebied , en vervolgens voor Japanse (dwang)leverantie aan de strijdkrachten.
Neem van mij maar aan dat aan het einde van de oorlog de voorraden overal vandaan moesten komen...
Zo dus misschien geleverd voor de Japanse strijdkrachten op Indonesië.
(wat is dichterbij Indonesië? China of Japan. Zou ook wat verklaren...)
En vervolgens heimelijk achterover gedrukt door geïnterneerde of personeel.
Om op een clandestien gebouwde ontvanger, of verstopte fabrieksontvanger naar "vrije radio" te luisteren....
Wanneer de equivalente buizen-nummers bekend worden, rolt er misschien ergens een buizenbezetting van een toestel uit, weet je nog meer...
En over de herkomst van de ontvanger. Misschien wel Amerikaans toestel, zo zien de buizen er uit, maar ik ben geen kenner....
Interessant topic!

Vriendelijke groeten, TT :thumbsup:

Interessant.

De karakters zijn Chinees bij de rechter lamp (op het glas).
Maar in de Japanse taal geadopteerd.
De eerste twee tekens zijn een naam en de volgende geven aan dat
het radiolampen zijn, zeg maar (Chinees vertaal je niet, je moet
het eerder interpreteren, het is nu eenmaal een totaal ander
taalprincipe) of, zoals mij is verteld, de betekenis van het object.
De teksten op de buisvoeten zijn wel duidelijk typisch Japans.
Als je goed kijkt zie je ook het verschil een beetje in de beide
schrifttekens. Zoals gezegd hebben de Chinese karakters meer 'schwung'.
Het zou dus heel goed kunnen, zoals TT zegt, dat de rechter lamp
in China is gemaakt.
Waarom ik er op kwam is omdat Japans vaak met rechte even dikke lijntjes
is gemaakt (getekend, geschreven) en Chinese tekens lijken met een kwastje
getekend, dus de lijnen gaan van dik naar dun; schwung. Kalligraferend.
Japanse tekens zijn ook rechthoekiger. Daaraan zie ik althans (een beetje)
het verschil. Maar zeker weten doe je het nooit. Oude Japanse teksten
hebben ook schwung, maar dat werd/wordt nauwelijks gebruikt op industriële
producten (Japans komt, heel lang geleden, van het oude Chinees).
Japanners houden wel van het abstraheren van hun tekens, Chinezen juist veel
minder.
Chinezen hebben nooit Japanse tekens overgenomen. Hun eer te na zeg maar.
Spreken in China is wat anders dan schrijven, er zijn bijna 30 verschillende
talen (zeg nooit dialecten, want het zijn echt verschillende talen), maar
ze schrijven wel allemaal hetzelfde! Een krant kan dus in heel China gelezen
worden, ook al kan iemand die in Shanghai woont (Shanghai heeft een eigen taal)
een persoon uit Peking niet verstaan en v.v. Daarom is Mandarijn (het ABC van
China; Algemeen Beschaafd Chinees) de verplichte algemene spreektaal.
De Chinese karakters op het glas van de rechter lamp worden in het Japans
totaal anders uitgesproken.
Volgt u het nog?

Natuurlijk ook weer geen wet van Meden en Perzen. Op mijn Shanghai 144
zie je ook Chinese tekens met schwung en gestileerde tekens of karakters.
Je moet die mensen eens zien schrijven, fascinerend gewoon.
Misschien een beetje off topic, maar het gaat toch ook om de geschiedenis
van deze lampen.

:thumbsup:

Anekdote: in China had men de toren van Babel dus wel kunnen bouwen.
Ook al kon men elkaar niet te verstaan, men kon toch wel communiceren
door te schrijven met elkaar.
Wij mogen in het westen dan maar 26 tekens hebben (Chinees rond de 70.000),
als wij een andere taal niet beheersen, kunnen wij het ook niet lezen.
Ieder mens leert trouwens in zijn leven ongeveer 9000 woorden voor
normaal gebruik, ook de Aziaten. Meer wordt niet opgenomen in ons brein.

Ik neem aan dat de goede gever er misschien iets meer over kan vertellen. Hij zal dit zeker lezen.

henk